16:1 Ne jucunderis in filiis impiis, si multiplicentur : nec oblecteris super ipsos, si non est timor Dei in illis.
16:1 No te alegres con los hijos impíos, si se multiplican: ni te complazcas sobre ellos, si en ellos no hay temor de Dios.
16:2 Non credas vitæ illorum, et ne respexeris in labores eorum.
16:2 No creas á la vida de ellos, ni mires á sus tareas.
16:3 Melior est enim unus timens Deum, quam mille filii impii :
16:3 Porque mejor es uno que teme á Dios, que mil hijos impíos.
16:4 et utile est mori sine filiis, quam relinquere filios impios.
16:4 Y mas vale morir sin hijos, que dexar hijos impíos.
16:5 Ab uno sensato inhabitabitur patria : tribus impiorum deseretur.
16:5 Por uno solo cuerdo será poblada la patria, mas una tribu de los impíos será desolada.
16:6 Multa talia vidit oculis meus, et fortiora horum audivit auris mea.
16:6 Muchas de estas cosas ha visto mi ojo, y mas fuertes que estas ha oido mi oreja.
16:7 In synagoga peccantium exardebit ignis, et in gente incredibili exardescet ira.
16:7 En la congregacion de los pecadores arderá mucho el fuego, y en la gente incrédula se encenderá la ira.
16:8 Non exoraverunt pro peccatis suis antiqui gigantes, qui destructi sunt confidentes suæ virtuti.
16:8 No alcanzáron perdon por sus pecados los antiguos gigantes, los quales fuéron destruidos, confiando en su fuerza:
16:9 Et non pepercit peregrinationi Lot, et execratus est eos præ superbia verbi illorum.
16:9 Y no perdonó á la peregrinacion de Loth, y los maldixo por la soberbia de la palabra de ellos.
16:10 Non misertus est illis, gentem totam perdens, et extollentem se in peccatis suis.
16:10 No tuvo piedad de ellos, perdiendo toda la gente, que se engreía en sus pecados.
16:11 Et sicut sexcenta millia peditum, qui congregati sunt in duritia cordis sui : et si unus fuisset cervicatus, mirum si fuisset immunis.
16:11 Y así los seiscientos mil de á pie, que se congregáron en la dureza de su corazon; y si uno solo hubiera sido cabezudo, sería mucho que hubiera quedado impune:
16:12 Misericordia enim et ira est cum illo : potens exoratio, et effundens iram.
16:12 Porque la misericordia y la ira es con él. Puede aplacarse, y derramar su ira:
16:13 Secundum misericordiam suam, sic correptio illius homines secundum opera sua judicat.
16:13 Segun su misericordia, así su castigo: juzga al hombre segun sus obras.
16:14 Non effugiet in rapina peccator, et non retardabit sufferentia misericordiam facientis.
16:14 No escapará el pecador en su rapiña, ni se tardará la paciencia del que hace misericordia.
16:15 Omnis misericordia faciet locum unicuique, secundum meritum operum suorum, et secundum intellectum peregrinationis ipsius.
16:15 Toda misericordia hará lugar á cada uno segun el merecimiento de sus obras, y segun la prudencia de su peregrinacion.
16:16 Non dicas : A Deo abscondar : et ex summo, quis mei memorabitur ?
16:16 No digas: Me esconderé de Dios, ¿y desde lo alto quién se acordará de mí?
16:17 in populo magno non agnoscar : quæ est enim anima mea in tam immensa creatura ?
16:17 Entre un grande pueblo no seré conocido: ¿pues qué es mi alma en tanta inmensidad de criaturas?
16:18 Ecce cælum et cæli cælorum, abyssus, et universa terra, et quæ in eis sunt, in conspectu illius commovebuntur.
16:18 He aquí el cielo, y los cielos de los cielos, el abysmo, y toda la tierra, y las cosas que hay en ellos, á su vista se conmoverán,
16:19 Montes simul, et colles, et fundamenta terræ, cum conspexerit illa Deus, tremore concutientur.
16:19 Asímismo los montes, y los collados, y los fundamentos de la tierra: quando Dios los mirare, serán unos con otros sacudidos de temblor.
16:20 Et in omnibus his insensatum est cor, et omne cor intelligitur ab illo.
16:20 Y en medio de todo esto es insensato el corazon: mas él entiende todo corazon:
16:21 Et vias illius quis intelligit, et procellam quam nec oculus videbit hominis ?
16:21 ¿Y quién entiende sus caminos? y la tempestad, la que ojo de hombre nunca verá?
16:22 Nam plurima illius opera sunt in absconsis : sed opera justitiæ ejus quis enuntiabit, aut quis sustinebit ? longe enim est testamentum a quibusdam, et interrogatio omnium in consummatione est.
16:22 Pero muchísimas obras de él son escondidas: ¿mas quién contará las obras de su justicia? ¿ó quién las sufrirá? Porque sus decretos léjos están de algunos, y el exámen de todo será en la consumacion.
16:23 Qui minoratur corde cogitat inania, et vir imprudens et errans cogitat stulta.
16:23 Quien se apoca en el corazon, piensa cosas vanas; y el hombre sin juicio, y que hierra, piensa sandeces.
16:24 Audi me, fili, et disce disciplinam sensus, et in verbis meis attende in corde tuo :
16:24 Oyeme, hijo, y aprende ciencia de cordura, y está atento en tu corazon á mis palabras,
16:25 et dicam in æquitate disciplinam, et scrutabor enarrare sapientiam : et in verbis meis attende in corde tuo, et dico in æquitate spiritus virtutes quas posuit Deus in opera sua ab initio, et in veritate enuntio scientiam ejus.
16:25 Y te diré documentos de equidad, y te manifestaré la sabiduría escondida; y está atento á mis palabras en tu corazon, y te digo con rectitud de espíritu las virtudes, que puso Dios en sus obras desde el principio, y te declaro con verdad su ciencia.
16:26 In judicio Dei opera ejus ab initio, et ab institutione ipsorum distinxit partes illorum, et initia eorum in gentibus suis.
16:26 En juicio formó Dios sus obras desde el principio, y desde su creacion las distinguió en partes, y á las principales de ellas segun sus familias.
16:27 Ornavit in æternum opera illorum : nec esurierunt, nec laboraverunt, et non destiterunt ab operibus suis.
16:27 Adornó para siempre sus operaciones, y no han tenido ellas hambre, ni trabajado, ni han cesado jamas en sus oficios.
16:28 Unusquisque proximum sibi non angustiabit in æternum :
16:28 Ni una sola de todas ellas ha estrechado á otra jamas.
16:29 non sis incredibilis verbo illius.
16:29 No seas incrédulo á su palabra.
16:30 Post hæc Deus in terram respexit, et implevit illam bonis suis :
16:30 Despues de esto miró Dios á la tierra, y la llenó de sus bienes.
16:31 anima omnis vitalis denuntiavit ante faciem ipsius, et in ipsam iterum reversio illorum.
16:31 Lo denunció así toda alma vital ante la faz de ella, y á la misma otra vez volverá.