Salmos 59

Psalmi

59:1 In finem, pro his qui immutabuntur, in tituli inscriptionem ipsi David, in doctrinam,

59:1 Por aquellos, que serán mudados, para la inscripcion del título: del mismo David, para instruccion,

59:2 cum succendit Mesopotamiam Syriæ et Sobal, et convertit Joab, et percussit Idumæam in valle Salinarum duodecim millia.

59:2 Quando quemó la Mesopotamia de Syria, y á Sobál, y vuelto Joáb, destrozó la Iduméa en el valle de las Salinas con la derrota de doce mil hombres.

59:3 Deus, repulisti nos, et destruxisti nos ; iratus es, et misertus es nobis.

59:3 Dios, desechástenos, y nos destruiste: te enojaste, y tuviste misericordia de nosotros.

59:4 Commovisti terram, et conturbasti eam ; sana contritiones ejus, quia commota est.

59:4 Conmoviste la tierra, y la turbaste: sana sus quiebras, porque está conmovida.

59:5 Ostendisti populo tuo dura ; potasti nos vino compunctionis.

59:5 Mostraste á tu pueblo cosas duras: dístenos á beber vino de compuncion.

59:6 Dedisti metuentibus te significationem, ut fugiant a facie arcus ; ut liberentur dilecti tui.

59:6 Diste á los que te temen una señal, para que huyan de la faz del arco. Y se libren tus amados:

59:7 Salvum fac dextera tua, et exaudi me.

59:7 Sálvame con tu diestra, y óyeme.

59:8 Deus locutus est in sancto suo : lætabor, et partibor Sichimam ; et convallem tabernaculorum metibor.

59:8 Dios habló en su santuario: Me alegraré, y partiré á Sichêm, y mediré el valle de las tiendas.

59:9 Meus est Galaad, et meus est Manasses ; et Ephraim fortitudo capitis mei. Juda rex meus ;

59:9 Mio es Galaad, y mio es Manassés: y Ephraím fortaleza de mi cabeza. Judá mi Rey:

59:10 Moab olla spei meæ. In Idumæam extendam calceamentum meum : mihi alienigenæ subditi sunt.

59:10 Moab olla de mi esperanza. Sobre la Iduméa extenderé mi calzado: sometidos me están los extrangeros.

59:11 Quis deducet me in civitatem munitam ? quis deducet me usque in Idumæam ?

59:11 ¿Quién me conducirá á la ciudad fortificada? ¿quién me conducirá hasta la Iduméa?

59:12 nonne tu, Deus, qui repulisti nos ? et non egredieris, Deus, in virtutibus nostris ?

59:12 ¿Quién sino tú, ó Dios, que nos desechaste: y no saldrás, ó Dios, en nuestros exércitos?

59:13 Da nobis auxilium de tribulatione, quia vana salus hominis.

59:13 Danos socorro en la tribulacion: porque vana es la salud del hombre.

59:14 In Deo faciemus virtutem ; et ipse ad nihilum deducet tribulantes nos.

59:14 En Dios haremos proezas; y él mismo reducirá á nada á los que nos angustian.