12:1 Respondens autem Job, dixit :
12:1 Ma Giobbe rispose, e disse:
12:2 Ergo vos estis soli homines, et vobiscum morietur sapientia ?
12:2 Dunque soli voi siete uomini, e con voi morrà la saggezza?
12:3 Et mihi est cor sicut et vobis, nec inferior vestri sum ; quis enim hæc quæ nostis ignorat ?
12:3 Io pure ho un cuore come voi, né a voi la cedo; perocché chi non sa queste cose, che voi sapete?
12:4 Qui deridetur ab amico suo, sicut ego, invocabit Deum, et exaudiet eum : deridetur enim justi simplicitas.
12:4 Chi del proprio amico soffre, com'io, gli scherni, invochi Dio, ed egli lo esaudirà; perocché la semplicità del giusto è derisa.
12:5 Lampas contempta apud cogitationes divitum parata ad tempus statutum.
12:5 Egli è una lampana di nissun pregio nel concetto dei ricchi, ma preparata pel tempo stabilito.
12:6 Abundant tabernacula prædonum, et audacter provocant Deum, cum ipse dederit omnia in manus eorum.
12:6 Le tende de' ladroni nuotano nell'abbondanza, ed eglino audaci provocano Dio, mentre egli di tutte quelle cose gli ha fatti padroni.
12:7 Nimirum interroga jumenta, et docebunt te ; et volatilia cæli, et indicabunt tibi.
12:7 Or tu interroga i giumenti, e ti insegneranno, gli uccelli dell'aria, e ti daranno lezione.
12:8 Loquere terræ, et respondebit tibi, et narrabunt pisces maris.
12:8 L'aria alla terra, ed ella ti risponderà, ed anche i pesci del mare ti istruiranno.
12:9 Quis ignorat quod omnia hæc manus Domini fecerit ?
12:9 Chi non sa come tutte queste cose le fece la man del Signore?
12:10 In cujus manu anima omnis viventis, et spiritus universæ carnis hominis.
12:10 Egli ha in sua mano l'anima d'ogni vivente, e lo spirito di ogni uomo composto di carne.
12:11 Nonne auris verba dijudicat ? et fauces comedentis, saporem ?
12:11 Non è egli l'orecchio, che è giudice delle parole, come de' sapori il palato dell'uom che mangia?
12:12 In antiquis est sapientia, et in multo tempore prudentia.
12:12 Ne' vecchi sta la sapienza, e nella lunga età la prudenza.
12:13 Apud ipsum est sapientia et fortitudo ; ipse habet consilium et intelligentiam.
12:13 In lui è la sapienza, e la fortezza, in lui il buon consiglio, e l'intelligenza.
12:14 Si destruxerit, nemo est qui ædificet ; si incluserit hominem, nullus est qui aperiat.
12:14 Se egli distrugge, nissuno edifica, se egli rinchiude un uomo nissuno gli aprirà.
12:15 Si continuerit aquas, omnia siccabuntur ; et si emiserit eas, subvertent terram.
12:15 Se ei rattiene le acque inaridisce ogni cosa, se scioglie ad esse il freno, sommergeranno la terra.
12:16 Apud ipsum est fortitudo et sapientia ; ipse novit et decipientem, et eum qui decipitur.
12:16 Con lui si sia la sapienza, e la fortezza, egli conosce l'ingannatore, e colui che è ingannato.
12:17 Adducit consiliarios in stultum finem, et judices in stuporem.
12:17 Gli uomini di consiglio conduce a finire da insensati, e stolidi rende quelli, che amministrano la giustizia.
12:18 Balteum regum dissolvit, et præcingit fune renes eorum.
12:18 Spoglia i regi del cingolo, e i loro fianchi lega con fune.
12:19 Ducit sacerdotes inglorios, et optimates supplantat :
12:19 Privi di gloria ne mena i sacerdoti, e getta a terra i campioni:
12:20 commutans labium veracium, et doctrinam senum auferens.
12:20 Cambia le parole in bocca agli uomini fidati, e a' vecchi toglie il sapere.
12:21 Effundit despectionem super principes, eos qui oppressi fuerant relevans.
12:21 Fa cadere il dispregio sopra de' principi, e rialza gli oppressi.
12:22 Qui revelat profunda de tenebris, et producit in lucem umbram mortis.
12:22 Ei rivela le cose sepolte nelle tenebre, e illumina l'ombra di morte.
12:23 Qui multiplicat gentes, et perdit eas, et subversas in integrum restituit.
12:23 Egli fa crescere le nazioni, e le stermina, e sterminate le ritorna nel primo stato.
12:24 Qui immutat cor principum populi terræ, et decipit eos ut frustra incedant per invium :
12:24 Egli cambia il cuore de' principi signori dei popoli della terra, e gli inganna, perché camminino inutilmente dove strada non è:
12:25 palpabunt quasi in tenebris, et non in luce, et errare eos faciet quasi ebrios.
12:25 Anderanno tentoni come fosse di notte, e non di giorno, e farà che vadano errando come ubbriachi.