Ezequiel 32

Ezechiel

32:1 Et factum est, duodecimo anno, in mense duodecimo, in una mensis : factum est verbum Domini ad me, dicens :

32:1 Y acaeció en el año duodécimo, en el mes duodécimo, el dia primero del mes, que vino á mí palabra del Señor, diciendo:

32:2 Fili hominis, assume lamentum super Pharaonem regem Ægypti, et dices ad eum : Leoni gentium assimilatus es, et draconi qui est in mari : et ventilabas cornu in fluminibus tuis, et conturbabas aquas pedibus tuis, et conculcabas flumina earum.

32:2 Hijo de hombre, canta lamentacion sobre Pharaón Rey de Egypto, y le dirás: A un leon entre las gentes te has asemejado, y al dragon que está en la mar: y aventabas con la hasta en tus rios, y enturbiabas las aguas con tus pies, y hollabas las corrientes de ellas.

32:3 Propterea hæc dicit Dominus Deus : Expandam super te rete meum in multitudine populorum multorum, et extraham te in sagena mea.

32:3 Por tanto esto dice el Señor Dios: Yo con una turba de muchos pueblos extenderé sobre tí mi esparavél, y te sacaré fuera en mi red.

32:4 Et projiciam te in terram ; super faciem agri abjiciam te : et habitare faciam super te omnia volatilia cæli, et saturabo de te bestias universæ terræ.

32:4 Y te arrojaré en tierra, sobre la haz del campo te echaré: y haré morar sobre tí todas las aves del Cielo, y hartaré de tí las bestias de toda la tierra.

32:5 Et dabo carnes tuas super montes, et implebo colles tuos sanie tua.

32:5 Y pondré tus carnes sobre los montes, y henchiré tus collados de tu sangre podrida.

32:6 Et irrigabo terram fœtore sanguinis tui super montes, et valles implebuntur ex te.

32:6 Y regaré la tierra de las montañas con tu sangre fétida, y los valles se henchirán de tí.

32:7 Et operiam, cum extinctus fueris, cælum, et nigrescere faciam stellas ejus : solem nube tegam, et luna non dabit lumen suum.

32:7 Y cubriré el Cielo, quando te mataren, y haré obscurecer sus estrellas: cubriré el Sol con nube, y la Luna no dará su lumbre.

32:8 Omnia luminaria cæli mœrere faciam super te, et dabo tenebras super terram tuam, dicit Dominus Deus, cum ceciderint vulnerati tui in medio terræ, ait Dominus Deus.

32:8 Todas las lumbreras del Cielo haré enlutar por tí: y pondré tinieblas sobre tu tierra, diciendo el Señor Dios, quando cayeren los tuyos heridos en medio de la tierra, dice el Señor Dios.

32:9 Et irritabo cor populorum multorum, cum induxero contritionem tuam in gentibus super terras quas nescis.

32:9 Y conmoveré el corazon de muchos pueblos, quando induxere divulgare tu destrozo entre las gentes sobre tierras que no sabes.

32:10 Et stupescere faciam super te populos multos, et reges eorum horrore nimio formidabunt super te, cum volare cœperit gladius meus super facies eorum : et obstupescent repente singuli pro anima sua in die ruinæ tuæ.

32:10 Y haré que queden atónitos sobre tí muchos pueblos: y los Reyes de ellos temblarán de grande espanto por tí, quando mi espada comenzare á volar sobre las caras de ellos: y se espantará repentinamente cada uno por su alma en el dia de tu ruina.

32:11 Quia hæc dicit Dominus Deus : Gladius regis Babylonis veniet tibi.

32:11 Porque esto dice el Señor Dios: La espada del Rey de Babylonia vendrá sobre tí,

32:12 In gladiis fortium dejiciam multitudinem tuam : inexpugnabiles omnes gentes hæ, et vastabunt superbiam Ægypti, et dissipabitur multitudo ejus.

32:12 Con espadas de valientes derribaré tu muchedumbre: invencibles son todas estas gentes: y abatirán la soberbia de Egypto, y será deshecha su muchedumbre.

32:13 Et perdam omnia jumenta ejus, quæ erant super aquas plurimas : et non conturbabit eas pes hominis ultra, neque ungula jumentorum turbabit eas.

32:13 Y haré perecer todas sus bestias que estaban sobre las muchas aguas: y no las enturbiará pie de hombre jamas, ni uña de bestias las enlodará.

32:14 Tunc purissimas reddam aquas eorum, et flumina eorum quasi oleum adducam, ait Dominus Deus,

32:14 Entónces tornaré las aguas de ellos muy claras: y los rios de ellos como aceyte los volveré, dice el Señor Dios:

32:15 cum dedero terram Ægypti desolatam : deseretur autem terra a plenitudine sua quando percussero omnes habitatores ejus : et scient quia ego Dominus.

32:15 Quando habré desolado la tierra de Egypto: mas será despojada la tierra de quanto en ella hay, quando hiriere á todos sus moradores: y sabrán que yo soy el Señor.

32:16 Planctus est, et plangent eum : filiæ gentium plangent eum : super Ægyptum et super multitudinem ejus plangent eum, ait Dominus Deus.

32:16 Endecha es, y le endecharán: las hijas de las gentes le endecharán: sobre Egypto, y sobre su muchedumbre le endecharán, dice el Señor Dios.

32:17 Et factum est in duodecimo anno, in quintadecima mensis : factum est verbum Domini ad me, dicens :

32:17 Y aconteció en el año duodécimo, á los quince dias del mes, que vino á mí palabra del Señor, diciendo:

32:18 Fili hominis, cane lugubre super multitudinem Ægypti : et detrahe eam ipsam, et filias gentium robustarum, ad terram ultimam, cum his qui descendunt in lacum.

32:18 Hijo de hombre, canta lamentacion sobre el pueblo de Egypto: y arrójale á él mismo, y á las hijas de las gentes fuertes á la tierra profunda, con aquellos que descienden al lago.

32:19 Quo pulchrior es ? descende, et dormi cum incircumcisis.

32:19 ¿En qué eres tú mas hermoso? desciende, y duerme con los incircuncisos.

32:20 In medio interfectorum gladio cadent ; gladius datus est : attraxerunt eam et omnes populos ejus.

32:20 En medio de los muertos caerán á espada: la espada ha sido entregada, arrastráronle á él, y á todos sus pueblos.

32:21 Loquentur ei potentissimi robustorum de medio inferni, qui cum auxiliatoribus ejus descenderunt, et dormierunt incircumcisi interfecti gladio.

32:21 Hablarán con él de en medio del infierno los Campeones mas poderosos, que con sus auxíliares descendiéron allí, y muriéron incircuncisos á golpe de espada.

32:22 Ibi Assur, et omnis multitudo ejus : in circuitu illius sepulchra ejus, omnes interfecti, et qui ceciderunt gladio.

32:22 Allí Assúr, y toda su muchedumbre: al rededor de él sus sepulchros: todos estos fuéron muertos, y cayéron á espada.

32:23 Quorum data sunt sepulchra in novissimis laci, et facta est multitudo ejus per gyrum sepulchri ejus : universi interfecti, cadentesque gladio, qui dederant quondam formidinem in terra viventium.

32:23 Cuyos sepulchros fuéron puestos en lo mas profundo del lago: y su pueblo está al rededor de su sepulchro: todos fuéron muertos, y cayéron á espada, estos que en otro tiempo habian puesto espanto en la tierra de los vivientes.

32:24 Ibi Ælam, et omnis multitudo ejus per gyrum sepulchri sui : omnes hi interfecti, ruentesque gladio, qui descenderunt incircumcisi ad terram ultimam ; qui posuerunt terrorem suum in terra viventium, et portaverunt ignominiam suam cum his qui descendunt in lacum.

32:24 Allí está Elám, y todo su pueblo al rededor de su sepulchro. Todos estos fuéron muertos, y cayéron á espada: que descendiéron incircuncisos á lo mas profundo de la tierra: aquellos que habian puesto su terror en la tierra de los vivientes, y lleváron su ignominia con los que descienden al lago.

32:25 In medio interfectorum posuerunt cubile ejus in universis populis ejus : in circuitu ejus sepulchrum illius : omnes hi incircumcisi, interfectique gladio. Dederunt enim terrorem suum in terra viventium, et portaverunt ignominiam suam cum his qui descendunt in lacum : in medio interfectorum positi sunt.

32:25 En medio de los muertos pusiéron su lecho entre todas sus gentes: al rededor de él su sepulchro: todos estos son incircuncisos, y muertos á cuchillo. Porque pusiéron su terror en la tierra de vivientes, y lleváron su ignominia con aquellos, que descienden al lago: en medio de los muertos fueron puestos.

32:26 Ibi Mosoch et Thubal, et omnis multitudo ejus : in circuitu ejus sepulchra illius : omnes hi incircumcisi, interfectique et cadentes gladio, quia dederunt formidinem suam in terra viventium.

32:26 Allí Mosóch, y Thubál, y toda su muchedumbre: al rededor de él sus sepulchros. Todos estos incircuncisos, y que muriéron, y cayéron á espada; porque pusiéron su espanto en la tierra de los vivientes.

32:27 Et non dormient cum fortibus, cadentibusque, et incircumcisis, qui descenderunt ad infernum cum armis suis, et posuerunt gladios suos sub capitibus suis, et fuerunt iniquitates eorum in ossibus eorum : quia terror fortium facti sunt in terra viventium.

32:27 Y no dormirán con los fuertes, y que cayéron, y con los incircuncisos, que descendiéron al infierno con sus armas, y pusiéron sus espadas debaxo de sus cabezas, y penetráron sus maldades hasta sus huesos: porque fuéron el terror de los fuertes en la tierra de los vivientes.

32:28 Et tu ergo in medio incircumcisorum contereris, et dormies cum interfectis gladio.

32:28 Pues tú tambien en medio de los incircuncisos serás deshecho, y dormirás con los que pereciéron á espada.

32:29 Ibi Idumæa, et reges ejus, et omnes duces ejus, qui dati sunt cum exercitu suo cum interfectis gladio, et qui cum incircumcisis dormierunt, et cum his qui descendunt in lacum.

32:29 Allí la Iduméa, y sus Reyes, y todos sus Caudillos, que con su hueste han sido puestos entre los que muriéron á espada; y que durmiéron con incircuncisos, y con aquellos, que descienden al lago.

32:30 Ibi principes aquilonis omnes, et universi venatores, qui deducti sunt cum interfectis, paventes, et in sua fortitudine confusi : qui dormierunt incircumcisi cum interfectis gladio, et portaverunt confusionem suam cum his qui descendunt in lacum.

32:30 Allí todos los Príncipes del Aquilón, y todos los cazadores: los quales fuéron llevados con los muertos, despavoridos, y avergonzados en medio de su valentía: que durmiéron incircuncisos con los muertos á espada, y lleváron su confusion con aquellos, que descienden al lago.

32:31 Vidit eos Pharao, et consolatus est super universa multitudine sua, quæ interfecta est gladio : Pharao, et omnis exercitus ejus, ait Dominus Deus.

32:31 Violos Pharaón, y consolóse por su grande multitud, que habia sido pasada á cuchillo, Pharaón, y todo su exército, dice el Señor Dios:

32:32 Quia dedi terrorem meum in terra viventium, et dormivit in medio incircumcisorum cum interfectis gladio : Pharao, et omnis multitudo ejus, ait Dominus Deus.

32:32 Porque puse mi terror en la tierra de los vivientes, y durmió en medio de los incircuncisos con los muertos á espada: Pharaón, y todo su pueblo, dice el Señor Dios.