Latin Prayer

Ester 11

Esther

11:1 Anno quarto regnantibus Ptolemæo et Cleopatra, attulerunt Dosithæus, qui se sacerdotem et Levitici generis ferebat, et Ptolemæus filius ejus, hanc epistolam phurim, quam dixerunt interpretatum esse Lysimachum Ptolemæi filium in Jerusalem.

11:1 Dosithéo, que se decia ser Sacerdote, y del linage de Leví, y Ptoleméo su hijo traxéron esta carta del Phurím, que dixéron haber sido interpretada en Jerusalém por Lysímacho hijo de Ptoleméo.

11:2 Anno secundo, regnante Artaxerxe maximo, prima die mensis Nisan, vidit somnium Mardochæus filius Jairi, filii Semei, filii Cis, de tribu Benjamin :

11:2 En el año segundo, reynando el muy grande Artaxerxes, el primer dia del mes de Nisán, vió un sueño Mardochéo hijo de Jaír, hijo de Semei, hijo de Cis, de la tribu de Benjamín:

11:3 homo Judæus, qui habitabat in urbe Susis, vir magnus, et inter primos aulæ regiæ.

11:3 Hombre Judío, que habitaba en la ciudad de Susa, varon grande, y de los primeros de la Corte del Rey.

11:4 Erat autem de eo numero captivorum, quos transtulerat Nabuchodonosor rex Babylonis de Jerusalem cum Jechonia rege Juda.

11:4 Y era del número de los cautivos, que Nabuchôdonosór Rey de Babilonia habia trasladado de Jerusalém con Jechonías Rey de Judá:

11:5 Et hoc ejus somnium fuit : apparuerunt voces, et tumultus, et tonitrua, et terræmotus, et conturbatio super terram :

11:5 Y su sueño fué éste: Apareciéron voces, y alborotos, y truenos, y terremotos, y turbacion sobre la tierra:

11:6 et ecce duo dracones magni, paratique contra se in prælium.

11:6 Y he aquí dos grandes dragones, y á punto de combatir el uno contra el otro.

11:7 Ad quorum clamorem cunctæ concitatæ sunt nationes, ut pugnarent contra gentem justorum.

11:7 A cuyo clamor se moviéron todas las naciones, para hacer guerra contra la gente de los justos.

11:8 Fuitque dies illa tenebrarum et discriminis, tribulationis et angustiæ, et ingens formido super terram.

11:8 Y fué aquel un dia de tinieblas, y de peligro, de tribulacion, y de angustia, y grande temor sobre la tierra.

11:9 Conturbataque est gens justorum timentium mala sua, et præparata ad mortem.

11:9 Y se conturbó la nacion de los justos temiendo sus males, y preparada para la muerte.

11:10 Clamaveruntque ad Deum : et illis vociferantibus, fons parvus creavit in fluvium maximum, et in aquas plurimas redundavit.

11:10 Y clamáron á Dios: y quando ellos alzaban el grito, una pequeña fuente creció hasta ser un rio muy grande, y derramó aguas en grandísima abundancia.

11:11 Lux et sol ortus est, et humiles exaltati sunt, et devoraverunt inclytos.

11:11 La luz y el Sol salió, y los humildes fuéron ensalzados, y devoráron á los ilustres.

11:12 Quod cum vidisset Mardochæus, et surrexisset de strato, cogitabat quid Deus facere vellet : et fixum habebat in animo, scire cupiens quid significaret somnium.

11:12 Quando esto vió Mardochéo, y se levantó de su estrado, andaba pensando qué cosa queria Dios hacer: y lo llevaba grabado en su corazon, deseando saber qué podia significar el sueño.