59:1 In finem, pro his qui immutabuntur, in tituli inscriptionem ipsi David, in doctrinam,
59:1 Por aquellos, que serán mudados, para la inscripcion del título: del mismo David, para instruccion,
59:2 cum succendit Mesopotamiam Syriæ et Sobal, et convertit Joab, et percussit Idumæam in valle Salinarum duodecim millia.
59:2 Quando quemó la Mesopotamia de Syria, y á Sobál, y vuelto Joáb, destrozó la Iduméa en el valle de las Salinas con la derrota de doce mil hombres.
59:3 Deus, repulisti nos, et destruxisti nos ; iratus es, et misertus es nobis.
59:3 Dios, desechástenos, y nos destruiste: te enojaste, y tuviste misericordia de nosotros.
59:4 Commovisti terram, et conturbasti eam ; sana contritiones ejus, quia commota est.
59:4 Conmoviste la tierra, y la turbaste: sana sus quiebras, porque está conmovida.
59:5 Ostendisti populo tuo dura ; potasti nos vino compunctionis.
59:5 Mostraste á tu pueblo cosas duras: dístenos á beber vino de compuncion.
59:6 Dedisti metuentibus te significationem, ut fugiant a facie arcus ; ut liberentur dilecti tui.
59:6 Diste á los que te temen una señal, para que huyan de la faz del arco. Y se libren tus amados:
59:7 Salvum fac dextera tua, et exaudi me.
59:7 Sálvame con tu diestra, y óyeme.
59:8 Deus locutus est in sancto suo : lætabor, et partibor Sichimam ; et convallem tabernaculorum metibor.
59:8 Dios habló en su santuario: Me alegraré, y partiré á Sichêm, y mediré el valle de las tiendas.
59:9 Meus est Galaad, et meus est Manasses ; et Ephraim fortitudo capitis mei. Juda rex meus ;
59:9 Mio es Galaad, y mio es Manassés: y Ephraím fortaleza de mi cabeza. Judá mi Rey:
59:10 Moab olla spei meæ. In Idumæam extendam calceamentum meum : mihi alienigenæ subditi sunt.
59:10 Moab olla de mi esperanza. Sobre la Iduméa extenderé mi calzado: sometidos me están los extrangeros.
59:11 Quis deducet me in civitatem munitam ? quis deducet me usque in Idumæam ?
59:11 ¿Quién me conducirá á la ciudad fortificada? ¿quién me conducirá hasta la Iduméa?
59:12 nonne tu, Deus, qui repulisti nos ? et non egredieris, Deus, in virtutibus nostris ?
59:12 ¿Quién sino tú, ó Dios, que nos desechaste: y no saldrás, ó Dios, en nuestros exércitos?
59:13 Da nobis auxilium de tribulatione, quia vana salus hominis.
59:13 Danos socorro en la tribulacion: porque vana es la salud del hombre.
59:14 In Deo faciemus virtutem ; et ipse ad nihilum deducet tribulantes nos.
59:14 En Dios haremos proezas; y él mismo reducirá á nada á los que nos angustian.