caecus, -a, -um (also noun)
blind / blind man From the Vulgate
Caecus a nativitate (Blind from birth) — John 9:1. Also metaphorical: caeci sunt (They are blind)
In Scripture
et interrogaverunt eum discipuli ejus : Rabbi, quis peccavit, hic, aut parentes ejus, ut cæcus nasceretur ?
And his disciples asked him: Rabbi, who hath sinned, this man or his parents, that he should be born blind?
Ioannes 9 · 2