Biblia Sacra (Vulgata Clementina)

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80

1:1 quoniam quidem multi conati sunt ordinare narrationem quae in nobis conpletae sunt rerum

1:1 Giacchè molti si sono sforzati di stendere il racconto delle cose avvenute tra noi:

1:2 sicut tradiderunt nobis qui ab initio ipsi viderunt et ministri fuerunt sermonis

1:2 Come riferirono a noi quelli, che sin da pincipio le videro, e furono ministri della parola:

1:3 visum est et mihi adsecuto a principio omnibus diligenter ex ordine tibi scribere optime Theophile

1:3 E paruto anche a me, dopo aver diligentemente rinvergato dall'origine il tutto, di scriverlo a te a parte a parte, o Teofilo prestantissimo,

1:4 ut cognoscas eorum verborum de quibus eruditus es veritatem

1:4 Affinchè tu riconosca la verità delle cose, che a te sono state insegnate.

1:5 fuit in diebus Herodis regis Iudaeae sacerdos quidam nomine Zaccharias de vice Abia et uxor illi de filiabus Aaron et nomen eius Elisabeth

1:5 Bravi al tempo di Erode, re di Giudea, un sacerdote, per nome Zaccaria, della classe di Abia; e la moglie di lui delle figliuole di Aronne, e si chiamava Elisabetta.

1:6 erant autem iusti ambo ante Deum incedentes in omnibus mandatis et iustificationibus Domini sine querella

1:7 et non erat illis filius eo quod esset Elisabeth sterilis et ambo processissent in diebus suis

1:8 factum est autem cum sacerdotio fungeretur in ordine vicis suae ante Deum

1:8 E non avevano figliuolo, per essere Elisabetta sterile, e tutti due di età avanzata. Or avvenne, che, mentre faceva la funzione di sacerdote dinanzi a Dio nell'ordine del suo turno,

1:9 secundum consuetudinem sacerdotii sorte exiit ut incensum poneret ingressus in templum Domini

1:9 Secondo la consuetudine del sacerdozio, toccogli in sorte di entrare nel tempio del Signore a offerirvi l'incenso:

1:10 et omnis multitudo erat populi orans foris hora incensi

1:10 E tutta la turba del popolo orava di fuori nell'ora dell'incenso.

1:11 apparuit autem illi angelus Domini stans a dextris altaris incensi

1:12 et Zaccharias turbatus est videns et timor inruit super eum

1:13 ait autem ad illum angelus ne timeas Zaccharia quoniam exaudita est deprecatio tua et uxor tua Elisabeth pariet tibi filium et vocabis nomen eius Iohannem

1:13 E Zaccaria al vederlo turbossi, e il timore lo soprapprese. Ma l'Angelo gli disse: Non temere, o Zaccaria, perché è stata esaudita la tua orazione: e la tua moglie Elisabetta ti partorirà un figliuolo; e gli porrai nome Giovanni:

1:14 et erit gaudium tibi et exultatio et multi in nativitate eius gaudebunt

1:15 erit enim magnus coram Domino et vinum et sicera non bibet et Spiritu Sancto replebitur adhuc ex utero matris suae

1:15 E sarà a te di allegrezza, e di giubbilo: e molti si rallegreranno per la nascita di lui:. Imperocché egli sarà grande nel cospetto del Signore: non berrà né vino, né sicera: e sarà ripieno di Spirito santo sin dall'utero di sua madre:

1:16 et multos filiorum Israhel convertet ad Dominum Deum ipsorum

1:16 E convertirà molti dei figliuoli d'Israelle al Signore Dio loro.

1:17 et ipse praecedet ante illum in spiritu et virtute Heliae ut convertat corda patrum in filios et incredibiles ad prudentiam iustorum parare Domino plebem perfectam

1:17 Ed egli precederà davanti a lui con lo spirito, e con la virtù di Elia: per rivolgere i cuori de' padri verso i loro figliuoli, e gl'increduli alla sapienza dei giusti, per preparare al Signore un popolo perfetto.

1:18 et dixit Zaccharias ad angelum unde hoc sciam ego enim sum senex et uxor mea processit in diebus suis

1:18 E Zaccaria disse all'Angelo: Come comprenderò io tal cosa? Imperocché io son vecchio, e la moglie mia è avanzata in età.

1:19 et respondens angelus dixit ei ego sum Gabrihel qui adsto ante Deum et missus sum loqui ad te et haec tibi evangelizare

1:19 E l'Angelo gli rispose, e disse: Io sono Gabriele, che sto nel cospetto d'Iddio: e sono stato mandato a parlarti, e recarti questa buona nuova.

1:20 et ecce eris tacens et non poteris loqui usque in diem quo haec fiant pro eo quod non credidisti verbis meis quae implebuntur in tempore suo

1:20 Ed ecco, che sarai mutolo, e non potrai far parola sino al giorno, che questo succeda, perché non hai creduto alle mie parole, le quali si adempiranno a suo tempo.

1:21 et erat plebs expectans Zacchariam et mirabantur quod tardaret ipse in templo

1:21 E il popolo stava aspettando Zaccaria: e si maravigliava del tardare, che egli faceva nel tempio.

1:22 egressus autem non poterat loqui ad illos et cognoverunt quod visionem vidisset in templo et ipse erat innuens illis et permansit mutus

1:22 Ma essendo egli uscito, non poteva parlare ad essi: e compresero, ch'egli aveva avuta una visione nel tempio. Ed egli andava facendo loro dei cenni, e si restò mutolo.

1:23 et factum est ut impleti sunt dies officii eius abiit in domum suam

1:24 post hos autem dies concepit Elisabeth uxor eius et occultabat se mensibus quinque dicens

1:24 E avvenne, che, finiti i giorni del suo uffizio, se n' andò a casa sua:. E dopo que' giorni Elisabetta sua moglie rimase incinta, e per cinque mesi si teneva nascosta, dicendo:

1:25 quia sic mihi fecit Dominus in diebus quibus respexit auferre obprobrium meum inter homines

1:25 Cosi ha fatto con me il Signore, quando si è a me rivolto per togliere la mia ignominia tra gli uomini.

1:26 in mense autem sexto missus est angelus Gabrihel a Deo in civitatem Galilaeae cui nomen Nazareth

1:26 Ma il sesto mese fu mandato l'Angelo Gabriele da Dio a una città della Galilea, chiamata Nazaret,

1:27 ad virginem desponsatam viro cui nomen erat Ioseph de domo David et nomen virginis Maria

1:27 A una vergine sposata ad un uomo della casa di Davidde, nomato Giuseppe, e la Vergine si chiamava Maria.

1:28 et ingressus angelus ad eam dixit have gratia plena Dominus tecum benedicta tu in mulieribus

1:28 Ed entrato l'Angelo da lei, disse: Dio ti salvi, piena di grazia: il Signore è teco: Benedetta tu fra le donne.

1:29 quae cum vidisset turbata est in sermone eius et cogitabat qualis esset ista salutatio

1:29 Le quali cose avendo ella udite, si turbò alle sue parole; e andava pensando, che sorta di saluto fosse questo.

1:30 et ait angelus ei ne timeas Maria invenisti enim gratiam apud Deum

1:30 E l'Angelo le disse: Non temere, Maria, imperocché hai trovato grazia dinanzi a Dio.

1:31 ecce concipies in utero et paries filium et vocabis nomen eius Iesum

1:31 Ecco che concepirai, e partorirà un figlio, e gli porrai nome Gesù.

1:32 hic erit magnus et Filius Altissimi vocabitur et dabit illi Dominus Deus sedem David patris eius

1:32 Questi sarà grande, e sarà chiamato figliuolo dell'Altissimo: e a lui darà il Signore Iddio la sede di Davidde suo padre: e regnerà sopra la casa di Giacobbe in eterno.

1:33 et regnabit in domo Iacob in aeternum et regni eius non erit finis

1:34 dixit autem Maria ad angelum quomodo fiet istud quoniam virum non cognosco

1:34 E il suo regno non avrà fine. E Maria disse all'Angelo: la qual modo avverrà questo, mentre io non conosco uomo?

1:35 et respondens angelus dixit ei Spiritus Sanctus superveniet in te et virtus Altissimi obumbrabit tibi ideoque et quod nascetur sanctum vocabitur Filius Dei

1:35 E l'Angelo le rispose, e disse: Lo Spirito santo scenderà sopra di te, la virtù dell'Altissimo ti adombrerà. E per questo ancora quello, che nasce rà di te Santo, sarà chiamato figliuolo di Dio.

1:36 et ecce Elisabeth cognata tua et ipsa concepit filium in senecta sua et hic mensis est sextus illi quae vocatur sterilis

1:36 Ed ecco che Elisabetta tua parente ha concepito anch' essa un figliuolo nella sua vecchiezza: ed è nel sesto mese quella, che diceasi sterile:

1:37 quia non erit inpossibile apud Deum omne verbum

1:38 dixit autem Maria ecce ancilla Domini fiat mihi secundum verbum tuum et discessit ab illa angelus

1:38 Imperocché nulla sarà impossibile a Dio. E Maria disse: Ecco l'ancella del Signore, facciasi di me secondo la tua parola. E l'Angelo si parti da lei.

1:39 exsurgens autem Maria in diebus illis abiit in montana cum festinatione in civitatem Iuda

1:39 E Maria in quegli stessi giorni andò frettolosamente nella montagna a una città di Giuda:

1:40 et intravit in domum Zacchariae et salutavit Elisabeth

1:41 et factum est ut audivit salutationem Mariae Elisabeth exultavit infans in utero eius et repleta est Spiritu Sancto Elisabeth

1:41 Ed entrò, in casa di Zaccaria, e salutò Elisabetta. E avvenne, che appena Elisabetta udì il saluto di Maria, il bambino saltellò nel suo seno: ed Elisabetta fu ripiena di Spirito santo:

1:42 et exclamavit voce magna et dixit benedicta tu inter mulieres et benedictus fructus ventris tui

1:42 Ed esclamò ad alta voce, e disse: Benedetta tu tra le donne, e benedetto il frutto del tuo ventre.

1:43 et unde hoc mihi ut veniat mater Domini mei ad me

1:43 E donde a me questo, che la madre del Signor mio venga da me?

1:44 ecce enim ut facta est vox salutationis tuae in auribus meis exultavit in gaudio infans in utero meo

1:45 et beata quae credidit quoniam perficientur ea quae dicta sunt ei a Domino

1:45 Imperocché ecco che appena il suono del tuo saluto giunse alle mie orecchie, saltellò per giubbilo nel mio seno il bambino. E beata te, che hai creduto, perché si adempiranno le cose dette a te dal Signore.

1:46 et ait Maria magnificat anima mea Dominum

1:46 E Maria disse: l'anima mia esalta la grandezza del Signore:

1:47 et exultavit spiritus meus in Deo salutari meo

1:47 Ed esulta il mio spirito in Dio mio salvatore.

1:48 quia respexit humilitatem ancillae suae ecce enim ex hoc beatam me dicent omnes generationes

1:49 quia fecit mihi magna qui potens est et sanctum nomen eius

1:49 Perché ha rivolto lo sguardo alla bassezza della sua serva: conciossiachè ecco che da questo punto beata mi chiameranno tutte le età. Perché grandi cose ha fatte a me colui, che è potente, e di cui santo è il nome.

1:50 et misericordia eius in progenies et progenies timentibus eum

1:50 E la misericordia di lui di generazione in generazione sopra coloro, che lo temono.

1:51 fecit potentiam in brachio suo dispersit superbos mente cordis sui

1:51 Fece opere di potenza col suo braccio: dissipò i superbi coi pensieri del loro cuore.

1:52 deposuit potentes de sede et exaltavit humiles

1:52 Ha deposto dal trono i potenti, e ha esaltato i piccoli.

1:53 esurientes implevit bonis et divites dimisit inanes

1:53 Ha ricolmati di beni i famelici, e voti ha rimandati i ricchi.

1:54 suscepit Israhel puerum suum memorari misericordiae

1:54 Accolse Israele suo servo, ricordandosi della sua misericordia:

1:55 sicut locutus est ad patres nostros Abraham et semini eius in saecula

1:56 mansit autem Maria cum illa quasi mensibus tribus et reversa est in domum suam

1:57 Elisabeth autem impletum est tempus pariendi et peperit filium

1:58 et audierunt vicini et cognati eius quia magnificavit Dominus misericordiam suam cum illa et congratulabantur ei

1:59 et factum est in die octavo venerunt circumcidere puerum et vocabant eum nomine patris eius Zacchariam

1:60 et respondens mater eius dixit nequaquam sed vocabitur Iohannes

1:60 E avvenne, che l'ottavo giorno andarono a circoncidere il fanciullo, e lo chiamavano Zaccaria dal nome di suo padre. E la madre di lui rispose, e disse: Non già; ma avrà nome Giovanni.

1:61 et dixerunt ad illam quia nemo est in cognatione tua qui vocetur hoc nomine

1:62 innuebant autem patri eius quem vellet vocari eum

1:63 et postulans pugillarem scripsit dicens Iohannes est nomen eius et mirati sunt universi

1:63 E facevano cenno a suo padre, come volesse, che fosse chiamato. Ed egli, chiesta la tavoletta, scrisse cosi: Il suo nome è Giovanni. E tutti restarono maravigliati.

1:64 apertum est autem ilico os eius et lingua eius et loquebatur benedicens Deum

1:65 et factus est timor super omnes vicinos eorum et super omnia montana Iudaeae divulgabantur omnia verba haec

1:66 et posuerunt omnes qui audierant in corde suo dicentes quid putas puer iste erit etenim manus Domini erat cum illo

1:66 E furono presi da timore tutti i loro vicini: e per tutta la montagna della Giudea si divulgarono tutte queste cose:. E tutti quelli, che le avevano udite, le ponderavano in cuor loro, dicendo: Che bambino sarà, mai questo? imperocché la mano del Signore era con lui.

1:67 et Zaccharias pater eius impletus est Spiritu Sancto et prophetavit dicens

1:68 benedictus Deus Israhel quia visitavit et fecit redemptionem plebi suae

1:68 E Zaccaria suo padre fu ripieno di Spirito santo: e profetò, dicendo:. Benedetto il Signore Dio d'Israele, perché ha visitato, e redento il suo popolo.

1:69 et erexit cornu salutis nobis in domo David pueri sui

1:69 Ed ha innalzato per noi il principe della salute nella casa di Davidde suo servo.

1:70 sicut locutus est per os sanctorum qui a saeculo sunt prophetarum eius

1:70 Conforme annunzio per bocca de' santi profeti suoi, che sono stati dal cominciamento de' secoli:

1:71 salutem ex inimicis nostris et de manu omnium qui oderunt nos

1:71 La liberazione da' nostri nemici, e dalle mani di tutti coloro, che ci odiano:

1:72 ad faciendam misericordiam cum patribus nostris et memorari testamenti sui sancti

1:72 Per fare misericordia co' padri nostri: e mostrarsi memore del testamento suo santo.

1:73 iusiurandum quod iuravit ad Abraham patrem nostrum

1:73 Conforme al giuramento, col quale ei giurò ad Abramo padre nostro, di concedere a noi:

1:74 daturum se nobis ut sine timore de manu inimicorum nostrorum liberati serviamus illi

1:74 Che liberi dalle mani de' nostri nemici serviamo a lui scevri di timore.

1:75 in sanctitate et iustitia coram ipso omnibus diebus nostris

1:76 et tu puer propheta Altissimi vocaberis praeibis enim ante faciem Domini parare vias eius

1:76 Con santità, e giustizia nel cospetto di lui per tutti i nostri giorni. E tu, bambinello, sarai detto il profeta dell'Altissimo: perché precederai davanti alla faccia del Signore a preparare le sue vie:

1:77 ad dandam scientiam salutis plebi eius in remissionem peccatorum eorum

1:77 Per dare al suo popolo la scienza della salute per la remissione de' loro peccati,

1:78 per viscera misericordiae Dei nostri in quibus visitavit nos oriens ex alto

1:78 Mediante le viscere della misericordia del nostro Dio: per le quali ci ha visitato il Sol nascente dall'alto:

1:79 inluminare his qui in tenebris et in umbra mortis sedent ad dirigendos pedes nostros in viam pacis

1:79 Per illuminare coloro, che giacciono nelle tenebre, e nell'ombra della morte: per guidare i nostri passi nella via della pace.

1:80 puer autem crescebat et confortabatur spiritu et erat in deserto usque in diem ostensionis suae ad Israhel

1:80 E il bambino cresceva, e si fortificava nello spirito: e abitava pei deserti sino al tempo di darsi a conoscere a Israele.