Biblia Sacra (Vulgata Clementina)
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50
12:1 Iesus ergo ante sex dies paschae venit Bethaniam ubi fuerat Lazarus mortuus quem suscitavit Iesus
12:2 fecerunt autem ei cenam ibi et Martha ministrabat Lazarus vero unus erat ex discumbentibus cum eo
12:2 Gesù adunque sei dì avanti alla Pasqua andò a Betania, dove era Lazzaro già morto, e risuscitato da Gesù. E ivi gli diedero una cena: e Marta serviva a tavola: Lazzaro poi era uno di quelli, che stavano a mensa con lui.
12:3 Maria ergo accepit libram unguenti nardi pistici pretiosi unxit pedes Iesu et extersit capillis suis pedes eius et domus impleta est ex odore unguenti
12:4 dicit ergo unus ex discipulis eius Iudas Scariotis qui erat eum traditurus
12:5 quare hoc unguentum non veniit trecentis denariis et datum est egenis
12:6 dixit autem hoc non quia de egenis pertinebat ad eum sed quia fur erat et loculos habens ea quae mittebantur portabat
12:6 E perché un unguento come questo non si è venduto trecento danari, e dato ai poveri?. Ciò egli disse, non perché si prendesse pensiero de' poveri, ma perché era ladro, e tenendo la borsa, portava quello, che vi era messo dentro.
12:7 dixit ergo Iesus sine illam ut in die sepulturae meae servet illud
12:7 Disse adunque Gesù: Lasciatela fare, che riserbi questo pel dì della mia Sepoltura.
12:8 pauperes enim semper habetis vobiscum me autem non semper habetis
12:9 cognovit ergo turba multa ex Iudaeis quia illic est et venerunt non propter Iesum tantum sed ut Lazarum viderent quem suscitavit a mortuis
12:10 cogitaverunt autem principes sacerdotum ut et Lazarum interficerent
12:10 Seppe pertanto una gran torba di Giudei, come Gesù era in quel luogo: e vi andarono non per Gesù solamente, ma anche per veder Lazzaro risuscitato da lui. Tenner consiglio perciò i Principi de' sacerdoti di dar morte anche a Lazzaro:
12:11 quia multi propter illum abibant ex Iudaeis et credebant in Iesum
12:12 in crastinum autem turba multa quae venerat ad diem festum cum audissent quia venit Iesus Hierosolyma
12:12 Perché molti per causa di esso si separavano da' Giudei, e credevano in Gesù. Il di seguente una gran turba di gente concorsa alla festa avendo udito, che Gesù andava a Gerusalemme,
12:13 acceperunt ramos palmarum et processerunt obviam ei et clamabant osanna benedictus qui venit in nomine Domini rex Israhel
12:13 Preser de' rami di palme, e uscirongli incontro, e gridavano: Osanna, benedetto colui, che viene nel nome del Signore, il Re d'Israele.
12:14 et invenit Iesus asellum et sedit super eum sicut scriptum est
12:15 noli timere filia Sion ecce rex tuus venit sedens super pullum asinae
12:16 haec non cognoverunt discipuli eius primum sed quando glorificatus est Iesus tunc recordati sunt quia haec erant scripta de eo et haec fecerunt ei
12:16 Non temere, figlia di Sion: ecco che il tuo Re viene sedente sopra un asinello. Queste cose non le compresero da principio i suoi discepoli: ma glorificata che fu Gesù, allora si ricordarono, che tali cose erano state scritte di lui, e a lui erano state fatte.
12:17 testimonium ergo perhibebat turba quae erat cum eo quando Lazarum vocavit de monumento et suscitavit eum a mortuis
12:18 propterea et obviam venit ei turba quia audierunt eum fecisse hoc signum
12:19 Pharisaei ergo dixerunt ad semet ipsos videtis quia nihil proficimus ecce mundus totus post eum abiit
12:20 erant autem gentiles quidam ex his qui ascenderant ut adorarent in die festo
12:20 I Farisei pertanto disser tra di loro: Vedete voi, che non facciamo nulla? Ecco che il mondo tutto gli va dietro. Ed eranvi alcuni Gentili, di quelli, che erano andati ad adorare Dio nella festa.
12:21 hii ergo accesserunt ad Philippum qui erat a Bethsaida Galilaeae et rogabant eum dicentes domine volumus Iesum videre
12:21 Questi si accostarono a Filippo, che era di Betsaida della Galilea e lo pregavano, dicendo: Signore, desideriamo di vedere Gesù.
12:22 venit Philippus et dicit Andreae Andreas rursum et Philippus dixerunt Iesu
12:22 Filippo andò, e dircelo ad Andrea: e Andrea, e Filippo lo dissero a Gesù.
12:23 Iesus autem respondit eis dicens venit hora ut clarificetur Filius hominis
12:23 E Gesù rispose loro con dire: E venuto il tempo, che sia glorificato il Figliuolo dell'uomo.
12:24 amen amen dico vobis nisi granum frumenti cadens in terram mortuum fuerit
12:24 In verità, in verità ti dico: se il granello di frumento caduto in terra non muore,
12:25 ipsum solum manet si autem mortuum fuerit multum fructum adfert qui amat animam suam perdet eam et qui odit animam suam in hoc mundo in vitam aeternam custodit eam
12:25 Resta infecondo: se poi muore, fruttifica abbondantemente. Chi ama l'anima sua, la ucciderà: e chi odia l'anima sua in questo mondo la salverà per la vita eterna.
12:26 si quis mihi ministrat me sequatur et ubi sum ego illic et minister meus erit si quis mihi ministraverit honorificabit eum Pater meus
12:26 Chi mi serve, mi segua: e dove son io, ivi sarà ancora colui, che mi serve. E chi servirà a me, sarà onorato dal Padre mio.
12:27 nunc anima mea turbata est et quid dicam Pater salvifica me ex hora hac sed propterea veni in horam hanc
12:27 Adesso l'anima mia è conturbata. E che dirò io? Padre salvami da questo punto. Ma per questo sono io arrivato in questo punto.
12:28 Pater clarifica tuum nomen venit ergo vox de caelo et clarificavi et iterum clarificabo
12:28 Padre glorifica il nome tuo. Venne allora dal cielo questa voce: e lo ho glorificato, e lo glorificherò di bel nuovo.
12:29 turba ergo quae stabat et audierat dicebant tonitruum factum esse alii dicebant angelus ei locutus est
12:30 respondit Iesus et dixit non propter me vox haec venit sed propter vos
12:30 Or la turba, che ivi si trovava, e udì diceva, che era stato un tuono. Altri dicevano: Un Angelo gli ha parlato. Ripigliò Gesù, e disse: Questa voce non è stata per me, ma per voi.
12:31 nunc iudicium est mundi nunc princeps huius mundi eicietur foras
12:31 Adesso si fa giudizio di questo mondo: adesso il Principe di questo mondo sarà cacciato fuora.
12:32 et ego si exaltatus fuero a terra omnia traham ad me ipsum
12:32 Ed io, quando sia levato da terra, trarrò tutto a me.
12:33 hoc autem dicebat significans qua morte esset moriturus
12:34 respondit ei turba nos audivimus ex lege quia Christus manet in aeternum et quomodo tu dicis oportet exaltari Filium hominis quis est iste Filius hominis
12:34 (E ciò egli diceva per significare di qual morte era per morire). Risposegli la turba: Noi abbiamo apparato dalla legge, che il Cristo vive eternamente: E come dici tu, che il Figliuol dell'uomo dee esser levato da terra? Chi è questo Figliuolo dell'uomo?
12:35 dixit ergo eis Iesus adhuc modicum lumen in vobis est ambulate dum lucem habetis ut non tenebrae vos conprehendant et qui ambulat in tenebris nescit quo vadat
12:35 Disse adunque loro Gesù: Per poco ancora o la luce con voi, camminate, mentre avete lume, affinchè non vi sorprendan le tenebre: e chi cammina nelle tenebre, non sa, dove si vada.
12:36 dum lucem habetis credite in lucem ut filii lucis sitis haec locutus est Iesus et abiit et abscondit se ab eis
12:36 Sino a tanto che avete la luce, credete nella luce, affinchè divenghiate figliuoli della luce. Così parlò Gesù: e se n'andò, e ad essi si nascose.
12:37 cum autem tanta signa fecisset coram eis non credebant in eum
12:38 ut sermo Esaiae prophetae impleretur quem dixit Domine quis credidit auditui nostro et brachium Domini cui revelatum est
12:38 Ed avendo egli fatto sì grandi miracoli su' loro occhi, non credevano in lui:. Affinchè si adempisse il detto di Isaia profeta, quando disse: Signore, chi ha creduto quello, che ha udito da noi? Ed a chi è stata rivelata la potenza del Signore?
12:39 propterea non poterant credere quia iterum dixit Esaias
12:39 Per questo non potevano credere, il perché disse parimente Isaia:
12:40 excaecavit oculos eorum et induravit eorum cor ut non videant oculis et intellegant corde et convertantur et sanem eos
12:40 Accecò i loro occhi, e indurò loro il cuore: affinchè con gli occhi non veggano, e col cuor non intendano, e si convertano, ed io gli risani.
12:41 haec dixit Esaias quando vidit gloriam eius et locutus est de eo
12:41 Tali cose disse Isaia, allorché vide la gloria di lui, e di lui parlò.
12:42 verumtamen et ex principibus multi crediderunt in eum sed propter Pharisaeos non confitebantur ut de synagoga non eicerentur
12:43 dilexerunt enim gloriam hominum magis quam gloriam Dei
12:44 Iesus autem clamavit et dixit qui credit in me non credit in me sed in eum qui misit me
12:44 Imperocché amarono più la gloria degli uomini, che la gloria di Dio. Ma Gesù alzò la voce, e disse: chi crede in me, crede non in me, ma in colui, che mi ha mandato.
12:45 et qui videt me videt eum qui misit me
12:45 E chi vede me, vede colui, che mi ha mandato.
12:46 ego lux in mundum veni ut omnis qui credit in me in tenebris non maneat
12:46 Io son venuto luce al mondo, affinchè chi crede in me, non resti tralle tenebre.
12:47 et si quis audierit verba mea et non custodierit ego non iudico eum non enim veni ut iudicem mundum sed ut salvificem mundum
12:47 E chiunque avrà udite le mie parole, e non avrà creduto in me, io non lo giudico: imperocché non son venuto per giudicare il mondo, ma per salvare il mondo.
12:48 qui spernit me et non accipit verba mea habet qui iudicet eum sermo quem locutus sum ille iudicabit eum in novissimo die
12:49 quia ego ex me ipso non sum locutus sed qui misit me Pater ipse mihi mandatum dedit quid dicam et quid loquar
12:50 et scio quia mandatum eius vita aeterna est quae ergo ego loquor sicut dixit mihi Pater sic loquor
12:50 Conciossiacbé io non ho parlato di mie arbitrio, ma il Padre, che mi ha mandato, egli mi prescrisse quel, che ho da dire, e di che ho da parlare. E so, che il suo comandamento è vita eterna. Le cose adunque, che io dico, ve le dico in quel modo, che le ha dette a me il Padre.