Biblia Sacra (Vulgata Clementina)
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39
38:1 honora medicum propter necessitatem etenim illum creavit Altissimus
38:1 Rendi onore al medico per ragione della necessità, perché egli è stato fatto dall'Altissimo;
38:2 a Deo est omnis medella et a rege accipiet dationem
38:2 Perocché tutta la medicina viene da Dio, e sarà rimunerata dal re.
38:3 disciplina medici exaltabit caput illius et in conspectu magnatorum conlaudabitur
38:4 Altissimus creavit de terra medicinam et vir prudens non abhorrebit illi
38:5 nonne a ligno indulcata est amara aqua
38:5 Egli è l'Altissimo, che creò dalla terra i medicamenti, e l'uomo prudente non gli avrà a schifo. Un legno non raddolcì egli le acque amare?
38:6 ad agnitionem hominum virtutis illorum et dedit homini scientiam Altissimus honorari in mirabilibus suis
38:6 La virtù di questi appartiene alla cognizione degli uomini, e il Signore ne ha data ad essi la scienza, affin di essere onorato per le sue meraviglie.
38:7 in his curans mitigavit dolorem et unguentarius facit pigmentum suavitatis et unctiones conficiet suavitatis et non consummabuntur opera eius
38:7 Con questi egli cura, e mitiga i dolori, e lo speziale ne fa composizioni grate, e manipola unguenti salutari, e i suoi lavori non avran fine;
38:8 pax enim Dei super faciem terrae
38:8 Perocché la benedizione di Dio tutta empie la terra.
38:9 fili in tua infirmitate non despicias sed ora ad Dominum et ipse curabit te
38:9 Figliuolo, quando se' malato, non disprezzare te stesso, ma prega, il Signore, ed egli ti guarirà.
38:10 averte a delicto et dirige manus et ab omni delicto munda cor tuum
38:11 da suavitatem et memoriam similaginis et inpingua oblationem et da locum medico
38:12 etenim illum Dominus creavit et non discedat a te quoniam opera eius sunt necessaria
38:13 est enim tempus quando in manus eorum incurras
38:14 ipsi vero Dominum deprecabuntur ut dirigat requiem eorum et sanitatem propter conversationem illorum
38:15 qui delinquit in conspectu eius qui fecit eum incidat in manus medici
38:15 Ed eglino pregheranno il Signore, che secondi i loro lenitivi, e dia la sanità, alla quale è diretta la lor professione. Colui, che pecca sotto degli occhi di lui, che lo creò, caderà nelle mani del medico.
38:16 fili in mortuum produc lacrimas et quasi dira passus incipe plorare et secundum iudicium contine corpus illius et non despicias sepulturam illius
38:17 propter delaturam amare fer luctum illius uno die et consolare propter tristitiam
38:17 Figliuolo, spargi lagrime sopra il morto, e come per duro avvenimento comincia a sospirare, e secondo il rito ricuopri il suo corpo, e non trascurare la sua sepoltura. E per non essere calunniato, fa amaro duolo per lui per un giorno, dipoi racconsolati per fuggir la tristezza:
38:18 []
38:19 a tristitia enim festinat mors et cooperiet virtutem et tristitia cordis flectet cervicem
38:19 E fa il duolo secondo il merito della persona per un di, o due, per evitare le maldicenze;. Perocché dalla tristezza vien presto la morte, e la malinconia del cuore deprime le forse, e curva il collo.
38:20 in abductione permanet tristitia et substantia inopis secundum cor eius
38:20 Collo star ritirato si mantien la tristezza, ed è la vita del povero, qual è il suo cuore.
38:21 non dederis in tristitia cor tuum sed repelle eam a te et memento novissimorum
38:21 Non abbandonare il tuo cuore alla tristezza, ma cacciala da te, e ricordati del fine.
38:22 noli oblivisci neque enim est conversio et huic nihil proderis et te ipsum pessimabis
38:22 Non te ne scordare; perocché di colà non si torna; e non gioverai niente ad altri, e farai male a te stesso.
38:23 memor esto iudicii mei sic enim erit et tuum mihi heri et tibi hodie
38:23 Ricordati di quel, che o stato di me; perocché lo stesso sarà di te: oggi a me, domani a te.
38:24 in requie mortui requiescere fac memoriam eius et consolare illum in exitu spiritus sui
38:24 La requie del defunto renda per te tranquilla la memoria di lui, e tu il consola, mentre si parte da lui il suo spirito.
38:25 sapientiam scribe in tempore vacuitatis et qui minoratur actu sapientiam percipiet qua sapientia replebitur
38:25 La sapienza si acquista dallo scriba nel tempo di libertà dagli affari, e chi ha poco da agire, acquisterà la sapienza. Di qual sapienza si empierà
38:26 qui tenet aratrum et non gloriatur in iaculo stimulo boves agit et conversatur in operibus eorum et narratio eius in filiis taurorum
38:26 Colui, che mena l'aratro, e fa sua gloria di stimolare col pungolo i bovi, ed è tutto nei loro lavori, e non di scorre d'altro, che della progenie dei tori.
38:27 cor suum dabit ad versandos sulcos et vigilia eius in sagina vaccarum
38:28 sic omnis faber et architectus qui noctem tamquam diem transigit qui sculpit signacula sculptilia et adsiduitas eius variat picturam cor suum dabit in similitudinem picturae et vigilia sua perficit opus
38:28 Il suo cuore è rivolto a tirare i solchi, e le sue vigilie a ingrassare le vacche. Cosi il legnaiuolo, e l'architetto lavorano la notte come il giorno: colui, che incide gli emblemi degli anelli, e coll'assiduo pensare ne diversifica la scultura: applica il suo cuore a imitar la pittura, e colle sue vigilie perfeziona il suo lavoro.
38:29 sic faber ferrarius sedens iuxta incudem et considerans opus ferri vapor ignis uret carnes eius et in calore fornacis concertatur
38:29 Cosi il fabbro sedendo presso all'incudine intento al ferro, ch'ei mette in opera, il vapore del fuoco gli asciuga le carni, ed ei combatte cogli ardori della fornace:
38:30 vox mallei innovabit aurem eius et contra similitudinem vasi oculi eius
38:31 cor suum dabit in consummationem operum et vigilia sua ornabit in consummatione
38:32 sic figulus sedens ad opus suum convertens pedibus suis rotam qui in sollicitudine positus est semper propter opus suum et innumera est omnis operatio eius
38:33 in brachio suo formabit lutum et ante pedes suos curvabit virtutem suam
38:34 cor suum dabit ut consummet linitionem et vigilia sua mundabit fornacem
38:35 omnes hi in manibus suis speraverunt et unusquisque in arte sua sapiens est
38:35 Il cuor di lui sarà inteso alla in verniciatura, e veglierà alla nettezza della fornace. Il forte di tutti costoro è nelle lor mani, e ognuno è sapiente nel suo mestiero:
38:36 sine his omnibus non aedificatur civitas
38:36 Senza di loro non si fabbrica una città.
38:37 et non inhabitabunt nec inambulabunt et in ecclesiam non transilient
38:37 Eglino però non abiteranno dappresso, e non anderanno girando, e non entreranno nelle adunanze.
38:38 super sellam iudicis non sedebunt et testamentum iudicii non intellegent neque palam facient disciplinam et iudicium et in parabolis non invenientur
38:39 sed creaturam aevi confirmabunt et deprecatio illorum in operatione artis adcommodantes animam suam et conquirentes in lege Altissimi
38:39 Non saranno assisi trai giudici, e non intenderanno le leggi giudiciali, e non insegneranno le regole della vita, e della giustizia, e non si metteranno ad esporre le parabole:. Ma essi ristorano le cose del mondo, e i loro voti sono per l'esercizio dell'arte loro, applicando l'anima propria a intendere la legge dell'Altissimo.