Biblia Sacra (Vulgata Clementina)

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71

6:1 post haec abiit Iesus trans mare Galilaeae quod est Tiberiadis

6:2 et sequebatur eum multitudo magna quia videbant signa quae faciebat super his qui infirmabantur

6:3 subiit ergo in montem Iesus et ibi sedebat cum discipulis suis

6:4 erat autem proximum pascha dies festus Iudaeorum

6:5 cum sublevasset ergo oculos Iesus et vidisset quia multitudo maxima venit ad eum dicit ad Philippum unde ememus panes ut manducent hii

6:6 hoc autem dicebat temptans eum ipse enim sciebat quid esset facturus

6:6 Avendo adunque Gesù alzati gli occhi, e veduto, come una gran turba veniva da lui, disse a Filippo: Dove compreremo pane per cibar questa gente?. Lo che egli diceva per far prova di lui: imperocché egli sapeva quello, che era per fare.

6:7 respondit ei Philippus ducentorum denariorum panes non sufficiunt eis ut unusquisque modicum quid accipiat

6:8 dicit ei unus ex discipulis eius Andreas frater Simonis Petri

6:9 est puer unus hic qui habet quinque panes hordiacios et duos pisces sed haec quid sunt inter tantos

6:9 Dissegli uno de' suoi discepoli, Andrea fratello di Simone Pietro:. Evvi un ragazzo, che ha cinque pani d'orzo, e due pesci: ma che è questo per tanta gente?

6:10 dixit ergo Iesus facite homines discumbere erat autem faenum multum in loco discubuerunt ergo viri numero quasi quinque milia

6:11 accepit ergo panes Iesus et cum gratias egisset distribuit discumbentibus similiter et ex piscibus quantum volebant

6:12 ut autem impleti sunt dixit discipulis suis colligite quae superaverunt fragmenta ne pereant

6:13 collegerunt ergo et impleverunt duodecim cofinos fragmentorum ex quinque panibus hordiaciis quae superfuerunt his qui manducaverunt

6:14 illi ergo homines cum vidissent quod fecerat signum dicebant quia hic est vere propheta qui venturus est in mundum

6:15 Iesus ergo cum cognovisset quia venturi essent ut raperent eum et facerent eum regem fugit iterum in montem ipse solus

6:16 ut autem sero factum est descenderunt discipuli eius ad mare

6:17 et cum ascendissent navem venerunt trans mare in Capharnaum et tenebrae iam factae erant et non venerat ad eos Iesus

6:17 Fattasi poi sera, i suoi discepoli scesero alla marina. Ed entrati in barca andavano tragittando il mare verso Cafarnaum: ed era già bujo: e Gesù non era andato da essi.

6:18 mare autem vento magno flante exsurgebat

6:19 cum remigassent ergo quasi stadia viginti quinque aut triginta vident Iesum ambulantem super mare et proximum navi fieri et timuerunt

6:20 ille autem dicit eis ego sum nolite timere

6:21 voluerunt ergo accipere eum in navi et statim fuit navis ad terram quam ibant

6:22 altera die turba quae stabat trans mare vidit quia navicula alia non erat ibi nisi una et quia non introisset cum discipulis suis Iesus in navem sed soli discipuli eius abissent

6:23 aliae vero supervenerunt naves a Tiberiade iuxta locum ubi manducaverant panem gratias agente Domino

6:23 Il dì seguente la turba, che era restata di là dal mare, aveva veduto, come altra barca non v'era fuori di una sola, e che Gesù non era entrato in quella co' suoi discepoli; ma i soli discepoli erano partiti:. (Sopraggiunsero però altre barche da Tiberiade presso al luogo, dove, poi ché il Signore ebbe rese le grazie, avevano mangiato quel pane.)

6:24 cum ergo vidisset turba quia Iesus non esset ibi neque discipuli eius ascenderunt naviculas et venerunt Capharnaum quaerentes Iesum

6:24 Avendo adunque visto la turba, che non era quivi più né Gesù, nè i suoi discepoli, entrarono anch'essi nelle barche, e andarono a Cafarnaum cercando Gesù

6:25 et cum invenissent eum trans mare dixerunt ei rabbi quando huc venisti

6:25 E avendolo trovato di là dal mare, gli dissero: Maestro, quando se' tu venuto qua?

6:26 respondit eis Iesus et dixit amen amen dico vobis quaeritis me non quia vidistis signa sed quia manducastis ex panibus et saturati estis

6:26 Rispose loro Gesù, e disse: In verità, in verità vi dico: voi cercate di me non pei miracoli, che avete veduti; ma perché avete mangiato di que' pani, e ve ne siete satollati.

6:27 operamini non cibum qui perit sed qui permanet in vitam aeternam quem Filius hominis vobis dabit hunc enim Pater signavit Deus

6:27 Procacciatevi non quel cibo, che passa, ma quello, che dura sino alla vita eterna, il quale sarà a voi dato dal Figliuolo dell'uomo. Imperocché in lui impresse il suo sigillo il Padre Dio.

6:28 dixerunt ergo ad eum quid faciemus ut operemur opera Dei

6:29 respondit Iesus et dixit eis hoc est opus Dei ut credatis in eum quem misit ille

6:30 dixerunt ergo ei quod ergo tu facis signum ut videamus et credamus tibi quid operaris

6:30 Rispose Gesù, e disse loro: Opera di Dio è questa, che crediate in colui, che egli ha mandato. Ma quelli disser a lui: Che miracolo fai tu adunque, onde vediamo, e a te crediamo? Che fai tu?

6:31 patres nostri manna manducaverunt in deserto sicut scriptum est panem de caelo dedit eis manducare

6:31 I padri nostri mangiaron nel deserto la manna, come sta scritto: Diede loro a mangiare il pane del cielo.

6:32 dixit ergo eis Iesus amen amen dico vobis non Moses dedit vobis panem de caelo sed Pater meus dat vobis panem de caelo verum

6:32 Disse adunque loro Gesù: In verità, in verità vi dico: Non diede Mosè a voi il pane del cielo, ma il Padre mio da a voi il vero pane del cielo.

6:33 panis enim Dei est qui descendit de caelo et dat vitam mundo

6:34 dixerunt ergo ad eum Domine semper da nobis panem hunc

6:34 Imperocché pane di Dio è quello, che dal cielo è disceso, e da al mondo la vita. Gli dissero adunque: Signore, da' sempre a noi un tal pane.

6:35 dixit autem eis Iesus ego sum panis vitae qui veniet ad me non esuriet et qui credit in me non sitiet umquam

6:35 Gesù disse loro: Io sono il pane di vita: chi viene a me, non patirà fame: e chi crede in me, non avrà sete mai più.

6:36 sed dixi vobis quia et vidistis me et non creditis

6:36 Ma io ve l'ho detto, che e mi avete veduto, e non credete.

6:37 omne quod dat mihi Pater ad me veniet et eum qui venit ad me non eiciam foras

6:37 Verrà a me tutto quello, che il Padre da a me: e io non caccierò fuora chi viene a me:

6:38 quia descendi de caelo non ut faciam voluntatem meam sed voluntatem eius qui misit me

6:39 haec est autem voluntas eius qui misit me Patris ut omne quod dedit mihi non perdam ex eo sed resuscitem illum novissimo die

6:39 Perché sono disceso dal cielo non a fare la mia volontà ma la volontà di lui, che mi ha mandato. E la volontà del Padre, che mi ha mandato, si è, che di tutto quello, che egli ha dato a me, nulla io ne sperda, ma lo risusciti nell'ultimo giorno.

6:40 haec est enim voluntas Patris mei qui misit me ut omnis qui videt Filium et credit in eum habeat vitam aeternam et resuscitabo ego eum in novissimo die

6:40 E la volontà del Padre, che mi ha mandato, si è, che chiunque conosce il Figliuolo, e crede in me, abbia la vita eterna, e io lo risusciterò nell'ultimo giorno.

6:41 murmurabant ergo Iudaei de illo quia dixisset ego sum panis qui de caelo descendi

6:41 Mormoravano perciò di lui i Giudei, perché aveva detto: Io sono quel pane vivo, che è sceso dal cielo,

6:42 et dicebant nonne hic est Iesus filius Ioseph cuius nos novimus patrem et matrem quomodo ergo dicit hic quia de caelo descendi

6:43 respondit ergo Iesus et dixit eis nolite murmurare in invicem

6:44 nemo potest venire ad me nisi Pater qui misit me traxerit eum et ego resuscitabo eum novissimo die

6:44 Rispose adunque Gesù, e disse loro: Non mormorate tra voi:. Non può alcuno venire da me, se nol tragga il Padre, che mi ha mandato: e questo io lo risusciterò nell'ultimo giorno.

6:45 est scriptum in prophetis et erunt omnes docibiles Dei omnis qui audivit a Patre et didicit venit ad me

6:45 Sta scritto ne' profeti: Saranno tutti ammaestrati da Dio. Chiunque pertanto ha udito, e imparato dal Padre, viene a me.

6:46 non quia Patrem vidit quisquam nisi is qui est a Deo hic vidit Patrem

6:46 Non perché alcuno abbia veduto il Padre, eccetto colui, che è da Dio, questi ha veduto il Padre.

6:47 amen amen dico vobis qui credit in me habet vitam aeternam

6:48 ego sum panis vitae

6:48 In verità, in verità vi dico: chi crede in me, ha la vita eterna. Io sono il pane di vita.

6:49 patres vestri manducaverunt in deserto manna et mortui sunt

6:49 I padri vostri mangiarono nel deserto la manna, e morirono.

6:50 hic est panis de caelo descendens ut si quis ex ipso manducaverit non moriatur

6:50 Questo è quel pane disceso dal cielo: affinchè chi ne mangerà, non muoia.

6:51 ego sum panis vivus qui de caelo descendi si quis manducaverit ex hoc pane vivet in aeternum et panis quem ego dabo caro mea est pro mundi vita

6:52 litigabant ergo Iudaei ad invicem dicentes quomodo potest hic nobis carnem suam dare ad manducandum

6:52 Io sono il pane vivo, che son disceso dal cielo. Chi di un tal pane mangerà, viverà eternamente: e il pane, che io darò, ella è la carne mia per la salute del mondo.

6:53 dixit ergo eis Iesus amen amen dico vobis nisi manducaveritis carnem Filii hominis et biberitis eius sanguinem non habetis vitam in vobis

6:53 Altercavano perciò tra loro i Giudei, dicendo: Come mai può costui darci a mangiare la sua carne?

6:54 qui manducat meam carnem et bibit meum sanguinem habet vitam aeternam et ego resuscitabo eum in novissimo die

6:54 Disse adunque loro Gesù: In verità, in verità vi dico: Se non mangerete la carne del Figliuolo dell'uomo, e non berrete il suo sangue, non avrete in voi la vita.

6:55 caro enim mea vere est cibus et sanguis meus vere est potus

6:55 Chi mangia la mia carne, e beve il mio sangue, ha la vita eterna: ed io lo risusciterò nell'ultimo giorno.

6:56 qui manducat meam carnem et bibit meum sanguinem in me manet et ego in illo

6:56 Imperocché la mia carne è veramente cibo, e il sangue mio veramente bevanda.

6:57 sicut misit me vivens Pater et ego vivo propter Patrem et qui manducat me et ipse vivet propter me

6:57 Chi mangia la mia carne, e beve il mio sangue, sta in me, e io in lui.

6:58 hic est panis qui de caelo descendit non sicut manducaverunt patres vestri manna et mortui sunt qui manducat hunc panem vivet in aeternum

6:58 Siccome mandò me quel Padre, che vive, ed io per il Padre vivo: così chi mangerà me, viverà anch' egli per me.

6:59 haec dixit in synagoga docens in Capharnaum

6:60 multi ergo audientes ex discipulis eius dixerunt durus est hic sermo quis potest eum audire

6:61 sciens autem Iesus apud semet ipsum quia murmurarent de hoc discipuli eius dixit eis hoc vos scandalizat

6:61 Tali cose egli disse, insegnando nella sinagoga di Cafarnaum. Molti perciò de' suoi discepoli, udite che le ebbero, dissero: Questo è un duro sermone, e chi può reggere ad ascoltarlo?

6:62 si ergo videritis Filium hominis ascendentem ubi erat prius

6:62 Conoscendo adunque Gesù da se stesso, che mormoravano per questo i suoi discepoli, disse loro: Vi scandalizzate voi di questo?

6:63 spiritus est qui vivificat caro non prodest quicquam verba quae ego locutus sum vobis spiritus et vita sunt

6:63 Se adunque vedrete il Figliuolo dell'uomo salire, dove era prima?

6:64 sed sunt quidam ex vobis qui non credunt sciebat enim ab initio Iesus qui essent credentes et quis traditurus esset eum

6:64 Lo spirito è quello, che dà la vita: la carne non giova niente: le parole, che io vi dico, sono spirito, e sono vita.

6:65 et dicebat propterea dixi vobis quia nemo potest venire ad me nisi fuerit ei datum a Patre meo

6:66 ex hoc multi discipulorum eius abierunt retro et iam non cum illo ambulabant

6:66 Ma sono tra voi alcuni, i quali non credono. Imperocché sapeva Gesù fin da principio, chi fossero quelli, che non credevano, e chi fosse per tradirlo. E diceva: Per questo vi ho detto, che nissuno può venire a me, se non gli è concesso dal Padre mio.

6:67 dixit ergo Iesus ad duodecim numquid et vos vultis abire

6:67 Da indi in poi molti de' suoi discepoli si ritirarono indietro: e non conversavano più con lui.

6:68 respondit ergo ei Simon Petrus Domine ad quem ibimus verba vitae aeternae habes

6:68 Disse perciò Gesù ai dodici: Volete forse andarvene anche voi;

6:69 et nos credidimus et cognovimus quia tu es Christus Filius Dei

6:69 Ma Simone Pietro risposegli: Signore, a chi anderemo noi? Tu hai parole di vita eterna:

6:70 respondit eis Iesus nonne ego vos duodecim elegi et ex vobis unus diabolus est

6:70 E noi abbiam creduto, e conosciuto, che tu se' il Cristo Figliuolo di Dio.

6:71 dicebat autem Iudam Simonis Scariotis hic enim erat traditurus eum cum esset unus ex duodecim

6:71 Rispose loro Gesù: Non sono stato io, che ho eletti voi dodici: e uno di voi è un diavolo. Voleva dire di Giuda Iscariote figliuolo di Simone: Perché questi, che era uno dei dodici, era per tradirlo.