6:1 Melior est sapientia quam vires, et vir prudens quam fortis. Audite ergo, reges, et intelligite ; discite, judices finium terræ.

6:2 Præbete aures, vos qui continetis multitudines, et placetis vobis in turbis nationum.

6:3 Quoniam data est a Domino potestas vobis, et virtus ab Altissimo : qui interrogabit opera vestra, et cogitationes scrutabitur.

6:4 Quoniam cum essetis ministri regni illius, non recte judicastis, nec custodistis legem justitiæ, neque secundum voluntatem Dei ambulastis.

6:5 Horrende et cito apparebit vobis, quoniam judicium durissimum his qui præsunt fiet.

6:6 Exiguo enim conceditur misericordia ; potentes autem potenter tormenta patientur.

6:7 Non enim subtrahet personam cujusquam Deus, nec verebitur magnitudinem ejus cujusquam, quoniam pusillum et magnum ipse fecit, et æqualiter cura est illi de omnibus.

6:8 Fortioribus autem fortior instat cruciatio.

6:9 Ad vos ergo, reges, sunt hi sermones mei : ut discatis sapientiam, et non excidatis.

6:10 Qui enim custodierint justa juste, justificabuntur ; et qui didicerint ista, invenient quid respondeant.

6:11 Concupiscite ergo sermones meos ; diligite illos, et habebitis disciplinam.

6:12 Clara est, et quæ numquam marcescit, sapientia : et facile videtur ab his qui diligunt eam, et invenitur ab his qui quærunt illam.

6:13 Præoccupat qui se concupiscunt, ut illis se prior ostendat.

6:14 Qui de luce vigilaverit ad illam non laborabit ; assidentem enim illam foribus suis inveniet.

6:15 Cogitare ergo de illa sensus est consummatus, et qui vigilaverit propter illam cito securus erit.

6:16 Quoniam dignos se ipsa circuit quærens, et in viis ostendit se hilariter, et in omni providentia occurrit illis.

6:17 Initium enim illius verissima est disciplinæ concupiscentia.

6:18 Cura ergo disciplinæ dilectio est, et dilectio custodia legum illius est ; custoditio autem legum consummatio incorruptionis est ;

6:19 incorruptio autem facit esse proximum Deo.

6:20 Concupiscentia itaque sapientiæ deducit ad regnum perpetuum.

6:21 Si ergo delectamini sedibus et sceptris, o reges populi, diligite sapientiam, ut in perpetuum regnetis : diligite lumen sapientiæ, omnes qui præestis populis.

6:22 Quid est autem sapientia, et quemadmodum facta sit, referam, et non abscondam a vobis sacramenta Dei : sed ab initio nativitatis investigabo, et ponam in lucem scientiam illius, et non præteribo veritatem.

6:23 Neque cum invidia tabescente iter habebo, quoniam talis homo non erit particeps sapientiæ.

6:24 Multitudo autem sapientium sanitas est orbis terrarum, et rex sapiens stabilimentum populi est.

6:25 Ergo accipite disciplinam per sermones meos, et proderit vobis.