Primero de los Reyes 16

1. Samuelis

16:1 Dixitque Dominus ad Samuelem : Usquequo tu luges Saul, cum ego projecerim eum ne regnet super Israël ? Imple cornu tuum oleo, et veni, ut mittam te ad Isai Bethlehemitem : providi enim in filiis ejus mihi regem.

16:1 Y dixo el Señor á Samuél: ¿Hasta quándo tú llorarás á Saúl, habiéndole yo desechado para que no reyne sobre Israél? Hinche tu cuerno de aceyte, y ven, que te enviaré á Isaí de Bethlehem: porque entre sus hijos me he proveido de Rey.

16:2 Et ait Samuel : Quomodo vadam ? audiet enim Saul, et interficiet me. Et ait Dominus : Vitulum de armento tolles in manu tua, et dices : Ad immolandum Domino veni.

16:2 Y dixo Samuél: ¿Cómo iré yo? porque lo oirá Saúl, y me matará. Y respondió el Señor: Tomarás en tu mano un becerro de la vacada, y dirás: A sacrificar al Señor he venido.

16:3 Et vocabis Isai ad victimam, et ego ostendam tibi quid facias, et unges quemcumque monstravero tibi.

16:3 Y llamarás á Isaí al sacrificio, y yo te manifestaré lo que has de hacer, y ungirás á aquel que yo te mostrare.

16:4 Fecit ergo Samuel sicut locutus est ei Dominus. Venitque in Bethlehem, et admirati sunt seniores civitatis occurrentes ei : dixeruntque : Pacificusne est ingressus tuus ?

16:4 Hízolo pues Samuél, como le habia dicho el Señor. Y fué á Bethlehem, y lo extrañáron los Ancianos de la ciudad, y saliendo á recibirle, le dixéron: ¿Es de paz tu venida?

16:5 Et ait : Pacificus : ad immolandum Domino veni : sanctificamini, et venite mecum ut immolem. Sanctificavit ergo Isai et filios ejus, et vocavit eos ad sacrificium.

16:5 Y respondió: De paz es: á sacrificar al Señor he venido: santificaos, y venid conmigo para que ofrezca la víctima. Santificó pues á Isaí y á sus hijos, y llamólos al sacrificio.

16:6 Cumque ingressi essent, vidit Eliab, et ait : Num coram Domino est christus ejus ?

16:6 Y luego que entráron, vió á Eliáb, y dixo: ¿Por ventura está delante del Señor su Ungido?

16:7 Et dixit Dominus ad Samuelem : Ne respicias vultum ejus, neque altitudinem staturæ ejus : quoniam abjeci eum, nec juxta intuitum hominis ego judico : homo enim videt ea quæ parent, Dominus autem intuetur cor.

16:7 Y dixo el Señor á Samuél: No mires á su presencia, ni á su grande estatura: porque le he desechado, ni yo juzgo por lo que aparece á la vista del hombre: porque el hombre ve lo que aparece, mas el Señor ve el corazon.

16:8 Et vocavit Isai Abinadab, et adduxit eum coram Samuele. Qui dixit : Nec hunc elegit Dominus.

16:8 Y llamó Isaí á Abinadáb, y le puso delante de Samuél. El qual dixo: Ni á éste ha escogido el Señor.

16:9 Adduxit autem Isai Samma, de quo ait : Etiam hunc non elegit Dominus.

16:9 Y traxo Isaí á Samma, del qual dixo: Tampoco á éste ha escogido el Señor.

16:10 Adduxit itaque Isai septem filios suos coram Samuele : et ait Samuel ad Isai : Non elegit Dominus ex istis.

16:10 Con esto Isaí traxo delante de Samuél sus siete hijos: y dixo Samuél á Isaí: A ninguno de estos ha escogido el Señor.

16:11 Dixitque Samuel ad Isai : Numquid jam completi sunt filii ? Qui respondit : Adhuc reliquus est parvulus, et pascit oves. Et ait Samuel ad Isai : Mitte, et adduc eum : nec enim discumbemus priusquam huc ille veniat.

16:11 Y dixo Samuél á Isaí: ¿Por ventura se han acabado ya los hijos? El respondió: Aun hay otro pequeño, que está apacentando las ovejas. Y dixo Samuél á Isaí: Envia, y tráhele: porque no nos sentarémos á comer hasta que él venga acá.

16:12 Misit ergo, et adduxit eum. Erat autem rufus, et pulcher aspectu, decoraque facie : et ait Dominus : Surge, unge eum : ipse est enim.

16:12 Envió pues, y le traxo. Y él era rubio, y de hermoso aspecto, y de linda cara. Y dixo el Señor: Levántate, úngele, porque ese es.

16:13 Tulit ergo Samuel cornu olei, et unxit eum in medio fratrum ejus : et directus est spiritus Domini a die illa in David, et deinceps. Surgensque Samuel abiit in Ramatha.

16:13 Tomó pues Samuél el cuerno del aceyte, y ungióle en medio de sus hermanos: y desde aquel dia en adelante el Espíritu del Señor se enderezó á David: y partiendo Samuél se fué á Ramatha.

16:14 Spiritus autem Domini recessit a Saul, et exagitabat eum spiritus nequam a Domino.

16:14 Mas el Espíritu del Señor se retiró de Saúl, y le atormentaba un espíritu malo, por permision del Señor.

16:15 Dixeruntque servi Saul ad eum : Ecce spiritus Dei malus exagitat te.

16:15 Y dixéron á Saúl sus siervos: Mira que te atormenta un espíritu malo por permision de Dios.

16:16 Jubeat dominus noster, et servi tui qui coram te sunt quærent hominem scientem psallere cithara, ut quando arripuerit te spiritus Domini malus, psallat manu sua, et levius feras.

16:16 Si tú, Señor nuestro, lo mandas, tus siervos, que tienes aquí delante, buscarán un hombre que sepa tañer el harpa, para que quando el Señor permita que te arrebate el espíritu malo, la toque con su mano, y tengas algun alivio.

16:17 Et ait Saul ad servos suos : Providete ergo mihi aliquem bene psallentem, et adducite eum ad me.

16:17 Y dixo Saúl á sus siervos: Buscadme pues alguno diestro en tañer, y trahédmele.

16:18 Et respondens unus de pueris, ait : Ecce vidi filium Isai Bethlehemitem scientem psallere, et fortissimum robore, et virum bellicosum, et prudentem in verbis, et virum pulchrum : et Dominus est cum eo.

16:18 Y respondió uno de los criados, diciendo: Yo he visto á un hijo de Isaí de Bethlehem que sabe tañer, y que alcanza grandísima fuerza, y hombre para la guerra, y prudente en sus palabras, y gallardo mancebo, y el Señor es con él.

16:19 Misit ergo Saul nuntios ad Isai, dicens : Mitte ad me David filium tuum, qui est in pascuis.

16:19 Con esto envió Saúl mensageros á Isaí, diciendo: Envíame á tu hijo David, que está en los pastos.

16:20 Tulit itaque Isai asinum plenum panibus, et lagenam vini, et hædum de capris unum, et misit per manum David filii sui Sauli.

16:20 Tomó pues Isaí un asno cargado de panes, y un cántaro de vino, y un cabrito, y envióilo á Saúl por mano de David su hijo.

16:21 Et venit David ad Saul, et stetit coram eo : at ille dilexit eum nimis, et factus est ejus armiger.

16:21 Y vino David á Saúl, y se le presentó: y Saúl le cobró mucho cariño, y le hizo su escudero.

16:22 Misitque Saul ad Isai, dicens : Stet David in conspectu meo : invenit enim gratiam in oculis meis.

16:22 Y envió Saúl á decir á Isaí: Quédese David en mi compañía: porque ha hallado gracia en mis ojos.

16:23 Igitur quandocumque spiritus Domini malus arripiebat Saul, David tollebat citharam, et percutiebat manu sua, et refocillabatur Saul, et levius habebat : recedebat enim ab eo spiritus malus.

16:23 Y con esto quando arrebataba á Saúl el espíritu malo por permision del Señor, tomaba David el harpa, y tañía con su mano, y Saúl se recobraba, y se sentia mejor: porque se retiraba de él el espíritu malo.