11:1 Aperi, Libane, portas tuas, et comedat ignis cedros tuas.
11:1 Abre, Líbano, tus puertas, y devore el fuego tus cedros.
11:2 Ulula, abies, quia cecidit cedrus, quoniam magnifici vastati sunt : ululate, quercus Basan, quoniam succisus est saltus munitus.
11:2 Aulla, ó abeto, porque cayó el cedro, porque los grandes han sido destruidos: aullad, encinas de Basán, porque cortado es el bosque fuerte.
11:3 Vox ululatus pastorum, quia vastata est magnificentia eorum : vox rugitus leonum, quoniam vastata est superbia Jordanis.
11:3 Voz de aullido de pastores, porque destruida ha sido su grandeza: voz de rugido de leones, porque quebrantada es la hinchazon del Jordán.
11:4 Hæc dicit Dominus Deus meus : Pasce pecora occisionis,
11:4 Esto dice el Señor mi Dios: Apacienta las reses del matadero,
11:5 quæ qui possederant occidebant, et non dolebant, et vendebant ea, dicentes : Benedictus Dominus ! divites facti sumus : et pastores eorum non parcebant eis.
11:5 A las quales mataban los que las poseian, sin tener piedad, y las vendian, diciendo: Bendito el Señor, que nos hemos hecho ricos: y sus pastores no les perdonaban.
11:6 Et ego non parcam ultra super habitantes terram, dicit Dominus : ecce ego tradam homines, unumquemque in manu proximi sui, et in manu regis sui : et concident terram, et non eruam de manu eorum.
11:6 Pues yo no perdonaré ya mas á los moradores de la tierra, dice el Señor: he aquí yo entregaré los hombres, á cada uno en mano de su vecino, y en mano de su Rey: y arruinarán la tierra, y no los libraré de mano de ellos.
11:7 Et pascam pecus occisionis propter hoc, o pauperes gregis ! et assumpsi mihi duas virgas : unam vocavi Decorem, et alteram vocavi Funiculum : et pavi gregem.
11:7 Y por esto apacentaré las reses del matadero, ó pobres de la grey: y me tomé dos cayados, al uno llamé Hermosura, y al otro llamé Cuerda: y apacenté la grey.
11:8 Et succidi tres pastores in mense uno, et contracta est anima mea in eis, siquidem et anima eorum variavit in me.
11:8 Y corté tres pastores en un mes, y se angustió mi alma por ellos: porque el alma de ellos tampoco me fué constante.
11:9 Et dixi : Non pascam vos : quod moritur, moriatur, et quod succiditur, succidatur : et reliqui devorent unusquisque carnem proximi sui.
11:9 Y dixe: No os apacentaré: lo que muere, muera: y lo que es cortado, cortado sea: y los que queden, devoren cada uno la carne de su vecino.
11:10 Et tuli virgam meam quæ vocabatur Decus, et abscidi eam, ut irritum facerem fœdus meum quod percussi cum omnibus populis.
11:10 Y tomé mi cayado, que se llamaba Hermosura; y lo rompí, para deshacer mi alianza, que habia hecho con todos los pueblos:
11:11 Et in irritum deductum est in die illa : et cognoverunt sic pauperes gregis, qui custodiunt mihi, quia verbum Domini est.
11:11 Y quedó anulado en aquel dia: y reconociéron así los pobres de mi grey que me son fieles, que es palabra del Señor.
11:12 Et dixi ad eos : Si bonum est in oculis vestris, afferte mercedem meam : et si non, quiescite. Et appenderunt mercedem meam triginta argenteos.
11:12 Y les dixe á ellos: Si parece bien en vuestros ojos, dadme mi salario: y si no, dexadlo estar. Y pesáron por mi salario treinta siclos de plata.
11:13 Et dixit Dominus ad me : Projice illud ad statuarium, decorum pretium quo appretiatus sum ab eis. Et tuli triginta argenteos, et projeci illos in domum Domini, ad statuarium.
11:13 Y me dixo el Señor: Echalo al alfarero, ese bello precio, en que me apreciáron. Y tomé los treinta siclos de plata, y los eché en la casa del Señor para el alfarero.
11:14 Et præcidi virgam meam secundam, quæ appellabatur Funiculus, ut dissolverem germanitatem inter Judam et Israël.
11:14 Y quebré mi segundo cayado, que se llamaba Cuerda, para deshacer la hermandad entre Judá y Israél.
11:15 Et dixit Dominus ad me : Adhuc sume tibi vasa pastoris stulti.
11:15 Y me dixo el Señor: Toma aun los aperos de un pastor insensato.
11:16 Quia ecce ego suscitabo pastorem in terra, qui derelicta non visitabit, dispersum non quæret, et contritum non sanabit, et id quod stat non enutriet, et carnes pinguium comedet, et ungulas eorum dissolvet.
11:16 Porque he aquí yo levantaré un pastor en la tierra, que no visitará las perdidas, no buscará las descarriadas, no sanará las enfermas, y las lozanas no las criará; sino que comerá las carnes de las gruesas, y romperá las uñas de ellas.
11:17 O pastor, et idolum derelinquens gregem : gladius super brachium ejus, et super oculum dextrum ejus : brachium ejus ariditate siccabitur, et oculus dexter ejus tenebrescens obscurabitur.
11:17 ¡O pastor, é ídolo, que desamparas la grey! la espada sobre su brazo, y sobre su ojo derecho: su brazo de aridez se secará, y su ojo derecho se obscurecerá de tinieblas.