Sabiduría 5

Sapientia

5:1 Tunc stabunt justi in magna constantia adversus eos qui se angustiaverunt, et qui abstulerunt labores eorum.

5:1 Entónces estarán los justos con grande constancia contra aquellos, que los angustiáron, y que les quitáron sus trabajos.

5:2 Videntes turbabuntur timore horribili, et mirabuntur in subitatione insperatæ salutis ;

5:2 Viéndolos serán turbados con temor horrendo, y se maravillarán de la repentina salud, que ellos no esperaban,

5:3 dicentes intra se, pœnitentiam agentes, et præ angustia spiritus gementes : Hi sunt quos habuimus aliquando in derisum, et in similitudinem improperii.

5:3 Diciendo dentro de sí, pesarosos, y gimiendo con angustia de espíritu: Estos son los que en otro tiempo tuvimos por escarnio, y como exemplo de oprobrio.

5:4 Nos insensati, vitam illorum æstimabamus insaniam, et finem illorum sine honore ;

5:4 Nosotros insensatos teníamos su vida por locura, y su fin por una deshonra:

5:5 ecce quomodo computati sunt inter filios Dei, et inter sanctos sors illorum est.

5:5 Ved como han sido contados entre los hijos de Dios, y entre los Santos está la suerte de ellos.

5:6 Ergo erravimus a via veritatis, et justitiæ lumen non luxit nobis, et sol intelligentiæ non est ortus nobis.

5:6 Luego hemos errado del camino de la verdad, y la luz de la justicia no nos ha alumbrado, ni el Sol de la inteligencia ha nacido para nosotros.

5:7 Lassati sumus in via iniquitatis et perditionis, et ambulavimus vias difficiles : viam autem Domini ignoravimus.

5:7 Nos hemos cansado en el camino de la iniquidad y de la perdicion, y hemos andado por caminos ásperos, y hemos ignorado el camino del Señor.

5:8 Quid nobis profuit superbia ? aut divitiarum jactantia quid contulit nobis ?

5:8 ¿De qué nos aprovechó la soberbia? ¿ó qué nos ha traido la jactancia de las riquezas?

5:9 Transierunt omnia illa tamquam umbra, et tamquam nuntius percurrens,

5:9 Todas aquellas cosas pasáron como sombra, y como mensagero, que va corriendo,

5:10 et tamquam navis quæ pertransit fluctuantem aquam, cujus cum præterierit non est vestigium invenire, neque semitam carinæ illius in fluctibus ;

5:10 Y como nave, que pasa por el agua ondeante: de la qual, luego que pasó, no es dable hallar rastro, ni la vereda de su quilla en las ondas:

5:11 aut tamquam avis quæ transvolat in aëre, cujus nullum invenitur argumentum itineris, sed tantum sonitus alarum verberans levem ventum, et scindens per vim itineris aërem : commotis alis transvolavit, et post hoc nullum signum invenitur itineris illius ;

5:11 O como ave, que vuela atravesando por el ayre, de la que ningun indicio se encuentra de camino, sino solo el ruido de las alas, que azotan el viento ligero, y hendiendo el ayre con la fuerza de su vuelo, pasó batiendo las alas, y despues de esto no se halla ninguna señal de su camino:

5:12 aut tamquam sagitta emissa in locum destinatum, divisus aër continuo in se reclusus est, ut ignoretur transitus illius :

5:12 O como saeta despedida contra lugar señalado, el ayre dividido luego se cierra en sí mismo, de manera que no se sabe el paso de ella:

5:13 sic et nos nati continuo desivimus esse ; et virtutis quidem nullum signum valuimus ostendere, in malignitate autem nostra consumpti sumus.

5:13 Así tambien nosotros, luego que nacimos, dexamos de ser; y á la verdad ninguna señal de virtud pudimos mostrar: mas nos consumimos en nuestra malicia.

5:14 Talia dixerunt in inferno hi qui peccaverunt :

5:14 Tales cosas dixéron en el infierno estos, que pecáron:

5:15 quoniam spes impii tamquam lanugo est quæ a vento tollitur, et tamquam spuma gracilis quæ a procella dispergitur, et tamquam fumus qui a vento diffusus est, et tamquam memoria hospitis unius diei prætereuntis.

5:15 Porque la esperanza del impío tal es como la pelusa, que lleva el viento; y como la espuma delgada, que se esparce por la tempestad; y como el humo, que disipa el viento; y como la memoria del huésped de un dia que pasa.

5:16 Justi autem in perpetuum vivent, et apud Dominum est merces eorum, et cogitatio illorum apud Altissimum.

5:16 Mas los justos para siempre vivirán, y su recompensa está en el Señor, y el pensamiento de ellos en el Altísimo.

5:17 Ideo accipient regnum decoris, et diadema speciei de manu Domini : quoniam dextera sua teget eos, et brachio sancto suo defendet illos.

5:17 Por tanto recibirán de la mano del Señor reyno de honra, y corona de hermosura: porque con su derecha los cubrirá, y con su santo brazo los defenderá.

5:18 Accipiet armaturam zelus illius, et armabit creaturam ad ultionem inimicorum.

5:18 Su zelo tomará la armadura, y armará á las criaturas para la venganza de los enemigos.

5:19 Induet pro thorace justitiam, et accipiet pro galea judicium certum ;

5:19 Por coselete se vestirá de justicia, y por yelmo tomará el juicio cierto.

5:20 sumet scutum inexpugnabile æquitatem.

5:20 Tomará la equidad por escudo inexpugnable:

5:21 Acuet autem duram iram in lanceam, et pugnabit cum illo orbis terrarum contra insensatos.

5:21 Y aguzará su inexôrable ira como á lanza, y peleará con él todo el universo contra los insensatos.

5:22 Ibunt directe emissiones fulgurum, et tamquam a bene curvato arcu nubium exterminabuntur, et ad certum locum insilient.

5:22 Irán derechamente los tiros de los rayos, y como de un arco bien entesado de las nubes serán arrojados, y resurtirán á lugar cierto.

5:23 Et a petrosa ira plenæ mittentur grandines ; excandescet in illos aqua maris, et flumina concurrent duriter.

5:23 Y la ira que apedrea, lanzará espeso granizo, se embravecerá contra ellos el agua del mar, y los rios correrán juntos con furia.

5:24 Contra illos stabit spiritus virtutis, et tamquam turbo venti dividet illos ; et ad eremum perducet omnem terram iniquitas illorum, et malignitas evertet sedes potentium.

5:24 El espíritu de virtud se levantará contra ellos, y como torbellino de viento los esparcirá; y su iniquidad reducirá á yermo toda la tierra, y la malicia trastornará las sillas de los poderosos.