125:1 Canticum graduum. In convertendo Dominus captivitatem Sion, facti sumus sicut consolati.
125:1 Cántico gradual. Quando el Señor hiciere volver los cautivos de Sión, quedarémos muy consolados:
125:2 Tunc repletum est gaudio os nostrum, et lingua nostra exsultatione. Tunc dicent inter gentes : Magnificavit Dominus facere cum eis.
125:2 Entónces se llenará de gozo nuestra boca, y nuestra lengua de regocijo. Entónces dirán entre las naciones: Grandes cosas ha hecho el Señor con ellos.
125:3 Magnificavit Dominus facere nobiscum ; facti sumus lætantes.
125:3 Grandes cosas ha hecho el Señor con nosotros: quedarémos alegres.
125:4 Converte, Domine, captivitatem nostram, sicut torrens in austro.
125:4 Haz, Señor, volver nuestros cautivos, como un arroyo en el Austro.
125:5 Qui seminant in lacrimis, in exsultatione metent.
125:5 Los que siembran con lágrimas, con regocijo segarán.
125:6 Euntes ibant et flebant, mittentes semina sua. Venientes autem venient cum exsultatione, portantes manipulos suos.
125:6 Andando iban, y lloraban, arrojando sus simientes. Mas quando vuelvan vendrán con regocijo, trayendo sus gavillas.