2:1 Et levavi oculos meos, et vidi, et ecce quatuor cornua.
2:1 Y alcé mis ojos para mirar: y ví quatro astas.
2:2 Et dixi ad angelum qui loquebatur in me : Quid sunt hæc ? Et dixit ad me : Hæc sunt cornua quæ ventilaverunt Judam, et Israël, et Jerusalem.
2:2 Y dixe al Angel, que hablaba conmigo: ¿Qué cosas son estas? y me dixo: Estas son las astas, que aventáron á Judá, y á Israél, y á Jerusalém.
2:3 Et ostendit mihi Dominus quatuor fabros.
2:3 Y mostróme el Señor quatro obreros.
2:4 Et dixi : Quid isti veniunt facere ? Qui ait, dicens : Hæc sunt cornua quæ ventilaverunt Judam per singulos viros, et nemo eorum levavit caput suum : et venerunt isti deterrere ea, ut dejiciant cornua gentium, quæ levaverunt cornu super terram Juda ut dispergerent eam.
2:4 Y dixe: ¿Qué vienen á hacer estos? Y él me respondió, diciendo: Estas son las astas, que aventáron á los varones de Judá uno por uno, y ninguno de ellos alzó su cabeza: y estos viniéron para aterrarlos, para derribar las astas de las gentes, las que levantáron su fuerza contra la tierra de Judá á fin de arruinarla.
2:5 Et levavi oculos meos, et vidi, et ecce vir, et in manu ejus funiculus mensorum.
2:5 Y alcé mis ojos, y miré: y he aquí un varon, que traia en su mano una cuerda de medidores.
2:6 Et dixi : Quo tu vadis ? Et dixit ad me : Ut metiar Jerusalem, et videam quanta sit latitudo ejus, et quanta longitudo ejus.
2:6 Y dixe: ¿A dónde vas tú? Y me dixo: A medir á Jerusalém, y á ver quánta es su latitud, y quánta su longitud.
2:7 Et ecce angelus qui loquebatur in me egrediebatur, et angelus alius egrediebatur in occursum ejus :
2:7 Y he aquí el Angel, que hablaba conmigo, salia fuera, y otro Angel le salia al encuentro.
2:8 et dixit ad eum : Curre, loquere ad puerum istum, dicens : Absque muro habitabitur Jerusalem, præ multitudine hominum et jumentorum in medio ejus.
2:8 Y le dixo: Corre, habla á ese mancebo, y dile: Sin muros será habitada Jerusalém á causa de la muchedumbre de hombres, y de bestias, que habrá en medio de ella.
2:9 Et ego ero ei, ait Dominus, murus ignis in circuitu, et in gloria ero in medio ejus.
2:9 Y yo le seré, dice el Señor, un muro de fuego al rededor: y seré glorificado en medio de ella.
2:10 O, o, fugite de terra aquilonis, dicit Dominus, quoniam in quatuor ventos cæli dispersi vos, dicit Dominus.
2:10 Ha, ha, huid de tierra del Aquilón, dice el Señor: porque os eché dispersos á los quatro vientos del cielo, dice el Señor.
2:11 O Sion ! fuge, quæ habitas apud filiam Babylonis :
2:11 Huye, ó Sión, tú que moras cerca de la hija de Babylonia:
2:12 quia hæc dicit Dominus exercituum : Post gloriam misit me ad gentes quæ spoliaverunt vos : qui enim tetigerit vos, tangit pupillam oculi mei :
2:12 Porque esto dice el Señor de los exércitos: Despues de la gloria me envió á las gentes, que os despojáron: porque el que os tocare, toca la niña de mi ojo:
2:13 quia ecce ego levo manum meam super eos, et erunt prædæ his qui serviebant sibi : et cognoscetis quia Dominus exercituum misit me.
2:13 Porque he aquí yo alzo mi mano sobre ellos, y serán presa de los que fuéron sus esclavos: y conocereis, que el Señor de los exércitos me ha enviado.
2:14 Lauda et lætare, filia Sion, quia ecce ego venio, et habitabo in medio tui, ait Dominus.
2:14 Da loor, y alégrate, hija de Sión: porque mira que yo vengo, y moraré en medio de tí, dice el Señor.
2:15 Et applicabuntur gentes multæ ad Dominum in die illa, et erunt mihi in populum, et habitabo in medio tui : et scies quia Dominus exercituum misit me ad te.
2:15 Y se allegarán muchas gentes al Señor en aquel dia, y serán mi pueblo, y moraré en medio de tí: y sabrás, que el Señor de los exércitos me ha enviado á tí.
2:16 Et possidebit Dominus Judam partem suam in terra sanctificata, et eliget adhuc Jerusalem.
2:16 Y poseerá el Señor á Judá como á porcion suya en la tierra santificada: y escogerá aun á Jerusalém.
2:17 Sileat omnis caro a facie Domini, quia consurrexit de habitaculo sancto suo.
2:17 Calle toda carne ante el acatamiento del Señor: porque se ha levantado de su santa morada.