Salmos 147

Psalmi

147:1 Alleluja. Lauda, Jerusalem, Dominum ; lauda Deum tuum, Sion.

147:1 Alleluya. Alaba Jerusalém, al Señor: alaba, Sión, á tu Dios.

147:2 Quoniam confortavit seras portarum tuarum ; benedixit filiis tuis in te.

147:2 Porque fortificó los cerrojos de tus puertas: bendixo á tus hijos dentro de tí.

147:3 Qui posuit fines tuos pacem, et adipe frumenti satiat te.

147:3 El que puso por tus términos la paz, y de grosura de trigo te harta.

147:4 Qui emittit eloquium suum terræ : velociter currit sermo ejus.

147:4 El que envia su palabra á la tierra: velozmente corre su palabra.

147:5 Qui dat nivem sicut lanam ; nebulam sicut cinerem spargit.

147:5 El que da nieve como lana; como ceniza esparce la niebla.

147:6 Mittit crystallum suam sicut buccellas : ante faciem frigoris ejus quis sustinebit ?

147:6 Envía su yelo como bocadillos: ¿delante de su frio quién subsistirá?

147:7 Emittet verbum suum, et liquefaciet ea ; flabit spiritus ejus, et fluent aquæ.

147:7 Enviará su palabra, y los derretirá: soplará su espíritu, y fluirán hechos aguas.

147:8 Qui annuntiat verbum suum Jacob, justitias et judicia sua Israël.

147:8 El que anuncia su palabra á Jacob; sus justicias, y juicios á Israél.

147:9 Non fecit taliter omni nationi, et judicia sua non manifestavit eis. Alleluja.

147:9 Con ninguna nacion hizo tal cosa, y no les manifestó sus juicios. Alleluya.