102:1 Ipsi David. Benedic, anima mea, Domino, et omnia quæ intra me sunt nomini sancto ejus.
102:1 Al mismo David. Bendice, alma mia, al Señor, y todas las cosas que hay dentro de mí, á su santo nombre.
102:2 Benedic, anima mea, Domino, et noli oblivisci omnes retributiones ejus.
102:2 Bendice, alma mia, al Señor, y no te olvides de todos sus galardones.
102:3 Qui propitiatur omnibus iniquitatibus tuis ; qui sanat omnes infirmitates tuas :
102:3 El perdona todas tus maldades: el sana todas tus enfermedades.
102:4 qui redimit de interitu vitam tuam ; qui coronat te in misericordia et miserationibus :
102:4 El redime tu vida de la muerte: él te corona de misericordia, y de piedades.
102:5 qui replet in bonis desiderium tuum ; renovabitur ut aquilæ juventus tua :
102:5 El llena de bienes tu deseo: se renovará como la del águila tu juventud:
102:6 faciens misericordias Dominus, et judicium omnibus injuriam patientibus.
102:6 El Señor hace misericordias, y justicia á todos los que sufren agravios.
102:7 Notas fecit vias suas Moysi ; filiis Israël voluntates suas.
102:7 Hizo conocer sus caminos á Moysés, á los hijos de Israél sus voluntades.
102:8 Miserator et misericors Dominus : longanimis, et multum misericors.
102:8 Compasivo y misericordioso el Señor: de mucha espera, y muy misericordioso.
102:9 Non in perpetuum irascetur, neque in æternum comminabitur.
102:9 No estará enojado para siempre, ni amenazará eternamente.
102:10 Non secundum peccata nostra fecit nobis, neque secundum iniquitates nostras retribuit nobis.
102:10 No nos ha tratado segun nuestros pecados, ni nos ha retornado segun nuestras maldades.
102:11 Quoniam secundum altitudinem cæli a terra, corroboravit misericordiam suam super timentes se ;
102:11 Porque quanto es alto el cielo sobre la tierra, tanto ha corroborado su misericordia sobre los que le temen.
102:12 quantum distat ortus ab occidente, longe fecit a nobis iniquitates nostras.
102:12 Quanto dista el Oriente del Occidente, tanto ha alejado de nosotros nuestras maldades.
102:13 Quomodo miseretur pater filiorum, misertus est Dominus timentibus se.
102:13 Como el padre se compadece de los hijos, se ha compadecido el Señor de los que le temen:
102:14 Quoniam ipse cognovit figmentum nostrum ; recordatus est quoniam pulvis sumus.
102:14 Porque él conoce nuestra hechura. Acordóse que somos polvo:
102:15 Homo, sicut fœnum dies ejus ; tamquam flos agri, sic efflorebit :
102:15 El hombre, cuyos dias son como el heno, así florecerá como la flor del campo.
102:16 quoniam spiritus pertransibit in illo, et non subsistet, et non cognoscet amplius locum suum.
102:16 Porque el espíritu estará en él de paso, y él no subsistirá: y no conocerá de allí adelante su lugar.
102:17 Misericordia autem Domini ab æterno, et usque in æternum super timentes eum. Et justitia illius in filios filiorum,
102:17 Mas la misericordia del Señor está desde la eternidad, y hasta la eternidad sobre los que le temen. Y su justicia sobre los hijos de los hijos,
102:18 his qui servant testamentum ejus, et memores sunt mandatorum ipsius ad faciendum ea.
102:18 Para con aquellos, que guardan su alianza; Y se acuerdan de sus mandamientos, para cumplirlos.
102:19 Dominus in cælo paravit sedem suam, et regnum ipsius omnibus dominabitur.
102:19 El Señor ha restablecido en el cielo su throno, y su reyno dominará sobre todos.
102:20 Benedicite Domino, omnes angeli ejus : potentes virtute, facientes verbum illius, ad audiendam vocem sermonum ejus.
102:20 Bendecid al Señor todos los Angeles de él: poderosos en fortaleza, que executais su palabra, para obedecer la voz de sus órdenes.
102:21 Benedicite Domino, omnes virtutes ejus ; ministri ejus, qui facitis voluntatem ejus.
102:21 Bendecid al Señor todos sus poderíos: ministros suyos, que haceis su voluntad.
102:22 Benedicite Domino, omnia opera ejus : in omni loco dominationis ejus, benedic, anima mea, Domino.
102:22 Bendecid al Señor todas sus obras: en todo el lugar de su señorío bendice, alma mia, al Señor.