Biblia Sacra (Vulgata Clementina)
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17
89:1 oratio Mosi hominis Dei Domine refugium tu factus es nobis in generatione et generatione
89:1 Orazione di Mosè uomo di Dio. Signore, tu se' stato nostro rifugio per tutte quante le età.
89:2 priusquam montes fierent et formaretur terra et orbis a saeculo usque in saeculum tu es Deus
89:2 Prima che fossero fatti i monti, o formata la terra, e il mondo, da tutta l'eternità, e per tutta l'eternità, o Dio, sei tu.
89:3 ne avertas hominem in humilitatem et dixisti convertimini filii hominum
89:3 Non ridur l'uomo nell'abbiezione tu, che dicesti: Convertitevi, o figliuoli degli uomini.
89:4 quoniam mille anni ante oculos tuos tamquam dies hesterna quae praeteriit et custodia in nocte
89:4 Perocché mille anni dinanzi agli occhi tuoi son come il di di ieri, che è trapassato;
89:5 quae pro nihilo habentur eorum anni erunt
89:5 E come una vigilia notturna: i loro anni saran come cosa, che nulla si stima.
89:6 mane sicut herba transeat mane floreat et transeat vespere decidat induret et arescat
89:6 In un giorno passa com'erba: al mattino fiorisce, e passa; sulla sera, cade, e s'indurisce, e si secca.
89:7 quia defecimus in ira tua et in furore tuo turbati sumus
89:7 Siam venuti meno sotto il tuo sdegno, e pel tuo furore viviamo in turbamento.
89:8 posuisti iniquitates nostras in conspectu tuo saeculum nostrum in inluminatione vultus tui
89:8 Hai collocate davanti a te le nostre iniquità, e la nostra vita davanti alla luce della tua faccia.
89:9 quoniam omnes dies nostri defecerunt in ira tua defecimus anni nostri sicut aranea meditabantur
89:9 Cosi tutti i giorni nostri sono mancati, e noi sotto il tuo sdegno siam consumati.
89:10 dies annorum nostrorum in ipsis septuaginta anni si autem in potentatibus octoginta anni et amplius eorum labor et dolor quoniam supervenit mansuetudo et corripiemur
89:10 Come tela di ragno saran considerati gli anni nostri: pe' giorni di nostra vita si hanno i settant'anni. E pe' più robusti gli ottani anni: e il di più è affanno, e dolore. Dapoichè è venuta in aiuto la (tua) benignità; e noi sarem tosto rapiti.
89:11 quis novit potestatem irae tuae et prae timore tuo iram tuam
89:11 Chi sa conoscere la grandezza dell'ira tua? e chi sa comprendere la tua indignazione, come tu' se formidabile?
89:12 dinumerare dexteram tuam sic notam fac et conpeditos corde in sapientia
89:12 Fa adunque conoscere (a noi) la tua destra, e da a noi un cuore illuminato dalla sapienza.
89:13 convertere Domine usquequo et deprecabilis esto super servos tuos
89:14 repleti sumus mane misericordia tua et exultavimus et delectati sumus in omnibus diebus nostris
89:14 Volgiti a noi, o Signore: e fino a quando (sarai sdegnaito)? placati co' servi tuoi. Sarem ripieni al mattino di tua misericordia, e saremo nella esultazione, e nel gaudio per tutti i giorni nostri.
89:15 laetati sumus pro diebus quibus nos humiliasti annis quibus vidimus mala
89:15 Avrem letizia per ragione de giorni, ne' quali tu ci affliggesti, e per gli anni, ne' quali vedemmo miserie.
89:16 et respice in servos tuos et in opera tua et dirige filios eorum
89:16 Getta il tuo sguardo sopra i tuoi servi, e sopra le opere tue; e reggi tu i loro figliuoli.
89:17 et sit splendor Domini Dei nostri super nos et opera manuum nostrarum dirige super nos et opus manuum nostrarum dirige
89:17 E la luce del Signore Dio nostro sia sopra di noi: e governa tu in noi le opere delle nostre mani: e l'opera delle mani nostre governa tu.