5:1 Et venerunt universæ tribus Israël ad David in Hebron, dicentes : Ecce nos os tuum et caro tua sumus.
5:1 Toutes les tribus d’Israël vinrent auprès de David, à Hébron, et dirent : « Nous voici : nous sommes tes os et ta chair.
5:2 Sed et heri et nudiustertius cum esset Saul rex super nos, tu eras educens et reducens Israël : dixit autem Dominus ad te : Tu pasces populum meum Israël, et tu eris dux super Israël.
5:2 Autrefois déjà, quand Saül était notre roi, c’était toi qui menais et ramenais Israël. Et Yahweh t’a dit : « C’est toi qui paîtras mon peuple d’Israël, et c’est toi qui seras prince sur Israël. »
5:3 Venerunt quoque et seniores Israël ad regem in Hebron, et percussit cum eis rex David fœdus in Hebron coram Domino : unxeruntque David in regem super Israël.
5:3 Ainsi tous les anciens d’Israël vinrent auprès du roi, à Hébron, et le roi David fit alliance avec eux devant Yahweh, à Hébron, et ils oignirent David pour roi sur Israël.
5:4 Filius triginta annorum erat David cum regnare cœpisset, et quadraginta annis regnavit.
5:4 David était âgé de trente ans lorsqu’il devint roi, et il régna quarante ans.
5:5 In Hebron regnavit super Judam septem annis et sex mensibus : in Jerusalem autem regnavit triginta tribus annis super omnem Israël et Judam.
5:5 À Hébron, il régna sur Juda sept ans et six mois, et il régna à Jérusalem trente-trois ans sur tout Israël et Juda.
5:6 Et abiit rex, et omnes viri qui erant cum eo, in Jerusalem, ad Jebusæum habitatorem terræ : dictumque est David ab eis : Non ingredieris huc, nisi abstuleris cæcos et claudos dicentes : Non ingredietur David huc.
5:6 Le roi marcha avec ses hommes sur Jérusalem contre les Jébuséens, habitants du pays. Et on dit à David : « Tu n’entreras pas ici, mais les aveugles et les boiteux te repousseront ». Ce qui voulait dire : David n’entrera jamais ici.
5:7 Cepit autem David arcem Sion : hæc est civitas David.
5:7 Mais David s’empara de la forteresse de Sion : c’est la cité de David.
5:8 Proposuerat enim David in die illa præmium, qui percussisset Jebusæum, et tetigisset domatum fistulas, et abstulisset cæcos et claudos odientes animam David. Idcirco dicitur in proverbio : Cæcus et claudus non intrabunt in templum.
5:8 David dit ce jour-là : « Quiconque frappera les Jébuséens et atteindra par le canal… » Quant aux boiteux et aux aveugles, ce sont les ennemis de l’âme de David. De là vient le dicton : « L’aveugle et le boiteux n’entreront point dans la maison. »
5:9 Habitavit autem David in arce, et vocavit eam civitatem David : et ædificavit per gyrum a Mello et intrinsecus.
5:9 David s’établit dans la forteresse et l’appela cité de David, et David bâtit à l’entour, à partir du Mello, et à l’intérieur.
5:10 Et ingrediebatur proficiens atque succrescens, et Dominus Deus exercituum erat cum eo.
5:10 David devenait de plus en plus grand, et Yahweh, le Dieu des armées, était avec lui.
5:11 Misit quoque Hiram rex Tyri nuntios ad David, et ligna cedrina, et artifices lignorum, artificesque lapidum ad parietes : et ædificaverunt domum David.
5:11 Hiram, roi de Tyr, envoya des messagers à David, avec des bois de cèdre, ainsi que des charpentiers et des tailleurs de pierres, qui bâtirent une maison à David.
5:12 Et cognovit David quoniam confirmasset eum Dominus regem super Israël, et quoniam exaltasset regnum ejus super populum suum Israël.
5:12 Et David reconnut que Yahweh l’affermissait comme roi sur Israël, et qu’il élevait sa royauté à cause de son peuple d’Israël.
5:13 Accepit ergo David adhuc concubinas et uxores de Jerusalem, postquam venerat de Hebron : natique sunt David et alii filii et filiæ :
5:13 David prit encore des concubines et des femmes de Jérusalem, après qu’il fut venu d’Hébron, et il naquit encore à David des fils et des filles.
5:14 et hæc nomina eorum, qui nati sunt ei in Jerusalem : Samua, et Sobab, et Nathan, et Salomon,
5:14 Voici les noms de ceux qui lui naquirent à Jérusalem : Samua, Sobab, Nathan, Salomon,
5:15 et Jebahar, et Elisua, et Nepheg,
5:15 Jébahar, Elisua, Népheg,
5:16 et Japhia, et Elisama, et Elioda, et Eliphaleth.
5:16 Japhia, Elisama, Elioda et Eliphaleth.
5:17 Audierunt ergo Philisthiim quod unxissent David in regem super Israël, et ascenderunt universi ut quærerent David : quod cum audisset David, descendit in præsidium.
5:17 Les Philistins apprirent qu’on avait oint David pour roi sur Israël ; alors tous les Philistins montèrent pour rechercher David. David l’apprit et il descendit à la forteresse.
5:18 Philisthiim autem venientes diffusi sunt in valle Raphaim.
5:18 Les Philistins, étant venus, se répandirent dans la vallée des Rephaïm.
5:19 Et consuluit David Dominum, dicens : Si ascendam ad Philisthiim ? et si dabis eos in manu mea ? Et dixit Dominus ad David : Ascende, quia tradens dabo Philisthiim in manu tua.
5:19 David consulta Yahweh, en disant : « Monterai-je contre les Philistins ? Les livrerez-vous entre mes mains ? » Et Yahweh dit à David : « Monte, car je livrerai certainement les Philistins entre tes mains. »
5:20 Venit ergo David in Baal Pharasim : et percussit eos ibi, et dixit : Divisit Dominus inimicos meos coram me, sicut dividuntur aquæ. Propterea vocatum est nomen loci illius, Baal Pharasim.
5:20 David vint donc à Baal-Pharasim, et là David les battit. Et il dit : « Yahweh a brisé mes ennemis devant moi, comme les eaux brisent les digues. » C’est pourquoi on a donné à ce lieu le nom de Baal-Pharasim.
5:21 Et reliquerunt ibi sculptilia sua, quæ tulit David et viri ejus.
5:21 Ils laissèrent là leurs idoles, et David et ses gens les emportèrent.
5:22 Et addiderunt adhuc Philisthiim ut ascenderent, et diffusi sunt in valle Raphaim.
5:22 Les Philistins montèrent de nouveau et se répandirent dans la vallée des Rephaïm.
5:23 Consuluit autem David Dominum : Si ascendam contra Philisthæos, et tradas eos in manus meas ? Qui respondit : Non ascendas contra eos, sed gyra post tergum eorum, et venies ad eos ex adverso pyrorum.
5:23 Et David consulta Yahweh, qui lui dit : « Ne monte pas ; tourne-les par derrière, et tu arriveras sur eux du côté des balsamiers.
5:24 Et cum audieris sonitum gradientis in cacumine pyrorum, tunc inibis prælium : quia tunc egredietur Dominus ante faciem tuam, ut percutiat castra Philisthiim.
5:24 Quand tu entendras un bruit de pas dans les cimes des balsamiers, alors attaque vivement, car alors Yahweh sortira devant toi pour porter ses coups dans l’armée des Philistins. »
5:25 Fecit itaque David sicut præceperat ei Dominus, et percussit Philisthiim de Gabaa usque dum venias Gezer.
5:25 David fit ainsi, comme Yahweh le lui ordonnait, et il battit les Philistins depuis Gabaa jusqu’à Géser.