147:1 Alleluja. Lauda, Jerusalem, Dominum ; lauda Deum tuum, Sion.
147:1 Alleluya. Alaba Jerusalém, al Señor: alaba, Sión, á tu Dios.
147:2 Quoniam confortavit seras portarum tuarum ; benedixit filiis tuis in te.
147:2 Porque fortificó los cerrojos de tus puertas: bendixo á tus hijos dentro de tí.
147:3 Qui posuit fines tuos pacem, et adipe frumenti satiat te.
147:3 El que puso por tus términos la paz, y de grosura de trigo te harta.
147:4 Qui emittit eloquium suum terræ : velociter currit sermo ejus.
147:4 El que envia su palabra á la tierra: velozmente corre su palabra.
147:5 Qui dat nivem sicut lanam ; nebulam sicut cinerem spargit.
147:5 El que da nieve como lana; como ceniza esparce la niebla.
147:6 Mittit crystallum suam sicut buccellas : ante faciem frigoris ejus quis sustinebit ?
147:6 Envía su yelo como bocadillos: ¿delante de su frio quién subsistirá?
147:7 Emittet verbum suum, et liquefaciet ea ; flabit spiritus ejus, et fluent aquæ.
147:7 Enviará su palabra, y los derretirá: soplará su espíritu, y fluirán hechos aguas.
147:8 Qui annuntiat verbum suum Jacob, justitias et judicia sua Israël.
147:8 El que anuncia su palabra á Jacob; sus justicias, y juicios á Israél.
147:9 Non fecit taliter omni nationi, et judicia sua non manifestavit eis. Alleluja.
147:9 Con ninguna nacion hizo tal cosa, y no les manifestó sus juicios. Alleluya.