Latin Prayer

Hebreos 10

Hebraeos

10:1 Umbram enim habens lex futurorum bonorum, non ipsam imaginem rerum : per singulos annos, eisdem ipsis hostiis quas offerunt indesinenter, numquam potest accedentes perfectos facere :

10:1 Porque la Ley, teniendo la sombra de los bienes venideros, no la misma imagen de las cosas, nunca podía por aquellas mismas víctimas que se ofrecen sin cesar cada año, hacer perfectos á los que se llegan:

10:2 alioquin cessassent offerri : ideo quod nullam haberent ultra conscientiam peccati, cultores semel mundati :

10:2 De otra manera hubieran cesado de ofrecerse: porque no se tendrían por pecadores de allí adelante, los que una vez habían sido purificados:

10:3 sed in ipsis commemoratio peccatorum per singulos annos fit.

10:3 Mas en los mismos sacrificios se hace memoria de los pecados cada año:

10:4 Impossibile enim est sanguine taurorum et hircorum auferri peccata.

10:4 Porque es imposible que con sangre de toros, y de machos de cabrío se quiten los pecados.

10:5 Ideo ingrediens mundum dicit : Hostiam et oblationem noluisti : corpus autem aptasti mihi :

10:5 Por lo qual entrando en el mundo, dice; Sacrificio, y ofrenda no quisiste, mas me apropiaste cuerpo:

10:6 holocautomata pro peccato non tibi placuerunt.

10:6 Holocaustos por el pecado no te agradaron.

10:7 Tunc dixi : Ecce venio : in capite libri scriptum est de me : Ut faciam, Deus, voluntatem tuam.

10:7 Entónces dixe: Heme aquí que vengo: en el principio del libro está escrito de mí: Para hacer, ó Dios, tu voluntad.

10:8 Superius dicens : Quia hostias, et oblationes, et holocautomata pro peccato noluisti, nec placita sunt tibi, quæ secundum legem offeruntur,

10:8 Diciendo arriba: Sacrificios, y ofrendas, y holocaustos por pecado no quisiste, ni te son agradables las cosas, que se ofrecen según la Ley,

10:9 tunc dixi : Ecce venio, ut faciam, Deus, voluntatem tuam : aufert primum, ut sequens statuat.

10:9 Entónces dixe: Heme aquí que vengo, para hacer, ó Dios, tu voluntad: quita lo primero, para establecer lo segundo.

10:10 In qua voluntate sanctificati sumus per oblationem corporis Jesu Christi semel.

10:10 En la qual voluntad somos santificados por la ofrenda del cuerpo de Jesu-Christo hecha una vez.

10:11 Et omnis quidem sacerdos præsto est quotidie ministrans, et easdem sæpe offerens hostias, quæ numquam possunt auferre peccata :

10:11 Y así todo Sacerdote se presenta cada día á exercer su ministerio, y á ofrecer muchas veces unos mismos sacrificios, que nunca pueden quitar los pecados:

10:12 hic autem unam pro peccatis offerens hostiam, in sempiternum sedet in dextera Dei,

10:12 Mas éste, habiendo ofrecido un solo sacrificio por los pecados, está sentado para siempre á la diestra de Dios,

10:13 de cetero exspectans donec ponantur inimici ejus scabellum pedum ejus.

10:13 Esperando lo que resta, hasta que sus enemigos sean puestos por estrado de sus pies.

10:14 Una enim oblatione, consummavit in sempiternum sanctificatos.

10:14 Porque con una sola ofrenda hizo perfectos para siempre á los que ha santificado.

10:15 Contestatur autem nos et Spiritus Sanctus. Postquam enim dixit :

10:15 Y el Espíritu Santo también nos lo atestigua, porque después de haber dicho:

10:16 Hoc autem testamentum, quod testabor ad illos post dies illos, dicit Dominus, dando leges meas in cordibus eorum, et in mentibus eorum superscribam eas :

10:16 Este es el testamento que yo haré con ellos después de aquellos días, dice el Señor: Dando mis Leyes, las escribiré: sobre los corazones de ellos, y sobre sus entendimientos:

10:17 et peccatorum, et iniquitatum eorum jam non recordabor amplius.

10:17 Y nunca jamas me acordaré de los pecados de ellos ni de las maldiciones de ellos;

10:18 Ubi autem horum remissio : jam non est oblatio pro peccato.

10:18 Pues en donde hay remisión de estos, no es ya menester ofrenda por el pecado.

10:19 Habentes itaque, fratres, fiduciam in introitu sanctorum in sanguine Christi,

10:19 Por tanto, hermanos, teniendo confianza de entrar en el Santuario por la sangre de Christo,

10:20 quam initiavit nobis viam novam, et viventem per velamen, id est, carnem suam,

10:20 Por un camino nuevo, y de vida que nos consagró el primero por el velo, esto es, por su carne,

10:21 et sacerdotem magnum super domum Dei :

10:21 Y que tenemos un grande Sacerdote sobre la casa de Dios:

10:22 accedamus cum vero corde in plenitudine fidei, aspersi corda a conscientia mala, et abluti corpus aqua munda,

10:22 Lleguémonos a él con verdadero corazón, con fé cumplida, purificados los corazones de conciencia mala, y lavados los cuerpos con agua limpia,

10:23 teneamus spei nostræ confessionem indeclinabilem (fidelis enim est qui repromisit),

10:23 Conservemos firme la profesión de nuestra esperanza, porque fiel es el que hizo la promesa,

10:24 et consideremus invicem in provocationem caritatis, et bonorum operum :

10:24 Y considerémonos los unos á los otros, para estimularnos á caridad, y á buenas obras;

10:25 non deserentes collectionem nostram, sicut consuetudinis est quibusdam, sed consolantes, et tanto magis quanto videritis appropinquantem diem.

10:25 No abandonando nuestra congregación, como es costumbre de algunos, mas alentándonos; y tanto mas, quanto viéreis que se acerca el día.

10:26 Voluntarie enim peccantibus nobis post acceptam notitiam veritatis, jam non relinquitur pro peccatis hostia,

10:26 Porque si pecamos nosotros voluntariamente después que conocimos la verdad, no resta ya mas sacrificio por los pecados

10:27 terribilis autem quædam exspectatio judicii, et ignis æmulatio, quæ consumptura est adversarios.

10:27 Sino una esperanza terrible del juicio, y el ardor de un fuego zeloso, que ha de devorar á los adversarios.

10:28 Irritam quis faciens legem Moysi, sine ulla miseratione duobus vel tribus testibus moritur :

10:28 Si alguno quebranta la Ley de Moysés, siéndole probado con dos, ó tres testigos, muere sin misericordia alguna:

10:29 quanto magis putatis deteriora mereri supplicia qui Filium Dei conculcaverit, et sanguinem testamenti pollutum duxerit, in quo sanctificatus est, et spiritui gratiæ contumeliam fecerit ?

10:29 ¿Pues de quánto mayores tormentos creéis que es digno el que hollare al Hijo de Dios, y tuviere por vil, y profanare la sangre del testamento en que fué santificado, y que hiciere ultraje al espíritu de gracia?

10:30 Scimus enim qui dixit : Mihi vindicta, et ego retribuam. Et iterum : Quia judicabit Dominus populum suum.

10:30 Porque conocemos al que dixo: A mí la venganza, y yo recompensaré. Y otra vez: Juzgará el Señor á su pueblo.

10:31 Horrendum est incidere in manus Dei viventis.

10:31 Espantosa cosa es caer en las manos del Dios vivo.

10:32 Rememoramini autem pristinos dies, in quibus illuminati, magnum certamen sustinuistis passionum :

10:32 Trahed pues á la memoria los días primeros, en que después de haber sido iluminados, sufristeis grande combate de trabajos,

10:33 et in altero quidem opprobriis et tribulationibus spectaculum facti : in altero autem socii taliter conversantium effecti.

10:33 Por una parte con oprobios, y tribulaciones fuísteis hechos un espectáculo: y por otra fuisteis hechos compañeros de los que se hallaban en el mismo estado.

10:34 Nam et vinctis compassi estis, et rapinam bonorum vestrorum cum gaudio suscepistis, cognoscentes vos habere meliorem et manentem substantiam.

10:34 Porque os compadecisteis de los encarcelados, y llevasteis con gozo, que os robasen vuestras haciendas, conociendo que teneis patrimonio mas excelente, y durable.

10:35 Nolite itaque amittere confidentiam vestram, quæ magnam habet remunerationem.

10:35 Pues no querais perder vuestra confianza, que tiene un crecido galardón.

10:36 Patientia enim vobis necessaria est : ut voluntatem Dei facientes, reportetis promissionem.

10:36 Porque os es necesaria la paciencia, para que haciendo la voluntad de Dios, alcancéis la promesa.

10:37 Adhuc enim modicum aliquantulum, qui venturus est, veniet, et non tardabit.

10:37 Porque aún un poquito de tiempo, el que ha de venir, vendrá, y no tardará.

10:38 Justus autem meus ex fide vivit : quod si subtraxerit se, non placebit animæ meæ.

10:38 Mas mi justo vive por fé. Pero si se apartare, no agradará á mi alma.

10:39 Nos autem non sumus subtractionis filii in perditionem, sed fidei in acquisitionem animæ.

10:39 Mas nosotros no somos hijos de apartamiento para perdición sino de fé para ganancia del alma.