52:1 In finem, pro Maëleth intelligentiæ David. Dixit insipiens in corde suo : Non est Deus.

52:2 Corrupti sunt, et abominabiles facti sunt in iniquitatibus ; non est qui faciat bonum.

52:3 Deus de cælo prospexit super filios hominum, ut videat si est intelligens, aut requirens Deum.

52:4 Omnes declinaverunt ; simul inutiles facti sunt : non est qui faciat bonum, non est usque ad unum.

52:5 Nonne scient omnes qui operantur iniquitatem, qui devorant plebem meam ut cibum panis ?

52:6 Deum non invocaverunt ; illic trepidaverunt timore, ubi non erat timor. Quoniam Deus dissipavit ossa eorum qui hominibus placent : confusi sunt, quoniam Deus sprevit eos.

52:7 Quis dabit ex Sion salutare Israël ? cum converterit Deus captivitatem plebis suæ, exsultabit Jacob, et lætabitur Israël.