Tobías 13

Tobias

13:1 Aperiens autem Tobias senior os suum, benedixit Dominum, et dixit : Magnus es, Domine, in æternum, et in omnia sæcula regnum tuum :

13:1 Y abriendo su boca Tobías el anciano, bendixo al Señor, y dixo: Grande eres, Señor, por siempre, y tu reyno por todos los siglos:

13:2 quoniam tu flagellas, et salvas ; deducis ad inferos, et reducis : et non est qui effugiat manum tuam.

13:2 Porque tú azotas, y salvas: llevas á los infiernos, y sacas de ellos: y no hay quien se escape de tu mano.

13:3 Confitemini Domino, filii Israël, et in conspectu gentium laudate eum :

13:3 Bendecid al Señor, hijos de Israél, y alabadle á la vista de las gentes:

13:4 quoniam ideo dispersit vos inter gentes quæ ignorant eum, ut vos enarretis mirabilia ejus, et faciatis scire eos quia non est alius deus omnipotens præter eum.

13:4 Porque por eso os ha esparcido entre las gentes que no le conocen, para que vosotros conteis sus maravillas, y les hagais saber, que no hay otro Dios Todopoderoso fuera de él.

13:5 Ipse castigavit nos propter iniquitates nostras, et ipse salvabit nos propter misericordiam suam.

13:5 El nos castigó por nuestras iniquidades: y él mismo nos salvará por su misericordia.

13:6 Aspicite ergo quæ fecit nobiscum, et cum timore et tremore confitemini illi : regemque sæculorum exaltate in operibus vestris.

13:6 Mirad pues las cosas que ha hecho con nosotros, y alabadle con temor y temblor: y ensalzad al Rey de los siglos en vuestras obras.

13:7 Ego autem in terra captivitatis meæ confitebor illi : quoniam ostendit majestatem suam in gentem peccatricem.

13:7 Mas yo en la tierra de mi cautiverio le alabaré: porque ha manifestado su magestad sobre una gente pecadora.

13:8 Convertimini itaque peccatores, et facite justitiam coram Deo, credentes quod faciat vobiscum misericordiam suam.

13:8 Convertíos pues, pecadores, y haced lo justo delante de Dios, creyendo que hará con vosotros su misericordia.

13:9 Ego autem et anima mea in eo lætabimur.

13:9 Que yo, y mi alma en él nos alegrarémos.

13:10 Benedicite Dominum omnes electi ejus : agite dies lætitiæ, et confitemini illi.

13:10 Bendecid al Señor todos sus escogidos: celebrad dias de alegría, y alabadle.

13:11 Jerusalem civitas Dei, castigavit te Dominus in operibus manuum tuarum.

13:11 Jerusalém, ciudad de Dios, el Señor te castigó por las obras de tus manos.

13:12 Confitere Domino in bonis tuis, et benedic Deum sæculorum : ut reædificet in te tabernaculum suum, et revocet ad te omnes captivos, et gaudeas in omnia sæcula sæculorum.

13:12 Alaba al Señor en tus bienes, y bendice al Dios de los siglos, para que reedifique en tí su tabernáculo, y vuelva á tí todos los cautivos, y te goces por todos los siglos de los siglos.

13:13 Luce splendida fulgebis, et omnes fines terræ adorabunt te.

13:13 Brillarás con luz resplandeciente: y todos los términos de la tierra te adorarán.

13:14 Nationes ex longinquo ad te venient, et munera deferentes adorabunt in te Dominum, et terram tuam in sanctificationem habebunt :

13:14 Vendrán á tí las naciones de léjos: y trayendo dones, adorarán en tí al Señor, y tendrán tu tierra por santuario.

13:15 nomen enim magnum invocabunt in te.

13:15 Porque dentro de tí invocarán el grande nombre.

13:16 Maledicti erunt qui contempserint te, et condemnati erunt omnes qui blasphemaverint te : benedictique erunt qui ædificaverint te.

13:16 Malditos serán los que te despreciaren: y serán condenados todos los que te blasphemaren: y serán benditos los que te edificaren.

13:17 Tu autem lætaberis in filiis tuis, quoniam omnes benedicentur, et congregabuntur ad Dominum.

13:17 Y tú te alegrarás en tus hijos, porque todos serán benditos, y se reunirán con el Señor.

13:18 Beati omnes qui diligunt te, et qui gaudent super pace tua.

13:18 Bienaventurados todos los que te aman, y los que se gozan de tu paz.

13:19 Anima mea, benedic Dominum, quoniam liberavit Jerusalem civitatem suam a cunctis tribulationibus ejus Dominus Deus noster.

13:19 Alma mia, bendice al Señor, porque libró á Jerusalém su ciudad de todas sus tribulaciones, el Señor nuestro Dios.

13:20 Beatus ero si fuerint reliquiæ seminis mei ad videndam claritatem Jerusalem.

13:20 Bienaventurado seré, si quedaren reliquias de mi linage para ver la claridad de Jerusalém.

13:21 Portæ Jerusalem ex sapphiro et smaragdo ædificabuntur, et ex lapide pretioso omnis circuitus murorum ejus.

13:21 De saphiro, y de esmeralda serán edificadas las puertas de Jerusalém: y de piedras preciosas todo el recinto de sus muros.

13:22 Ex lapide candido et mundo omnes plateæ ejus sternentur, et per vicos ejus alleluja cantabitur.

13:22 De piedras blancas y limpias serán enlosadas todas sus calles: y por sus barrios se cantará Alleluya.

13:23 Benedictus Dominus, qui exaltavit eam, et sit regnum ejus in sæcula sæculorum super eam. Amen.

13:23 Bendito el Señor, que la ha ensalzado, y sea su reyno en ella por los siglos de los siglos. Amen.