Salmos 39

Psalmi

39:1 In finem. Psalmus ipsi David.

39:1 Para el fin, Psalmo al mismo David.

39:2 Exspectans exspectavi Dominum, et intendit mihi.

39:2 Aguardando aguardé al Señor, y me atendió.

39:3 Et exaudivit preces meas, et eduxit me de lacu miseriæ et de luto fæcis. Et statuit super petram pedes meos, et direxit gressus meos.

39:3 Y oyó mis ruegos, y sacóme de un lago de miseria, y de un lodo cenagoso. Y asentó mis pies sobre piedra, y enderezó mis pasos.

39:4 Et immisit in os meum canticum novum, carmen Deo nostro. Videbunt multi, et timebunt, et sperabunt in Domino.

39:4 Y puso en mi boca un nuevo cántico, una cancion á nuestro Dios. Muchos lo verán, y temerán: y esperarán en el Señor.

39:5 Beatus vir cujus est nomen Domini spes ejus, et non respexit in vanitates et insanias falsas.

39:5 Bienaventurado el varon, cuya esperanza es el nombre del Señor: y no volvió los ojos á vanidades, y necedades engañosas.

39:6 Multa fecisti tu, Domine Deus meus, mirabilia tua ; et cogitationibus tuis non est qui similis sit tibi. Annuntiavi et locutus sum : multiplicati sunt super numerum.

39:6 Has hecho tú, Señor Dios mio, muchas obras maravillosas: y no hay quien te sea semejante en tus pensamientos. Los anuncié, y hablé, se han multiplicado sobre todo número.

39:7 Sacrificium et oblationem noluisti ; aures autem perfecisti mihi. Holocaustum et pro peccato non postulasti ;

39:7 Sacrificio y ofrenda no quisiste: mas me formaste orejas perfectas. Holocausto, y hostia por el pecado no demandaste:

39:8 tunc dixi : Ecce venio. In capite libri scriptum est de me,

39:8 Entónces dixe: He aquí que vengo, (En la cabeza del libro está escrito de mí)

39:9 ut facerem voluntatem tuam. Deus meus, volui, et legem tuam in medio cordis mei.

39:9 Para hacer tu voluntad: Dios mio, quíselo, y tu ley en medio de mi corazon.

39:10 Annuntiavi justitiam tuam in ecclesia magna ; ecce labia mea non prohibebo : Domine, tu scisti.

39:10 Anuncié tu justicia en la Iglesia grande, he aquí que no detendré mis labios: Señor, tú lo sabes.

39:11 Justitiam tuam non abscondi in corde meo ; veritatem tuam et salutare tuum dixi ; non abscondi misericordiam tuam et veritatem tuam a concilio multo.

39:11 No escondí tu justicia en mi corazon: dixe tu verdad, y tu salud. No escondí tu misericordia, y tu verdad á una congregacion numerosa.

39:12 Tu autem, Domine, ne longe facias miserationes tuas a me ; misericordia tua et veritas tua semper susceperunt me.

39:12 Mas tú, Señor, no alejes de mí tus misericordias: tu misericordia y tu verdad siempre me ampararon.

39:13 Quoniam circumdederunt me mala quorum non est numerus ; comprehenderunt me iniquitates meæ, et non potui ut viderem. Multiplicatæ sunt super capillos capitis mei, et cor meum dereliquit me.

39:13 Por quanto me cercáron males, que no tienen número: ciñéronme mis iniquidades, y yo no pude verlas. Se han multiplicado mas que los cabellos de mi cabeza; y mi corazon me desamparó.

39:14 Complaceat tibi, Domine, ut eruas me ; Domine, ad adjuvandum me respice.

39:14 Agrádete, Señor, el librarme: Señor, vuelve los ojos para ayudarme.

39:15 Confundantur et revereantur simul, qui quærunt animam meam ut auferant eam ; convertantur retrorsum et revereantur, qui volunt mihi mala.

39:15 Queden confusos y avergonzados á una, aquellos que buscan mi vida para quitármela. Vuélvanse atrás, y avergüéncense los que me desean males.

39:16 Ferant confestim confusionem suam, qui dicunt mihi : Euge, euge !

39:16 Sufran luego al punto su confusion, los que me dicen: Bien, bien.

39:17 Exsultent et lætentur super te omnes quærentes te ; et dicant semper : Magnificetur Dominus, qui diligunt salutare tuum.

39:17 Regocíjense, y alégrense sobre tí todos los que te buscan: y aquellos que aman á tu salud, digan siempre: Engrandecido sea el Señor.

39:18 Ego autem mendicus sum et pauper ; Dominus sollicitus est mei. Adjutor meus et protector meus tu es ; Deus meus, ne tardaveris.

39:18 Mas yo soy mendigo, y pobre: El Señor cuidadoso está de mí. Ayudador mio, y protector mio eres tú: Dios mio, no te tardes.