101:1 Oratio pauperis, cum anxius fuerit, et in conspectu Domini effuderit precem suam.
101:1 Oracion del pobre, Que está en tribulacion, y desahoga su oracion en la presencia del Señor.
101:2 Domine, exaudi orationem meam, et clamor meus ad te veniat.
101:2 Señor, escucha mi oracion, y llegue á tí mi clamor.
101:3 Non avertas faciem tuam a me : in quacumque die tribulor, inclina ad me aurem tuam ; in quacumque die invocavero te, velociter exaudi me.
101:3 No apartes tu rostro de mí: en qualquier dia que me hallo atribulado, inclina á mí tu oido. En qualquier dia que te invocare, escúchame prontamente:
101:4 Quia defecerunt sicut fumus dies mei, et ossa mea sicut cremium aruerunt.
101:4 Porque fuéron disipados como humo mis dias; y mis huesos como hornija se han secado.
101:5 Percussus sum ut fœnum, et aruit cor meum, quia oblitus sum comedere panem meum.
101:5 Ajado he sido como heno, y se ha secado mi corazon, porque me he olvidado de comer mi pan.
101:6 A voce gemitus mei adhæsit os meum carni meæ.
101:6 A la voz de mi gemido se han pegado mis huesos á mi carne.
101:7 Similis factus sum pellicano solitudinis ; factus sum sicut nycticorax in domicilio.
101:7 He sido semejante al pelícano de la soledad: he sido como cuervo nocturno en domicilio.
101:8 Vigilavi, et factus sum sicut passer solitarius in tecto.
101:8 He velado, y he sido como páxaro solitario en tejado.
101:9 Tota die exprobrabant mihi inimici mei, et qui laudabant me adversum me jurabant :
101:9 Todo el dia me zaherian mis enemigos: y los que me alababan, juraban contra mí.
101:10 quia cinerem tamquam panem manducabam, et potum meum cum fletu miscebam,
101:10 Porque comia la ceniza como pan, y mezclaba mi bebida con el llanto.
101:11 a facie iræ et indignationis tuæ : quia elevans allisisti me.
101:11 A vista de tu ira é indignacion; porque alzándome me estrellaste.
101:12 Dies mei sicut umbra declinaverunt, et ego sicut fœnum arui.
101:12 Mis dias como sombra han pasado, y yo como heno me he secado.
101:13 Tu autem, Domine, in æternum permanes, et memoriale tuum in generationem et generationem.
101:13 Mas tú, Señor, permaneces para siempre, y la memoria de tí va de generacion en generacion.
101:14 Tu exsurgens misereberis Sion, quia tempus miserendi ejus, quia venit tempus :
101:14 Tú levantándote tendrás misericordia de Sión; porque tiempo es de apiadarte de ella, porque ya viene el tiempo.
101:15 quoniam placuerunt servis tuis lapides ejus, et terræ ejus miserebuntur.
101:15 Porque las piedras de ella agradáron á tus siervos, y tendrán misericordia de la tierra de ella.
101:16 Et timebunt gentes nomen tuum, Domine, et omnes reges terræ gloriam tuam :
101:16 Y temerán las naciones tu nombre, Señor, y todos los Reyes de la tierra tu gloria.
101:17 quia ædificavit Dominus Sion, et videbitur in gloria sua.
101:17 Porque edificó el Señor á Sión, y será visto en su gloria.
101:18 Respexit in orationem humilium et non sprevit precem eorum.
101:18 Miró á la oracion de los humildes, y no despreció el ruego de ellos.
101:19 Scribantur hæc in generatione altera, et populus qui creabitur laudabit Dominum.
101:19 Escríbanse estas cosas á la otra generacion, y el pueblo que será criado, alabará al Señor:
101:20 Quia prospexit de excelso sancto suo ; Dominus de cælo in terram aspexit :
101:20 Porque miró desde lo alto de su Santuario: el Señor desde el cielo miró sobre la tierra.
101:21 ut audiret gemitus compeditorum ; ut solveret filios interemptorum :
101:21 Para oir los gemidos de los presos: para dar soltura á los hijos de los condenados á muerte.
101:22 ut annuntient in Sion nomen Domini, et laudem ejus in Jerusalem :
101:22 Para que anuncien en Sión el nombre del Señor, y la alabanza de él en Jerusalém.
101:23 in conveniendo populos in unum, et reges, ut serviant Domino.
101:23 Quando los pueblos se junten en uno, y los Reyes para servir al Señor.
101:24 Respondit ei in via virtutis suæ : Paucitatem dierum meorum nuntia mihi :
101:24 A él habló en el camino de su vigor: Dime el corto número de mis dias.
101:25 ne revoces me in dimidio dierum meorum, in generationem et generationem anni tui.
101:25 No me llames en la mitad de mis dias: por generacion y generacion son tus años.
101:26 Initio tu, Domine, terram fundasti, et opera manuum tuarum sunt cæli.
101:26 En el principio, tú Señor, fundaste la tierra, y obras de tus manos son los cielos.
101:27 Ipsi peribunt, tu autem permanes ; et omnes sicut vestimentum veterascent. Et sicut opertorium mutabis eos, et mutabuntur ;
101:27 Ellos perecerán, mas tú permaneces: y todos se envejecerán como un vestido. Y como ropa de vestir los mudarás, y serán mudados:
101:28 tu autem idem ipse es, et anni tui non deficient.
101:28 Mas tú el mismo eres, y tus años no se acabarán.
101:29 Filii servorum tuorum habitabunt, et semen eorum in sæculum dirigetur.
101:29 Los hijos de tus siervos habitarán, y su posteridad será enderezada para siempre.