Luca 18

Lucas

18:1 dicebat autem et parabolam ad illos quoniam oportet semper orare et non deficere

18:1 Oltre di ciò diceva loro una parabola intorno al dover sempre orare, né mai stancarsi.

18:2 dicens iudex quidam erat in quadam civitate qui Deum non timebat et hominem non verebatur

18:2 Dicendo: Egli era un certo giudice in una città, il quale non temeva Dio, né aveva rispetto degli uomini.

18:3 vidua autem quaedam erat in civitate illa et veniebat ad eum dicens vindica me de adversario meo

18:3 Ed era in quella città una vedova, la quale andava da lui, dicendogli: Fammi ragione del mio avversario.

18:4 et nolebat per multum tempus post haec autem dixit intra se et si Deum non timeo nec hominem revereor

18:4 E per buona pezza di tempo quegli non volle farlo. Ma poi disse tra se: Abbenchè io non tema Dio, nè abbia riguardo agli uomini;

18:5 tamen quia molesta est mihi haec vidua vindicabo illam ne in novissimo veniens suggillet me

18:5 Nondimeno perché questa vedova mi importuna, le farò giustizia, affinchè non venga di continuo a rompermi la testa.

18:6 ait autem Dominus audite quid iudex iniquitatis dicit

18:6 Avete udito (disse il Signore) le parole di questo giudice iniquo?

18:7 Deus autem non faciet vindictam electorum suorum clamantium ad se die ac nocte et patientiam habebit in illis

18:7 E Dio poi non farà giustizia a' suoi eletti, i quali lo invocano dì, e notte, e sarà lento in lor danno?

18:8 dico vobis quia cito faciet vindictam illorum verumtamen Filius hominis veniens putas inveniet fidem in terra

18:8 Vi dico, che presto li vendicherà. Ma quando verrà il figliuolo dell'uomo, credete voi, che troverà fede sopra la terra?

18:9 dixit autem et ad quosdam qui in se confidebant tamquam iusti et aspernabantur ceteros parabolam istam

18:9 Disse ancora questa parabola per taluni, i quali confidavano in se stessi come giusti, e disprezzavano gli altri.

18:10 duo homines ascenderunt in templum ut orarent unus Pharisaeus et alter publicanus

18:10 Due uomini salirono al tempio a fare orazione: uno Fariseo, e l'altro Pubblicano.

18:11 Pharisaeus stans haec apud se orabat Deus gratias ago tibi quia non sum sicut ceteri hominum raptores iniusti adulteri vel ut etiam hic publicanus

18:11 Il Fariseo si stava, e dentro di se orava cosi: Ti ringrazio, o Dio, che io non sono come gli altri uomini: rapaci, ingiusti, adulteri; ed anche come questo Pubblicano:

18:12 ieiuno bis in sabbato decimas do omnium quae possideo

18:12 Digiuno due volte la settimana: pago la decima di tutto quello, che io posseggo.

18:13 et publicanus a longe stans nolebat nec oculos ad caelum levare sed percutiebat pectus suum dicens Deus propitius esto mihi peccatori

18:13 Ma il Pubblicano stando da lungi, non voleva nemmeno alzar gli occhi al cielo; ma si batteva il petto, dicendo: Dio, abbi pietà di me peccatore.

18:14 dico vobis descendit hic iustificatus in domum suam ab illo quia omnis qui se exaltat humiliabitur et qui se humiliat exaltabitur

18:14 Vi dico, che questo se ne tornò giustificato a casa sua a differenza dell'altro: imperocché chiunque si esalta, sarà umiliato: e chi si umilia, sarà esaltato.

18:15 adferebant autem ad illum et infantes ut eos tangeret quod cum viderent discipuli increpabant illos

18:15 E conducevano ancora da lui de' fanciulli, perché gli toccasse. Il che vedendo i discepoli, gli sgridavano.

18:16 Iesus autem convocans illos dixit sinite pueros venire ad me et nolite eos vetare talium est enim regnum Dei

18:16 Ma Gesù, chiamandogli a se, disse: Lasciate, che vengano da me i fanciulli, e non vogliate loro vietarlo: imperocché di questi tali è il regno di Dio.

18:17 amen dico vobis quicumque non acceperit regnum Dei sicut puer non intrabit in illud

18:17 In verità vi dico, che chiunque non riceverà il regno di Dio come fanciullo, non vi entrerà.

18:18 et interrogavit eum quidam princeps dicens magister bone quid faciens vitam aeternam possidebo

18:18 E uno de' principali gli fece questa interrogazione: Maestro buono, che farò io per ottenere la vita eterna?

18:19 dixit autem ei Iesus quid me dicis bonum nemo bonus nisi solus Deus

18:19 Ma Gesù gli rispose: Perché mi chiami tu buono? Nissuno o buono, salvo Dio solo.

18:20 mandata nosti non occides non moechaberis non furtum facies non falsum testimonium dices honora patrem tuum et matrem

18:20 Tu sai i comandamenti: Non ammazzare: non commettere adulterio: non rubare: non dire il falso testimonio: onora il padre, la madre.

18:21 qui ait haec omnia custodivi a iuventute mea

18:21 E quegli disse: Ho osservato tutto questo fino dalla mia gioventù.

18:22 quo audito Iesus ait ei adhuc unum tibi deest omnia quaecumque habes vende et da pauperibus et habebis thesaurum in caelo et veni sequere me

18:22 La qual cosa avendo Gesù udita, gli disse: Sol una cosa ancora ti manca: vendi tutto quello, che hai, e distribuiscilo a' poveri, e avrai un tesoro nel cielo: e vieni, e sieguimi.

18:23 his ille auditis contristatus est quia dives erat valde

18:23 Ma quegli, sentite tali cose, se ne attristò; perché era molto ricco.

18:24 videns autem illum Iesus tristem factum dixit quam difficile qui pecunias habent in regnum Dei intrabunt

18:24 E Gesù vedendo, come egli si era rattristato, disse: Quanto è difficile, che coloro, che hanno delle ricchezze, entrino nel regno di Dio!

18:25 facilius est enim camelum per foramen acus transire quam divitem intrare in regnum Dei

18:25 Più facilmente passa per una cruna l'ago un cammello, che non entra un ricco nel regno di Dio.

18:26 et dixerunt qui audiebant et quis potest salvus fieri

18:26 E coloro, che ascoltavano, dissero: E chi può salvarsi?

18:27 ait illis quae inpossibilia sunt apud homines possibilia sunt apud Deum

18:27 Ed egli disse loro: Quello, che non è possibile agli uomini, è possibile a Dio.

18:28 ait autem Petrus ecce nos dimisimus omnia et secuti sumus te

18:28 E Pietro gli disse: Ecco che noi abbiamo abbandonato ogni cosa, e ti abbiamo seguitato.

18:29 qui dixit eis amen dico vobis nemo est qui reliquit domum aut parentes aut fratres aut uxorem aut filios propter regnum Dei

18:29 Ed egli disse loro: In verità ti dico: non vi ha alcuno, che abbia abbandonato la casa, o i genitori, o i fratelli, o la moglie, o i figliuoli per amore del regno di Dio,

18:30 et non recipiat multo plura in hoc tempore et in saeculo venturo vitam aeternam

18:30 Che non riceva molto di più in questo tempo, e la vita eterna nel secolo avvenire.

18:31 adsumpsit autem Iesus duodecim et ait illis ecce ascendimus Hierosolyma et consummabuntur omnia quae scripta sunt per prophetas de Filio hominis

18:31 E Gesù prese i dodici a parte, e disse loro: Ecco che noi andiamo a Gerusalemme, e si adempirà tutto quello, che è stato scritto da' profeti intorno al Figliuolo dell'uomo.

18:32 tradetur enim gentibus et inludetur et flagellabitur et conspuetur

18:32 Imperocché sarà dato nelle mani de' Gentili, e sarà schernito, e flagellato, e gli sarà sputato in faccia:

18:33 et postquam flagellaverint occident eum et die tertia resurget

18:33 E dopo che l'avran flagellato, lo uccideranno, ed ei risorgerà il terzo giorno.

18:34 et ipsi nihil horum intellexerunt et erat verbum istud absconditum ab eis et non intellegebant quae dicebantur

18:34 Ed essi nulla compresero di tutto questo, e un tal parlare era oscuro per essi, e non intendevano, quel, che lor si diceva.

18:35 factum est autem cum adpropinquaret Hiericho caecus quidam sedebat secus viam mendicans

18:35 Ed avvenne, che avvicinandosi egli a Gerico, un cieco se ne stava presso della strada, accattando.

18:36 et cum audiret turbam praetereuntem interrogabat quid hoc esset

18:36 E udendo la turba, che passava, domandava quel, che si fosse.

18:37 dixerunt autem ei quod Iesus Nazarenus transiret

18:37 E gli dissero, che passava Gesù Nazareno.

18:38 et clamavit dicens Iesu Fili David miserere mei

18:38 Esclamò, e disse: Gesù figliuolo di David, abbi pietà di me.

18:39 et qui praeibant increpabant eum ut taceret ipse vero multo magis clamabat Fili David miserere mei

18:39 E quelli, che andavano innanzi, lo sgridavano, perché si chetasse. Ma egli sempre più sclamava: Figliuolo di David, abbi pietà di me.

18:40 stans autem Iesus iussit illum adduci ad se et cum adpropinquasset interrogavit illum

18:40 E Gesù soffermatosi, comandò, che gliel menasser dinanzi. E quando gli fu vicino, lo interrogò,

18:41 dicens quid tibi vis faciam at ille dixit Domine ut videam

18:41 Dicendo: Che vuoi tu, ch'io ti faccia? E quegli disse: Signore, ch'io vegga.

18:42 et Iesus dixit illi respice fides tua te salvum fecit

18:42 E Gesù dissegli: Vedi; la tua fede ti ha fatto salvo.

18:43 et confestim vidit et sequebatur illum magnificans Deum et omnis plebs ut vidit dedit laudem Deo

18:43 E subito quegli vide, e gli andava dietro glorificando Dio. E tutto il popolo, veduto ciò, diede lode a Dio.