9:1 In anno primo Darii filii Assueri de semine Medorum, qui imperavit super regnum Chaldæorum,

9:1 En el año primero de Darío, hijo de Assuero, de la estirpe de los Medos, que tuvo el mando en el reyno de los Châldéos:

9:2 anno uno regni ejus, ego Daniel intellexi in libris numerum annorum, de quo factus est sermo Domini ad Jeremiam prophetam, ut complerentur desolationis Jerusalem septuaginta anni.

9:2 En el primer año de su reyno, yo Daniél entendí en los libros la cuenta de los años, de que el Señor habló al Propheta Jeremías, en los que se debian cumplir los setenta años de la desolacion de Jerusalém.

9:3 Et posui faciem meam ad Dominum Deum meum rogare et deprecari in jejuniis, sacco, et cinere.

9:3 Y volví mi rostro al Señor mi Dios para rogarle y suplicarle con ayunos, con saco, y con ceniza.

9:4 Et oravi Dominum Deum meum, et confessus sum, et dixi : Obsecro, Domine Deus magne et terribilis, custodiens pactum, et misericordiam diligentibus te, et custodientibus mandata tua :

9:4 Y rogué al Señor mi Dios, y confesé, y dixe: Te ruego, Señor Dios, el grande y terrible, que mantienes tu alianza y misericordia á los que te aman, y que observan tus mandamientos.

9:5 peccavimus, iniquitatem fecimus, impie egimus, et recessimus : et declinavimus a mandatis tuis ac judiciis.

9:5 Hemos pecado, cometido iniquidad, vivido impiamente, y hemos apostatado: y nos hemos desviado de tus mandatos y juicios.

9:6 Non obedivimus servis tuis prophetis, qui locuti sunt in nomine tuo regibus nostris, principibus nostris, patribus nostris, omnique populo terræ.

9:6 No hemos obedecido á tus siervos los Prophetas, que habláron en tu nombre á nuestros Reyes, á nuestros Príncipes, á nuestros padres, y á todo el pueblo de la tierra.

9:7 Tibi, Domine, justitia : nobis autem confusio faciei, sicut est hodie viro Juda, et habitatoribus Jerusalem, et omni Israël, his qui prope sunt, et his qui procul in universis terris, ad quas ejecisti eos propter iniquitates eorum, in quibus peccaverunt in te.

9:7 A tí, Señor, la justicia: mas á nosotros la confusion de rostro, como sucede hoy á todo hombre de Judá, y á los moradores de Jerusalém, y á todo Israél, á los que están cerca, y á los que están léjos, en todas las tierras adonde los echaste por sus maldades, con que pecáron contra tí.

9:8 Domine, nobis confusio faciei, regibus nostris, principibus nostris, et patribus nostris, qui peccaverunt.

9:8 Señor, á nosotros la confusion del rostro, á nuestros Reyes, á nuestros Príncipes, y á nuestros padres, que pecáron.

9:9 Tibi autem Domino Deo nostro misericordia et propitiatio, quia recessimus a te,

9:9 Mas á tí, Señor, que eres nuestro Dios, la misericordia, y la clemencia, porque nos apartamos de tí:

9:10 et non audivimus vocem Domini Dei nostri ut ambularemus in lege ejus, quam posuit nobis per servos suos prophetas.

9:10 Y no oimos la voz del Señor Dios nuestro, para caminar en su ley, que él nos ha prescrito por sus siervos los Prophetas.

9:11 Et omnis Israël prævaricati sunt legem tuam, et declinaverunt ne audirent vocem tuam : et stillavit super nos maledictio et detestatio quæ scripta est in libro Moysi servi Dei, quia peccavimus ei.

9:11 Y todo Israél traspasó tu ley, y se desvió para no oir tu voz, y llovió sobre nosotros la maldicion y la exêcracion que está escrita en el libro de Moysés siervo de Dios, porque pecamos contra él.

9:12 Et statuit sermones suos, quos locutus est super nos et super principes nostros, qui judicaverunt nos, ut superinduceret in nos magnum malum, quale numquam fuit sub omni cælo, secundum quod factum est in Jerusalem.

9:12 Y cumplió sus palabras que pronunció sobre nosotros, y sobre nuestros Príncipes que nos juzgáron, para hacer venir sobre nosotros un grande mal, qual nunca fué debaxo de todo el cielo, como el que aconteció á Jerusalém.

9:13 Sicut scriptum est in lege Moysi, omne malum hoc venit super nos : et non rogavimus faciem tuam, Domine Deus noster, ut reverteremur ab iniquitatibus nostris, et cogitaremus veritatem tuam.

9:13 Así como está escrito en la ley de Moysés, todo este mal vino sobre nosotros: y no óramos en tu presencia, Señor Dios nuestro, para convertirnos de nuestras maldades, y para meditar tu verdad.

9:14 Et vigilavit Dominus super malitiam, et adduxit eam super nos. Justus Dominus Deus noster in omnibus operibus suis, quæ fecit : non enim audivimus vocem ejus.

9:14 Y veló el Señor sobre el mal, y lo hizo venir sobre nosotros: justo es el Señor Dios nuestro en todas sus obras que hizo: porque no oimos su voz.

9:15 Et nunc Domine Deus noster, qui eduxisti populum tuum de terra Ægypti in manu forti, et fecisti tibi nomen secundum diem hanc : peccavimus, iniquitatem fecimus.

9:15 Y ahora, Señor Dios nuestro, que sacaste tu pueblo de tierra de Egypto con mano fuerte, y te hiciste un nombre así como es en este dia: hemos pecado, hemos cometido iniquidad.

9:16 Domine, in omnem justitiam tuam avertatur, obsecro, ira tua et furor tuus a civitate tua Jerusalem, et monte sancto tuo. Propter peccata enim nostra, et iniquitates patrum nostrorum, Jerusalem et populus tuus in opprobrium sunt omnibus per circuitum nostrum.

9:16 Señor, contra toda tu justicia: apláquese, te ruego, tu ira, y tu furor con tu ciudad de Jerusalém, y con tu santo monte. Porque por nuestros pecados, y por las maldades de nuestros padres, Jerusalém y tu pueblo son el oprobio de todos los que están al rededor de nosotros.

9:17 Nunc ergo exaudi, Deus noster, orationem servi tui, et preces ejus : et ostende faciem tuam super sanctuarium tuum, quod desertum est propter temetipsum.

9:17 Ahora pues, Dios nuestro, oye la oracion de tu siervo, y sus ruegos: y por amor de tí mismo muestra tu rostro sobre tu Santuario que está desierto.

9:18 Inclina, Deus meus, aurem tuam, et audi : aperi oculos tuos, et vide desolationem nostram, et civitatem super quam invocatum est nomen tuum : neque enim in justificationibus nostris prosternimus preces ante faciem tuam, sed in miserationibus tuis multis.

9:18 Inclina, Dios mio, tu oreja, y escucha: abre tus ojos, y mira nuestra desolacion, y la ciudad, sobre la qual ha sido invocado tu nombre: pues postrados presentamos nuestros ruegos delante de tí, no por justificaciones que haya en nosotros, sino por tus muchas misericordias:

9:19 Exaudi, Domine ; placare Domine : attende et fac : ne moreris propter temetipsum, Deus meus, quia nomen tuum invocatum est super civitatem et super populum tuum.

9:19 Escucha, Señor, aplácate, Señor: atiende, y haz: no lo dilates por amor de tí mismo, Dios mio: porque tu nombre ha sido invocado sobre tu ciudad, y sobre tu pueblo.

9:20 Cumque adhuc loquerer, et orarem, et confiterer peccata mea, et peccata populi mei Israël, et prosternerem preces meas in conspectu Dei mei, pro monte sancto Dei mei :

9:20 Y quando aun estaba yo hablando, y orando, y confesando mis pecados, y los pecados de mi pueblo de Israél, y ofrecia postrado mis ruegos delante de mi Dios, por el santo monte de mi Dios:

9:21 adhuc me loquente in oratione, ecce vir Gabriel, quem videram in visione a principio, cito volans tetigit me in tempore sacrificii vespertini.

9:21 Estando aun hablando en mi oracion, he aquí Gabriél, el varon á quien al principio habia visto en la vision, volando arrebatadamente me tocó en la hora del sacrificio de la tarde.

9:22 Et docuit me, et locutus est mihi, dixitque : Daniel, nunc egressus sum ut docerem te, et intelligeres.

9:22 Y me instruyó, y me habló, y dixo: Daniél, ahora he salido para instruirte, y para que tú entendieses.

9:23 Ab exordio precum tuarum egressus est sermo : ego autem veni ut indicarem tibi, quia vir desideriorum es : tu ergo animadverte sermonem, et intellige visionem.

9:23 Desde el principio de tus ruegos salió la palabra: y yo he venido para mostrártela, porque eres varon de deseos: tú pues está atento á la palabra, y entiende la vision.

9:24 Septuaginta hebdomades abbreviatæ sunt super populum tuum et super urbem sanctam tuam, ut consummetur prævaricatio, et finem accipiat peccatum, et deleatur iniquitas, et adducatur justitia sempiterna, et impleatur visio et prophetia, et ungatur Sanctus sanctorum.

9:24 Se han abreviado setenta semanas sobre tu pueblo, y sobre tu santa ciudad, para que fenezca la prevaricacion, y tenga fin el pecado, y sea borrada la maldad, y sea trahida justicia perdurable, y tenga cumplimiento la vision y la prophecía, y sea ungido el Santo de los Santos.

9:25 Scito ergo, et animadverte : ab exitu sermonis, ut iterum ædificetur Jerusalem, usque ad christum ducem, hebdomades septem, et hebdomades sexaginta duæ erunt : et rursum ædificabitur platea, et muri in angustia temporum.

9:25 Sabe pues, y nota atentamente: Desde la salida de la palabra, para que Jerusalém sea otra vez edificada, hasta Christo Príncipe, serán siete semanas, y sesenta y dos semanas: y de nuevo será edificada la plaza, y los muros en tiempos de angustia.

9:26 Et post hebdomades sexaginta duas occidetur christus : et non erit ejus populus qui eum negaturus est. Et civitatem et sanctuarium dissipabit populus cum duce venturo : et finis ejus vastitas, et post finem belli statuta desolatio.

9:26 Y despues de sesenta y dos semanas será muerto el Christo: y no será mas suyo el pueblo, que le negará. Y un pueblo con un caudillo que vendrá, destruirá la ciudad, y el Santuario: y su fin estrago, y despues del fin de la guerra vendrá la desolacion decretada.

9:27 Confirmabit autem pactum multis hebdomada una : et in dimidio hebdomadis deficiet hostia et sacrificium : et erit in templo abominatio desolationis : et usque ad consummationem et finem perseverabit desolatio.

9:27 Y afirmará su alianza con muchos en una semana: y en medio de esta semana cesará la hostia y el sacrificio: y será en el templo la abominacion de la desolacion: y durará la desolacion hasta la consumacion y el fin.