Isaías 59

Isaias

59:1 Ecce non est abbreviata manus Domini, ut salvare nequeat, neque aggravata est auris ejus, ut non exaudiat.

59:1 Mirad que la mano del Señor no se ha encogido para no poder salvar; ni se ha agravado su oreja para no oir:

59:2 Sed iniquitates vestræ diviserunt inter vos et Deum vestrum ; et peccata vestra absconderunt faciem ejus a vobis, ne exaudiret.

59:2 Mas vuestras maldades pusiéron division entre vosotros y vuestro Dios, y vuestros pecados escondiéron su cara de vosotros, para que no oyese.

59:3 Manus enim vestræ pollutæ sunt sanguine, et digiti vestri iniquitate ; labia vestra locuta sunt mendacium, et lingua vestra iniquitatem fatur.

59:3 Porque vuestras manos están contaminadas de sangre, y vuestros dedos de iniquidad: vuestros labios habláron mentira, y vuestra lengua habla iniquidad.

59:4 Non est qui invocet justitiam, neque est qui judicet vere : sed confidunt in nihilo, et loquuntur vanitates ; conceperunt laborem, et pepererunt iniquitatem.

59:4 No hay quien llame la justicia, ni hay quien juzgue con verdad: sino que confian en la nada, y hablan vanidades: concibiéron trabajo, y pariéron iniquidad.

59:5 Ova aspidum ruperunt, et telas araneæ texuerunt. Qui comederit de ovis eorum, morietur ; et quod confotum est, erumpet in regulum.

59:5 Rompiéron huevos de áspides, y texiéron telas de araña: quien comiere de los huevos de ellos, morirá; y de lo que se empollare, saldrá el basilisco.

59:6 Telæ eorum non erunt in vestimentum, neque operientur operibus suis ; opera eorum opera inutilia, et opus iniquitatis in manibus eorum.

59:6 Las telas de ellos no serán para vestido, ni podrán cubrirse con sus obras: las obras de ellos obras inútiles, y obra de iniquidad en las manos de ellos.

59:7 Pedes eorum ad malum currunt, et festinant ut effundant sanguinem innocentem ; cogitationes eorum cogitationes inutiles : vastitas et contritio in viis eorum.

59:7 Los pies de ellos corren al mal, y se apresuran á derramar la sangre inocente: los pensamientos de ellos pensamientos inútiles: desolacion y quebrantamiento en los caminos de ellos.

59:8 Viam pacis nescierunt, et non est judicium in gressibus eorum ; semitæ eorum incurvatæ sunt eis : omnis qui calcat in eis, ignorat pacem.

59:8 No conociéron el camino de la paz, y no hay juicio en los pasos de ellos. Torciéron sus sendas: todo el que anda por ellas, no conoce la paz.

59:9 Propter hoc elongatum est judicium a nobis, et non apprehendet nos justitia. Exspectavimus lucem, et ecce tenebræ ; splendorem, et in tenebris ambulavimus.

59:9 Por esto se alejó el juicio de nosotros, y no nos abrazará la justicia: esperamos luz, y he aquí tinieblas: resplandor, y anduvimos en tinieblas.

59:10 Palpavimus sicut cæci parietem, et quasi absque oculis attrectavimus : impegimus meridie quasi in tenebris ; in caliginosis quasi mortui.

59:10 Palpamos la pared como ciegos, y fuimos tentando como sin ojos: tropezamos al mediodia como en tinieblas, en lugares obscuros como muertos.

59:11 Rugiemus quasi ursi omnes, et quasi columbæ meditantes gememus : exspectavimus judicium, et non est ; salutem, et elongata est a nobis.

59:11 Todos rugirémos como osos, y meditando gemiremos como palomas. Esperamos juicio, y no le hay: salud, y está léjos de nosotros.

59:12 Multiplicatæ sunt enim iniquitates nostræ coram te, et peccata nostra responderunt nobis, quia scelera nostra nobiscum et iniquitates nostras cognovimus.

59:12 Porque se han multiplicado nuestras maldades delante de tí, y nuestros pecados respondiéron contra nosotros: pues nuestras maldades están con nosotros, y conocimos nuestras iniquidades.

59:13 Peccare et mentiri contra Dominum, et aversi sumus ne iremus post tergum Dei nostri, ut loqueremur calumniam et transgressionem ; concepimus et locuti sumus de corde verba mendacii.

59:13 Pecamos, y mentimos contra el Señor; y volvimos las espaldas para no ir en pos de nuestro Dios, para hablar calumnia, y transgresion: concebimos, y hablamos del corazon palabras de mentira.

59:14 Et conversum est retrorsum judicium, et justitia longe stetit, quia corruit in platea veritas, et æquitas non potuit ingredi.

59:14 Y se volvió atras el juicio, y la justicia se puso lejos: porque cayó en la plaza la verdad, y la equidad no pudo entrar.

59:15 Et facta est veritas in oblivionem, et qui recessit a malo, prædæ patuit. Et vidit Dominus, et malum apparuit in oculis ejus, quia non est judicium.

59:15 Y la verdad fué puesta en olvido; y el que se apartó del mal, quedó expuesto á la presa, y lo vió el Señor, y apareció el mal ante sus ojos, porque no hay juicio.

59:16 Et vidit quia non est vir, et aporiatus est, quia non est qui occurrat ; et salvavit sibi brachium suum, et justitia ejus ipsa confirmavit eum.

59:16 Y vió que no hay varon; y quedó en apuro, porque no hay quien se ponga de por medio; y halló la salud en su brazo, y su justicia ella misma le sostuvo.

59:17 Indutus est justitia ut lorica, et galea salutis in capite ejus ; indutus est vestimentis ultionis, et opertus est quasi pallio zeli :

59:17 Vistióse de justicia como de lóriga, y yelmo de salud en su cabeza: se puso vestidos de venganza, y cubrióse de zelo como de un manto.

59:18 sicut ad vindictam quasi ad retributionem indignationis hostibus suis, et vicissitudinem inimicis suis ; insulis vicem reddet.

59:18 Como para hacer venganza, como para retornar indignacion á sus enemigos, y volver las veces á sus adversarios: á las islas dará su merecido.

59:19 Et timebunt qui ab occidente nomen Domini, et qui ab ortu solis gloriam ejus, cum venerit quasi fluvius violentus quem spiritus Domini cogit ;

59:19 Y los que están al Occidente temerán el nombre del Señor; y los que están al Oriente la gloria de él: quando viniere como rio impetuoso, á quien el espíritu del Señor impele:

59:20 et venerit Sion redemptor, et eis qui redeunt ab iniquitate in Jacob, dicit Dominus.

59:20 Y quando viniere á Sión el Redentor, y á aquellos, que se vuelven de la maldad en Jacob, dice el Señor.

59:21 Hoc fœdus meum cum eis, dicit Dominus : spiritus meus qui est in te, et verba mea quæ posui in ore tuo, non recedent de ore tuo, et de ore seminis tui, et de ore seminis seminis tui, dicit Dominus, amodo et usque in sempiternum.

59:21 Esta será mi alianza con ellos, dice el Señor: Mi Espíritu, que está en tí, y mis palabras, que puse en tu boca, no se apartarán de tu boca, ni de la boca de tus hijos, ni de la boca de los hijos de tus hijos, dice el Señor, desde ahora y para siempre.