Eclesiástico 12

Ecclesiasticus

12:1 Si benefeceris, scito cui feceris, et erit gratia in bonis tuis multa.

12:1 Si hicieres bien, mira á quien lo haces, y en tus beneficios habrá mucha gracia.

12:2 Benefac justo, et invenies retributionem magnam : et si non ab ipso, certe a Domino.

12:2 Haz bien al justo, y hallarás una grande recompensa; y si de él no, ciertamente del Señor.

12:3 Non est enim ei bene qui assiduus est in malis, et eleemosynas non danti : quoniam et Altissimus odio habet peccatores, et misertus est pœnitentibus.

12:3 Por quanto no lo pasa bien, el que es continuo en el mal, y no da limosnas: porque el Altísimo aborrece á los pecadores, y usa de misericordia con los que se arrepienten.

12:4 Da misericordi, et ne suscipias peccatorem : et impiis et peccatoribus reddet vindictam, custodiens eos in diem vindictæ.

12:4 Da al misericordioso, y no acojas al pecador: porque á los impíos y á los pecadores dará el castigo, guardándolos para el dia de la venganza.

12:5 Da bono, et non receperis peccatorem.

12:5 Da al bueno, y no acojas al pecador.

12:6 Benefac humili, et non dederis impio : prohibe panes illi dari, ne in ipsis potentior te sit :

12:6 Haz bien al humilde, y no des al impío: impide que se le dé pan, para que con él no sea mas poderoso que tú:

12:7 nam duplicia mala invenies in omnibus bonis quæcumque feceris illi, quoniam et Altissimus odio habet peccatores, et impiis reddet vindictam.

12:7 Pues doblados males hallarás en todos los bienes, que le hicieres: porque el Altísimo aborrece tambien á los pecadores, y tomará venganza de los impíos.

12:8 Non agnoscetur in bonis amicus, et non abscondetur in malis inimicus.

12:8 El amigo no será conocido en los bienes, y el enemigo no quedará oculto en los males.

12:9 In bonis viri, inimici illius in tristitia : et in malitia illius, amicus agnitus est.

12:9 En los bienes del hombre, están sus enemigos en tristeza; y en sus males, el amigo es conocido.

12:10 Non credas inimico tuo in æternum : sicut enim æramentum æruginat nequitia illius :

12:10 Nunca jamas creas á tu enemigo: porque como vaso de cobre cria cardenillo su malicia:

12:11 et si humiliatus vadat curvus, adjice animum tuum, et custodi te ab illo.

12:11 Y si va humilde y cabizbaxo, está alerta, y guárdate de él.

12:12 Non statuas illum penes te, nec sedeat ad dexteram tuam, ne forte conversus in locum tuum, inquirat cathedram tuam, et in novissimo agnosces verba mea, et in sermonibus meis stimuleris.

12:12 No le pongas cerca de tí, ni se siente á tu derecha, no sea que volviéndose contra tu puesto, pretenda tu cáthedra; y á la postre conozcas mis palabras, y seas estimulado de mis razones.

12:13 Quis miserebitur incantatori a serpente percusso, et omnibus qui appropiant bestiis ? et sic qui comitatur cum viro iniquo, et obvolutus est in peccatis ejus.

12:13 ¿Quien tendrá lástima del encantador herido de la serpiente, y de todos los que se acercan á las fieras? pues así es del que se acompaña con hombre iniquo, y queda envuelto en sus pecados.

12:14 Una hora tecum permanebit : si autem declinaveris, non supportabit.

12:14 Una hora estará contigo: mas si declinares, no sufrirá.

12:15 In labiis suis indulcat inimicus, et in corde suo insidiatur ut subvertat te in foveam.

12:15 El enemigo tiene la miel en sus labios: mas en su corazon pone asechanzas para derribarte en el hoyo.

12:16 In oculis suis lacrimatur inimicus, et si invenerit tempus, non satiabitur sanguine.

12:16 Tiene las lágrimas el enemigo en sus ojos: mas si halla la ocasion, no se hartará de sangre:

12:17 Et si incurrerint tibi mala, invenies eum illic priorem.

12:17 Y si te sucedieren males, á él hallarás allí el primero.

12:18 In oculis suis lacrimatur inimicus, et quasi adjuvans suffodiet plantas tuas.

12:18 Tiene el enemigo las lágrimas en sus ojos, mas como quien ayuda socavará tus plantas.

12:19 Caput suum movebit, et plaudet manu, et multa susurrans commutabit vultum suum.

12:19 Moverá su cabeza, y dará palmadas, y hablando mucho entre dientes mudará su rostro.