Luca 18

Lucas

18:1 Dicebat autem et parabolam ad illos, quoniam oportet semper orare et non deficere,

18:1 Oltre di ciò diceva loro una parabola intorno al dover sempre orare, né mai stancarsi.

18:2 dicens : Judex quidam erat in quadam civitate, qui Deum non timebat, et hominem non reverebatur.

18:2 Dicendo: Egli era un certo giudice in una città, il quale non temeva Dio, né aveva rispetto degli uomini.

18:3 Vidua autem quædam erat in civitate illa, et veniebat ad eum, dicens : Vindica me de adversario meo.

18:3 Ed era in quella città una vedova, la quale andava da lui, dicendogli: Fammi ragione del mio avversario.

18:4 Et nolebat per multum tempus. Post hæc autem dixit intra se : Etsi Deum non timeo, nec hominem revereor :

18:4 E per buona pezza di tempo quegli non volle farlo. Ma poi disse tra se: Abbenchè io non tema Dio, nè abbia riguardo agli uomini;

18:5 tamen quia molesta est mihi hæc vidua, vindicabo illam, ne in novissimo veniens sugillet me.

18:5 Nondimeno perché questa vedova mi importuna, le farò giustizia, affinchè non venga di continuo a rompermi la testa.

18:6 Ait autem Dominus : Audite quid judex iniquitatis dicit :

18:6 Avete udito (disse il Signore) le parole di questo giudice iniquo?

18:7 Deus autem non faciet vindictam electorum suorum clamantium ad se die ac nocte, et patientiam habebit in illis ?

18:7 E Dio poi non farà giustizia a' suoi eletti, i quali lo invocano dì, e notte, e sarà lento in lor danno?

18:8 Dico vobis quia cito faciet vindictam illorum. Verumtamen Filius hominis veniens, putas, inveniet fidem in terra ?

18:8 Vi dico, che presto li vendicherà. Ma quando verrà il figliuolo dell'uomo, credete voi, che troverà fede sopra la terra?

18:9 Dixit autem et ad quosdam qui in se confidebant tamquam justi, et aspernabantur ceteros, parabolam istam :

18:9 Disse ancora questa parabola per taluni, i quali confidavano in se stessi come giusti, e disprezzavano gli altri.

18:10 Duo homines ascenderunt in templum ut orarent : unus pharisæus et alter publicanus.

18:10 Due uomini salirono al tempio a fare orazione: uno Fariseo, e l'altro Pubblicano.

18:11 Pharisæus stans, hæc apud se orabat : Deus, gratias ago tibi, quia non sum sicut ceteri hominum : raptores, injusti, adulteri, velut etiam hic publicanus :

18:11 Il Fariseo si stava, e dentro di se orava cosi: Ti ringrazio, o Dio, che io non sono come gli altri uomini: rapaci, ingiusti, adulteri; ed anche come questo Pubblicano:

18:12 jejuno bis in sabbato, decimas do omnium quæ possideo.

18:12 Digiuno due volte la settimana: pago la decima di tutto quello, che io posseggo.

18:13 Et publicanus a longe stans, nolebat nec oculos ad cælum levare : sed percutiebat pectus suum, dicens : Deus propitius esto mihi peccatori.

18:13 Ma il Pubblicano stando da lungi, non voleva nemmeno alzar gli occhi al cielo; ma si batteva il petto, dicendo: Dio, abbi pietà di me peccatore.

18:14 Dico vobis, descendit hic justificatus in domum suam ab illo : quia omnis qui se exaltat, humiliabitur, et qui se humiliat, exaltabitur.

18:14 Vi dico, che questo se ne tornò giustificato a casa sua a differenza dell'altro: imperocché chiunque si esalta, sarà umiliato: e chi si umilia, sarà esaltato.

18:15 Afferebant autem ad illum et infantes, ut eos tangeret. Quod cum viderent discipuli, increpabant illos.

18:15 E conducevano ancora da lui de' fanciulli, perché gli toccasse. Il che vedendo i discepoli, gli sgridavano.

18:16 Jesus autem convocans illos, dixit : Sinite pueros venire ad me, et nolite vetare eos : talium est enim regnum Dei.

18:16 Ma Gesù, chiamandogli a se, disse: Lasciate, che vengano da me i fanciulli, e non vogliate loro vietarlo: imperocché di questi tali è il regno di Dio.

18:17 Amen dico vobis, quicumque non acceperit regnum Dei sicut puer, non intrabit in illud.

18:17 In verità vi dico, che chiunque non riceverà il regno di Dio come fanciullo, non vi entrerà.

18:18 Et interrogavit eum quidam princeps, dicens : Magister bone, quid faciens vitam æternam possidebo ?

18:18 E uno de' principali gli fece questa interrogazione: Maestro buono, che farò io per ottenere la vita eterna?

18:19 Dixit autem ei Jesus : Quid me dicis bonum ? nemo bonus nisi solus Deus.

18:19 Ma Gesù gli rispose: Perché mi chiami tu buono? Nissuno o buono, salvo Dio solo.

18:20 Mandata nosti : non occides ; non mœchaberis ; non furtum facies ; non falsum testimonium dices ; honora patrem tuum et matrem.

18:20 Tu sai i comandamenti: Non ammazzare: non commettere adulterio: non rubare: non dire il falso testimonio: onora il padre, la madre.

18:21 Qui ait : Hæc omnia custodivi a juventute mea.

18:21 E quegli disse: Ho osservato tutto questo fino dalla mia gioventù.

18:22 Quo audito, Jesus ait ei : Adhuc unum tibi deest : omnia quæcumque habes vende, et da pauperibus, et habebis thesaurum in cælo : et veni, sequere me.

18:22 La qual cosa avendo Gesù udita, gli disse: Sol una cosa ancora ti manca: vendi tutto quello, che hai, e distribuiscilo a' poveri, e avrai un tesoro nel cielo: e vieni, e sieguimi.

18:23 His ille auditis, contristatus est : quia dives erat valde.

18:23 Ma quegli, sentite tali cose, se ne attristò; perché era molto ricco.

18:24 Videns autem Jesus illum tristem factum, dixit : Quam difficile, qui pecunias habent, in regnum Dei intrabunt !

18:24 E Gesù vedendo, come egli si era rattristato, disse: Quanto è difficile, che coloro, che hanno delle ricchezze, entrino nel regno di Dio!

18:25 facilius est enim camelum per foramen acus transire quam divitem intrare in regnum Dei.

18:25 Più facilmente passa per una cruna l'ago un cammello, che non entra un ricco nel regno di Dio.

18:26 Et dixerunt qui audiebant : Et quis potest salvus fieri ?

18:26 E coloro, che ascoltavano, dissero: E chi può salvarsi?

18:27 Ait illis : Quæ impossibilia sunt apud homines, possibilia sunt apud Deum.

18:27 Ed egli disse loro: Quello, che non è possibile agli uomini, è possibile a Dio.

18:28 Ait autem Petrus : Ecce nos dimisimus omnia et secuti sumus te.

18:28 E Pietro gli disse: Ecco che noi abbiamo abbandonato ogni cosa, e ti abbiamo seguitato.

18:29 Qui dixit eis : Amen dico vobis, nemo est qui reliquit domum, aut parentes, aut fratres, aut uxorem, aut filios propter regnum Dei,

18:29 Ed egli disse loro: In verità ti dico: non vi ha alcuno, che abbia abbandonato la casa, o i genitori, o i fratelli, o la moglie, o i figliuoli per amore del regno di Dio,

18:30 et non recipiat multo plura in hoc tempore, et in sæculo venturo vitam æternam.

18:30 Che non riceva molto di più in questo tempo, e la vita eterna nel secolo avvenire.

18:31 Assumpsit autem Jesus duodecim, et ait illis : Ecce ascendimus Jerosolymam, et consummabuntur omnia quæ scripta sunt per prophetas de Filio hominis :

18:31 E Gesù prese i dodici a parte, e disse loro: Ecco che noi andiamo a Gerusalemme, e si adempirà tutto quello, che è stato scritto da' profeti intorno al Figliuolo dell'uomo.

18:32 tradetur enim gentibus, et illudetur, et flagellabitur, et conspuetur :

18:32 Imperocché sarà dato nelle mani de' Gentili, e sarà schernito, e flagellato, e gli sarà sputato in faccia:

18:33 et postquam flagellaverint, occident eum, et tertia die resurget.

18:33 E dopo che l'avran flagellato, lo uccideranno, ed ei risorgerà il terzo giorno.

18:34 Et ipsi nihil horum intellexerunt, et erat verbum istud absconditum ab eis, et non intelligebant quæ dicebantur.

18:34 Ed essi nulla compresero di tutto questo, e un tal parlare era oscuro per essi, e non intendevano, quel, che lor si diceva.

18:35 Factum est autem, cum appropinquaret Jericho, cæcus quidam sedebat secus viam, mendicans.

18:35 Ed avvenne, che avvicinandosi egli a Gerico, un cieco se ne stava presso della strada, accattando.

18:36 Et cum audiret turbam prætereuntem, interrogabat quid hoc esset.

18:36 E udendo la turba, che passava, domandava quel, che si fosse.

18:37 Dixerunt autem ei quod Jesus Nazarenus transiret.

18:37 E gli dissero, che passava Gesù Nazareno.

18:38 Et clamavit, dicens : Jesu, fili David, miserere mei.

18:38 Esclamò, e disse: Gesù figliuolo di David, abbi pietà di me.

18:39 Et qui præibant, increpabant eum ut taceret. Ipse vero multo magis clamabat : Fili David, miserere mei.

18:39 E quelli, che andavano innanzi, lo sgridavano, perché si chetasse. Ma egli sempre più sclamava: Figliuolo di David, abbi pietà di me.

18:40 Stans autem Jesus jussit illum adduci ad se. Et cum appropinquasset, interrogavit illum,

18:40 E Gesù soffermatosi, comandò, che gliel menasser dinanzi. E quando gli fu vicino, lo interrogò,

18:41 dicens : Quid tibi vis faciam ? At ille dixit : Domine, ut videam.

18:41 Dicendo: Che vuoi tu, ch'io ti faccia? E quegli disse: Signore, ch'io vegga.

18:42 Et Jesus dixit illi : Respice, fides tua te salvum fecit.

18:42 E Gesù dissegli: Vedi; la tua fede ti ha fatto salvo.

18:43 Et confestim vidit, et sequebatur illum magnificans Deum. Et omnis plebs ut vidit, dedit laudem Deo.

18:43 E subito quegli vide, e gli andava dietro glorificando Dio. E tutto il popolo, veduto ciò, diede lode a Dio.

Bibbie in questa pagina: Vulgata Clementina · Martini
  • Vulgata Clementina, 1592 · pubblico dominio · fonte: la Vulgata sisto-clementina, la Bibbia latina del rito romano
  • Martini, tradotta da Antonio Martini (1720–1809), 1769–1781 · pubblico dominio · fonte: La Sacra Bibbia, tradotta da Mons. Antonio Martini, Arcivescovo di Firenze