55:1 In finem, pro populo qui a sanctis longe factus est. David in tituli inscriptionem, cum tenuerunt eum Allophyli in Geth.

55:2 Miserere mei, Deus, quoniam conculcavit me homo ; tota die impugnans, tribulavit me.

55:3 Conculcaverunt me inimici mei tota die, quoniam multi bellantes adversum me.

55:4 Ab altitudine diei timebo : ego vero in te sperabo.

55:5 In Deo laudabo sermones meos ; in Deo speravi : non timebo quid faciat mihi caro.

55:6 Tota die verba mea execrabantur ; adversum me omnes cogitationes eorum in malum.

55:7 Inhabitabunt, et abscondent ; ipsi calcaneum meum observabunt. Sicut sustinuerunt animam meam,

55:8 pro nihilo salvos facies illos ; in ira populos confringes.

55:9 Deus, vitam meam annuntiavi tibi ; posuisti lacrimas meas in conspectu tuo, sicut et in promissione tua :

55:10 tunc convertentur inimici mei retrorsum. In quacumque die invocavero te, ecce cognovi quoniam Deus meus es.

55:11 In Deo laudabo verbum ; in Domino laudabo sermonem. In Deo speravi : non timebo quid faciat mihi homo.

55:12 In me sunt, Deus, vota tua, quæ reddam, laudationes tibi :

55:13 quoniam eripuisti animam meam de morte, et pedes meos de lapsu, ut placeam coram Deo in lumine viventium.