53:1 In finem, in carminibus. Intellectus David,
53:1 Para el fin, sobre los cánticos de inteligencia á David,
53:2 cum venissent Ziphæi, et dixissent ad Saul : Nonne David absconditus est apud nos ?
53:2 Quando viniéron los Ziphéos, y dixéron á Saúl: ¿Pues qué no está David escondido entre nosotros?
53:3 Deus, in nomine tuo salvum me fac, et in virtute tua judica me.
53:3 Sálvame, Dios, en tu nombre, y con tu poder júzgame.
53:4 Deus, exaudi orationem meam ; auribus percipe verba oris mei.
53:4 Escucha, ó Dios, mi oracion: percibe en los oidos las palabras de mi boca.
53:5 Quoniam alieni insurrexerunt adversum me, et fortes quæsierunt animam meam, et non proposuerunt Deum ante conspectum suum.
53:5 Porque los extraños se han levantado contra mí, y los fuertes han buscado mi alma, y no han puesto á Dios delante de sí.
53:6 Ecce enim Deus adjuvat me, et Dominus susceptor est animæ meæ.
53:6 Mas hé aquí que Dios me ayuda, y el Señor es el amparador de mi alma.
53:7 Averte mala inimicis meis ; et in veritate tua disperde illos.
53:7 Retorna los males sobre mis enemigos, y en tu verdad destrúyelos.
53:8 Voluntarie sacrificabo tibi, et confitebor nomini tuo, Domine, quoniam bonum est.
53:8 Yo te ofreceré un sacrificio voluntario, y alabaré tu nombre, Señor: porque es bueno.
53:9 Quoniam ex omni tribulatione eripuisti me, et super inimicos meos despexit oculus meus.
53:9 Por quanto de toda tribulacion me has sacado, y mis ojos han mirado con desprecio sobre mis enemigos.