93:1 Psalmus ipsi David, quarta sabbati. Deus ultionum Dominus ; Deus ultionum libere egit.

93:2 Exaltare, qui judicas terram ; redde retributionem superbis.

93:3 Usquequo peccatores, Domine, usquequo peccatores gloriabuntur ;

93:4 effabuntur et loquentur iniquitatem ; loquentur omnes qui operantur injustitiam ?

93:5 Populum tuum, Domine, humiliaverunt, et hæreditatem tuam vexaverunt.

93:6 Viduam et advenam interfecerunt, et pupillos occiderunt.

93:7 Et dixerunt : Non videbit Dominus, nec intelliget Deus Jacob.

93:8 Intelligite, insipientes in populo ; et stulti, aliquando sapite.

93:9 Qui plantavit aurem non audiet ? aut qui finxit oculum non considerat ?

93:10 Qui corripit gentes non arguet, qui docet hominem scientiam ?

93:11 Dominus scit cogitationes hominum, quoniam vanæ sunt.

93:12 Beatus homo quem tu erudieris, Domine, et de lege tua docueris eum :

93:13 ut mitiges ei a diebus malis, donec fodiatur peccatori fovea.

93:14 Quia non repellet Dominus plebem suam, et hæreditatem suam non derelinquet,

93:15 quoadusque justitia convertatur in judicium : et qui juxta illam, omnes qui recto sunt corde.

93:16 Quis consurget mihi adversus malignantes ? aut quis stabit mecum adversus operantes iniquitatem ?

93:17 Nisi quia Dominus adjuvit me, paulominus habitasset in inferno anima mea.

93:18 Si dicebam : Motus est pes meus : misericordia tua, Domine, adjuvabat me.

93:19 Secundum multitudinem dolorum meorum in corde meo, consolationes tuæ lætificaverunt animam meam.

93:20 Numquid adhæret tibi sedes iniquitatis, qui fingis laborem in præcepto ?

93:21 Captabunt in animam justi, et sanguinem innocentem condemnabunt.

93:22 Et factus est mihi Dominus in refugium, et Deus meus in adjutorium spei meæ.

93:23 Et reddet illis iniquitatem ipsorum, et in malitia eorum disperdet eos : disperdet illos Dominus Deus noster.