58:1 Clama, ne cesses, quasi tuba exalta vocem tuam, et annuntia populo meo scelera eorum, et domui Jacob peccata eorum.
58:1 Clama, no ceses, como trompeta alza tu voz, y declara á mi pueblo sus maldades, y á la casa de Jacob sus pecados.
58:2 Me etenim de die in diem quærunt, et scire vias meas volunt, quasi gens quæ justitiam fecerit, et judicium Dei sui non dereliquerit. Rogant me judicia justitiæ ; appropinquare Deo volunt.
58:2 Porque cada dia me buscan, y quieren saber mis caminos: como gente, que hubiese vivido en justicia, y que no hubiese desamparado la ley de su Dios: me preguntan sobre los juicios de mi justicia: quieren ser cercanos á Dios.
58:3 Quare jejunavimus, et non aspexisti ; humiliavimus animas nostras, et nescisti ? Ecce in die jejunii vestri invenitur voluntas vestra, et omnes debitores vestros repetitis.
58:3 ¿Por qué ayunamos, y no lo miraste: humillamos nuestras almas, y te desentendiste? He aquí que en el dia de vuestro ayuno se descubre vuestra voluntad, y repetis contra todos vuestros deudores.
58:4 Ecce ad lites et contentiones jejunatis, et percutitis pugno impie. Nolite jejunare sicut usque ad hanc diem, ut audiatur in excelso clamor vester.
58:4 He aquí que ayunais para pleytos y contiendas, y herís con el puño sin piedad. No ayuneis como hasta este dia, para que vuestro clamor sea oido en lo alto.
58:5 Numquid tale est jejunium quod elegi, per diem affligere hominem animam suam ? numquid contorquere quasi circulum caput suum, et saccum et cinerem sternere ? numquid istud vocabis jejunium, et diem acceptabilem Domino ?
58:5 El ayuno, que yo escogí, consiste acaso en que un hombre aflija su alma por un dia? ¿ó que tuerza su cabeza como círculo, y que haga cama de saco y de ceniza? ¿por ventura llamarás esto ayuno, y dia aceptable al Señor?
58:6 Nonne hoc est magis jejunium quod elegi ? Dissolve colligationes impietatis, solve fasciculos deprimentes, dimitte eos qui confracti sunt liberos, et omne onus dirumpe ;
58:6 ¿Por ventura el ayuno que yo escogí, no es ántes bien este? rompe las ataduras de impiedad, desata los hacecillos que deprimen, despacha libres á aquellos, que están quebrantados, y rompe toda carga.
58:7 frange esurienti panem tuum, et egenos vagosque induc in domum tuam ; cum videris nudum, operi eum, et carnem tuam ne despexeris.
58:7 Parte con el hambriento tu pan, y á los pobres y peregrinos mételos en tu casa: quando vieres al desnudo, cúbrelo, y no desprecies tu carne.
58:8 Tunc erumpet quasi mane lumen tuum ; et sanitas tua citius orietur, et anteibit faciem tuam justitia tua, et gloria Domini colliget te.
58:8 Entónces tu lumbre saldrá como la mañana, y tu sanidad mas pronto nacerá, y tu justicia irá delante de tu cara, y te recogerá la gloria del Señor.
58:9 Tunc invocabis, et Dominus exaudiet ; clamabis, et dicet : Ecce adsum. Si abstuleris de medio tui catenam, et desieris extendere digitum et loqui quod non prodest ;
58:9 Entónces invocarás al Señor, y te oirá, y dirá: Aquí estoy: si quitares la cadena de enmedio de tí, y dexares de extender el dedo, y de hablar lo que no aprovecha.
58:10 cum effuderis esurienti animam tuam, et animam afflictam repleveris, orietur in tenebris lux tua, et tenebræ tuæ erunt sicut meridies.
58:10 Quando abrieres tus entrañas al hambriento, y llenares el alma afligida, nacerá tu luz en las tinieblas, y tus tinieblas serán como el mediodia.
58:11 Et requiem tibi dabit Dominus semper, et implebit splendoribus animam tuam, et ossa tua liberabit ; et eris quasi hortus irriguus, et sicut fons aquarum cujus non deficient aquæ.
58:11 Y te dará reposo el Señor siempre, y llenará tu alma de resplandores, y librará tus huesos, y serás como huerto de regadío, y como fuente de aguas, cuyas aguas nunca faltarán.
58:12 Et ædificabuntur in te deserta sæculorum, fundamenta generationis et generationis suscitabis ; et vocaberis ædificator sepium, avertens semitas in quietem.
58:12 Y serán por tí edificados los desiertos de los siglos: levantarás los cimientos de generacion y de generacion; y serás llamado edificador de las cercas, tornando á otra parte las sendas para seguridad.
58:13 Si averteris a sabbato pedem tuum facere voluntatem tuam in die sancto meo, et vocaveris sabbatum delicatum, et sanctum Domini gloriosum, et glorificaveris eum dum non facis vias tuas, et non invenitur voluntas tua, ut loquaris sermonem :
58:13 Si apartares del sábado tu pie, de hacer tu voluntad en mi santo dia, y llamares al sábado delicado y santo para gloria del Señor, y le glorificares no haciendo tus caminos, ni satisfaciendo tu voluntad, para hablar palabra:
58:14 tunc delectaberis super Domino, et sustollam te super altitudines terræ, et cibabo te hæreditate Jacob patris tui : os enim Domini locutum est.
58:14 Entónces te deleytarás en el Señor, y te levantaré sobre las alturas de la tierra, y te alimentaré con la heredad de Jacob tu padre. Porque la boca del Señor lo dixo.