59:1 In finem, pro his qui immutabuntur, in tituli inscriptionem ipsi David, in doctrinam,

59:2 cum succendit Mesopotamiam Syriæ et Sobal, et convertit Joab, et percussit Idumæam in valle Salinarum duodecim millia.

59:3 Deus, repulisti nos, et destruxisti nos ; iratus es, et misertus es nobis.

59:4 Commovisti terram, et conturbasti eam ; sana contritiones ejus, quia commota est.

59:5 Ostendisti populo tuo dura ; potasti nos vino compunctionis.

59:6 Dedisti metuentibus te significationem, ut fugiant a facie arcus ; ut liberentur dilecti tui.

59:7 Salvum fac dextera tua, et exaudi me.

59:8 Deus locutus est in sancto suo : lætabor, et partibor Sichimam ; et convallem tabernaculorum metibor.

59:9 Meus est Galaad, et meus est Manasses ; et Ephraim fortitudo capitis mei. Juda rex meus ;

59:10 Moab olla spei meæ. In Idumæam extendam calceamentum meum : mihi alienigenæ subditi sunt.

59:11 Quis deducet me in civitatem munitam ? quis deducet me usque in Idumæam ?

59:12 nonne tu, Deus, qui repulisti nos ? et non egredieris, Deus, in virtutibus nostris ?

59:13 Da nobis auxilium de tribulatione, quia vana salus hominis.

59:14 In Deo faciemus virtutem ; et ipse ad nihilum deducet tribulantes nos.