Eclesiástico 16

Ecclesiasticus

16:1 Ne jucunderis in filiis impiis, si multiplicentur : nec oblecteris super ipsos, si non est timor Dei in illis.

16:1 No te alegres con los hijos impíos, si se multiplican: ni te complazcas sobre ellos, si en ellos no hay temor de Dios.

16:2 Non credas vitæ illorum, et ne respexeris in labores eorum.

16:2 No creas á la vida de ellos, ni mires á sus tareas.

16:3 Melior est enim unus timens Deum, quam mille filii impii :

16:3 Porque mejor es uno que teme á Dios, que mil hijos impíos.

16:4 et utile est mori sine filiis, quam relinquere filios impios.

16:4 Y mas vale morir sin hijos, que dexar hijos impíos.

16:5 Ab uno sensato inhabitabitur patria : tribus impiorum deseretur.

16:5 Por uno solo cuerdo será poblada la patria, mas una tribu de los impíos será desolada.

16:6 Multa talia vidit oculis meus, et fortiora horum audivit auris mea.

16:6 Muchas de estas cosas ha visto mi ojo, y mas fuertes que estas ha oido mi oreja.

16:7 In synagoga peccantium exardebit ignis, et in gente incredibili exardescet ira.

16:7 En la congregacion de los pecadores arderá mucho el fuego, y en la gente incrédula se encenderá la ira.

16:8 Non exoraverunt pro peccatis suis antiqui gigantes, qui destructi sunt confidentes suæ virtuti.

16:8 No alcanzáron perdon por sus pecados los antiguos gigantes, los quales fuéron destruidos, confiando en su fuerza:

16:9 Et non pepercit peregrinationi Lot, et execratus est eos præ superbia verbi illorum.

16:9 Y no perdonó á la peregrinacion de Loth, y los maldixo por la soberbia de la palabra de ellos.

16:10 Non misertus est illis, gentem totam perdens, et extollentem se in peccatis suis.

16:10 No tuvo piedad de ellos, perdiendo toda la gente, que se engreía en sus pecados.

16:11 Et sicut sexcenta millia peditum, qui congregati sunt in duritia cordis sui : et si unus fuisset cervicatus, mirum si fuisset immunis.

16:11 Y así los seiscientos mil de á pie, que se congregáron en la dureza de su corazon; y si uno solo hubiera sido cabezudo, sería mucho que hubiera quedado impune:

16:12 Misericordia enim et ira est cum illo : potens exoratio, et effundens iram.

16:12 Porque la misericordia y la ira es con él. Puede aplacarse, y derramar su ira:

16:13 Secundum misericordiam suam, sic correptio illius homines secundum opera sua judicat.

16:13 Segun su misericordia, así su castigo: juzga al hombre segun sus obras.

16:14 Non effugiet in rapina peccator, et non retardabit sufferentia misericordiam facientis.

16:14 No escapará el pecador en su rapiña, ni se tardará la paciencia del que hace misericordia.

16:15 Omnis misericordia faciet locum unicuique, secundum meritum operum suorum, et secundum intellectum peregrinationis ipsius.

16:15 Toda misericordia hará lugar á cada uno segun el merecimiento de sus obras, y segun la prudencia de su peregrinacion.

16:16 Non dicas : A Deo abscondar : et ex summo, quis mei memorabitur ?

16:16 No digas: Me esconderé de Dios, ¿y desde lo alto quién se acordará de mí?

16:17 in populo magno non agnoscar : quæ est enim anima mea in tam immensa creatura ?

16:17 Entre un grande pueblo no seré conocido: ¿pues qué es mi alma en tanta inmensidad de criaturas?

16:18 Ecce cælum et cæli cælorum, abyssus, et universa terra, et quæ in eis sunt, in conspectu illius commovebuntur.

16:18 He aquí el cielo, y los cielos de los cielos, el abysmo, y toda la tierra, y las cosas que hay en ellos, á su vista se conmoverán,

16:19 Montes simul, et colles, et fundamenta terræ, cum conspexerit illa Deus, tremore concutientur.

16:19 Asímismo los montes, y los collados, y los fundamentos de la tierra: quando Dios los mirare, serán unos con otros sacudidos de temblor.

16:20 Et in omnibus his insensatum est cor, et omne cor intelligitur ab illo.

16:20 Y en medio de todo esto es insensato el corazon: mas él entiende todo corazon:

16:21 Et vias illius quis intelligit, et procellam quam nec oculus videbit hominis ?

16:21 ¿Y quién entiende sus caminos? y la tempestad, la que ojo de hombre nunca verá?

16:22 Nam plurima illius opera sunt in absconsis : sed opera justitiæ ejus quis enuntiabit, aut quis sustinebit ? longe enim est testamentum a quibusdam, et interrogatio omnium in consummatione est.

16:22 Pero muchísimas obras de él son escondidas: ¿mas quién contará las obras de su justicia? ¿ó quién las sufrirá? Porque sus decretos léjos están de algunos, y el exámen de todo será en la consumacion.

16:23 Qui minoratur corde cogitat inania, et vir imprudens et errans cogitat stulta.

16:23 Quien se apoca en el corazon, piensa cosas vanas; y el hombre sin juicio, y que hierra, piensa sandeces.

16:24 Audi me, fili, et disce disciplinam sensus, et in verbis meis attende in corde tuo :

16:24 Oyeme, hijo, y aprende ciencia de cordura, y está atento en tu corazon á mis palabras,

16:25 et dicam in æquitate disciplinam, et scrutabor enarrare sapientiam : et in verbis meis attende in corde tuo, et dico in æquitate spiritus virtutes quas posuit Deus in opera sua ab initio, et in veritate enuntio scientiam ejus.

16:25 Y te diré documentos de equidad, y te manifestaré la sabiduría escondida; y está atento á mis palabras en tu corazon, y te digo con rectitud de espíritu las virtudes, que puso Dios en sus obras desde el principio, y te declaro con verdad su ciencia.

16:26 In judicio Dei opera ejus ab initio, et ab institutione ipsorum distinxit partes illorum, et initia eorum in gentibus suis.

16:26 En juicio formó Dios sus obras desde el principio, y desde su creacion las distinguió en partes, y á las principales de ellas segun sus familias.

16:27 Ornavit in æternum opera illorum : nec esurierunt, nec laboraverunt, et non destiterunt ab operibus suis.

16:27 Adornó para siempre sus operaciones, y no han tenido ellas hambre, ni trabajado, ni han cesado jamas en sus oficios.

16:28 Unusquisque proximum sibi non angustiabit in æternum :

16:28 Ni una sola de todas ellas ha estrechado á otra jamas.

16:29 non sis incredibilis verbo illius.

16:29 No seas incrédulo á su palabra.

16:30 Post hæc Deus in terram respexit, et implevit illam bonis suis :

16:30 Despues de esto miró Dios á la tierra, y la llenó de sus bienes.

16:31 anima omnis vitalis denuntiavit ante faciem ipsius, et in ipsam iterum reversio illorum.

16:31 Lo denunció así toda alma vital ante la faz de ella, y á la misma otra vez volverá.