Giacomo 4

Iacobi

4:1 Unde bella et lites in vobis ? nonne hinc : ex concupiscentiis vestris, quæ militant in membris vestris ?

4:1 E donde le guerre, e le liti tra di voi, se non di qui: dalle vostre concupiscenze, le quali militano nelle vostre membra?

4:2 concupiscitis, et non habetis : occiditis, et zelatis : et non potestis adipisci : litigatis, et belligeratis, et non habetis, propter quod non postulatis.

4:2 Desiderate, e non avete: uccidete, e zelate: e non vi riesce di conseguire: litigate, e fate guerra: e non ottenete l'intento, perché non domandate.

4:3 Petitis, et non accipitis : eo quod male petatis : ut in concupiscentiis vestris insumatis.

4:3 Chiedete, e non ottenete: perche chiedete malamente onde spendere ne' vostri piaceri.

4:4 Adulteri, nescitis quia amicitia hujus mundi inimica est Dei ? quicumque ergo voluerit amicus esse sæculi hujus, inimicus Dei constituitur.

4:4 Adulteri, e non sapete voi che l'amicizia di questo mondo è nimistà con Dio? Chiunque pertanto vorrà esser amico di questo mondo, vien costituito nemico di Dio.

4:5 An putatis quia inaniter Scriptura dicat : Ad invidiam concupiscit spiritus qui habitat in vobis ?

4:5 Credete forse, che invano dica la scrittura: lo spirito, che abita in voi, vi ama con amor geloso?

4:6 majorem autem dat gratiam. Propter quod dicit : Deus superbis resistit, humilibus autem dat gratiam.

4:6 Ed egli da una grazia maggiore. Per la qual cosa ella dice: Dio resiste a' superbi, e agli umili da la grazia.

4:7 Subditi ergo estote Deo, resistite autem diabolo, et fugiet a vobis.

4:7 Siate adunque soggetti a Dio, e resistete al diavolo, ed ei fuggirà da voi.

4:8 Appropinquate Deo, et appropinquabit vobis. Emundate manus, peccatores : et purificate corda, duplices animo.

4:8 Accostatevi a Dio, e a voi si accosterà. Mondate le mani, o peccatori: e purificate i cuori, o voi doppi di animo.

4:9 Miseri estote, et lugete, et plorate : risus vester in luctum convertatur, et gaudium in mœrorem.

4:9 Affliggetevi, e siate in duolo, e piangete: il vostro riso si cangi in lutto, e il gaudio in mestizia.

4:10 Humiliamini in conspectu Domini, et exaltabit vos.

4:10 Umiliatevi nel cospetto del Signore, e vi esalterà.

4:11 Nolite detrahere alterutrum fratres. Qui detrahit fratri, aut qui judicat fratrem suum, detrahit legi, et judicat legem. Si autem judicas legem, non es factor legis, sed judex.

4:11 Non dite male l'uno dell'altro, o fratelli. Chi parla male del fratello, o giudica il suo fratello, parla contro la legge, e giudica la legge. Che se giudichi la legge, non sei osservator della legge, ma giudice.

4:12 Unus est legislator et judex, qui potest perdere et liberare.

4:12 Uno è il legistatore, ed il giudice, il quale può mandar in perdizione, e salvare.

4:13 Tu autem quis es, qui judicas proximum ? Ecce nunc qui dicitis : Hodie, aut crastino ibimus in illam civitatem, et faciemus ibi quidem annum, et mercabimur, et lucrum faciemus :

4:13 Ma tu, che giudichi il prossimo, chi se' tu? Su via adesso voi, che dite: Oggi, o domane anderemo a quella città, e vi starem per un anno, e mercanteremo, e farem guadagno:

4:14 qui ignoratis quid erit in crastino.

4:14 Voi, che non sapete quel, che sarà domane.

4:15 Quæ est enim vita vestra ? vapor est ad modicum parens, et deinceps exterminabitur ; pro eo ut dicatis : Si Dominus voluerit. Et : Si vixerimus, faciemus hoc, aut illud.

4:15 Imperocché che è la vostra vita? Ell' è un vapore, che per poco compare, e poi svanisce. In cambio di dire: se il Signore vorrà; e se sarem vivi, farem questa, o quella cosa.

4:16 Nunc autem exsultatis in superbiis vestris. Omnis exsultatio talis, maligna est.

4:16 Ora poi vi vantate della vostra superbia. Ogni vantamento di tal fatta è malvagio.

4:17 Scienti igitur bonum facere, et non facienti, peccatum est illi.

4:17 Chi adunque conosce il bene, che dee fare, e noi fa, egli è in peccato.

Bibbie in questa pagina: Vulgata Clementina · Martini
  • Vulgata Clementina, 1592 · pubblico dominio · fonte: la Vulgata sisto-clementina, la Bibbia latina del rito romano
  • Martini, tradotta da Antonio Martini (1720–1809), 1769–1781 · pubblico dominio · fonte: La Sacra Bibbia, tradotta da Mons. Antonio Martini, Arcivescovo di Firenze