Salmi 118

Psalmi

118:1 Alleluja. Beati immaculati in via, qui ambulant in lege Domini.

118:1 Alleluia. Lodate Dio.ALEPH. Beati quelli, che nella via del Signore son senza macchia, che nella legge del Signore camminano.

118:2 Beati qui scrutantur testimonia ejus ; in toto corde exquirunt eum.

118:2 Beati quelli, che le testimonianze di lui investigano: lui cercano con tutto il cuore.

118:3 Non enim qui operantur iniquitatem in viis ejus ambulaverunt.

118:3 Imperocché quei, che operan l'iniquità nelle vie di lui non camminano.

118:4 Tu mandasti mandata tua custodiri nimis.

118:4 Tu hai comandato, che i tuoi comandamenti sian custoditi con grande esattezza.

118:5 Utinam dirigantur viæ meæ ad custodiendas justificationes tuas.

118:5 Piaccia a te, che siano indiritti i miei passi all'osservanza di tue giustificazioni.

118:6 Tunc non confundar, cum perspexero in omnibus mandatis tuis.

118:6 Allora io non sarò confuso quando sarò stato intento a tatti i tuoi precetti.

118:7 Confitebor tibi in directione cordis, in eo quod didici judicia justitiæ tuæ.

118:7 Con cuor sincero a te darò lande dell'aver io imparati i giudizj di tua giustizia.

118:8 Justificationes tuas custodiam ; non me derelinquas usquequaque.

118:8 Custodirò le tue giustificazioni; non abbandonarmi fino all'estremo.

118:9 In quo corrigit adolescentior viam suam ? in custodiendo sermones tuos.

118:9 BETH.Per qual maniera corregge il giovinetto le sue inclinazioni? in osservando le tue parole.

118:10 In toto corde meo exquisivi te ; ne repellas me a mandatis tuis.

118:10 Te io ho cercato con tutto il cuor mio: non permettere, ch'io declini da' tuoi comandamenti.

118:11 In corde meo abscondi eloquia tua, ut non peccem tibi.

118:11 Nel cuor mio riposi le tue parole: per non peccare contro di te.

118:12 Benedictus es, Domine ; doce me justificationes tuas.

118:12 Benedetto se' tu, o Signore: insegna a me le tue giustificazioni.

118:13 In labiis meis pronuntiavi omnia judicia oris tui.

118:13 Colle mie labbra ho annunziati tutti i giudizj della tua bocca.

118:14 In via testimoniorum tuorum delectatus sum, sicut in omnibus divitiis.

118:14 Nella via de' tuoi precetti ho trovato diletto, come in tutti i tesori.

118:15 In mandatis tuis exercebor, et considerabo vias tuas.

118:15 Mi eserciterò ne' tuoi comandamenti, e considererò le tue vie.

118:16 In justificationibus tuis meditabor : non obliviscar sermones tuos.

118:16 Mediterò le tue giustificazioni: i tuoi parlari non porrò in obblivione.

118:17 Retribue servo tuo, vivifica me, et custodiam sermones tuos.

118:17 GIMEL.Fa mercede al tuo servo: dammi vita, e osservi io le tue parole.

118:18 Revela oculos meos, et considerabo mirabilia de lege tua.

118:18 Togli il velo a' miei occhi, e considererò le meraviglie della tua legge.

118:19 Incola ego sum in terra : non abscondas a me mandata tua.

118:19 Pellegrino sono io sopra la terra: non celare a me i tuoi precetti.

118:20 Concupivit anima mea desiderare justificationes tuas in omni tempore.

118:20 L'anima mia bramò di desiderare le tue giustificazioni in ogni tempo.

118:21 Increpasti superbos ; maledicti qui declinant a mandatis tuis.

118:21 Facesti minaccia a' superbi: maledetti quei, che declinano da' tuoi precetti.

118:22 Aufer a me opprobrium et contemptum, quia testimonia tua exquisivi.

118:22 Toglimi all'obbrobrio, e al disprezzo perché le tue giustificazioui ho cercato con ansietà.

118:23 Etenim sederunt principes, et adversum me loquebantur ; servus autem tuus exercebatur in justificationibus tuis.

118:23 Imperocché si mettevano a sedere i principi, e parlavan contro di me: ma il tuo servo si esercitava nelle tue giustificazioni.

118:24 Nam et testimonia tua meditatio mea est, et consilium meum justificationes tuæ.

118:24 Imperocché e i tuoi comandamenti sono la mia meditazione, e le tue giustificazioni sono i miei consiglieri.

118:25 Adhæsit pavimento anima mea : vivifica me secundum verbum tuum.

118:25 DALETH.L'anima mia al suolo è distesa: dammi vita secondo la tua parola.

118:26 Vias meas enuntiavi, et exaudisti me ; doce me justificationes tuas.

118:26 Esposi (a te) le mie vie, e tu mi esaudisti: insegna a me le tue giustificazioni.

118:27 Viam justificationum tuarum instrue me, et exercebor in mirabilibus tuis.

118:27 La via dimostrami de' tuoi comandamenti, e contemplerò le tue meraviglie.

118:28 Dormitavit anima mea præ tædio : confirma me in verbis tuis.

118:28 Assonnò vinta dal tedio l'anima mia: colle tue parole dammi vigore.

118:29 Viam iniquitatis amove a me, et de lege tua miserere mei.

118:29 Rimuovi da me la via dell'iniquità, e fammi misericordia, perch' io adempia tua legge.

118:30 Viam veritatis elegi ; judicia tua non sum oblitus.

118:30 Elessi la via della verità: non mi sono scordato de' tuoi giudizj.

118:31 Adhæsi testimoniis tuis, Domine ; noli me confundere.

118:31 Mi appoggiai a' tuoi insegnamenti: Signore, non voler ch'io resti confuso.

118:32 Viam mandatorum tuorum cucurri, cum dilatasti cor meum.

118:32 Corsi la via de' tuoi comandamenti quando tu dilatasti il cuor mio.

118:33 Legem pone mihi, Domine, viam justificationum tuarum, et exquiram eam semper.

118:33 HE.Dammi per norma, o Signore, la via di tue giustificazioni, e io sempre la seguirò.

118:34 Da mihi intellectum, et scrutabor legem tuam, et custodiam illam in toto corde meo.

118:34 Dammi intelletto, e io attentamente studierò la tua legge, e la osserverò con tatto il cuor mio.

118:35 Deduc me in semitam mandatorum tuorum, quia ipsam volui.

118:35 Conducimi tu pel sentiero de' tuoi precetti: perché desso mi piacque.

118:36 Inclina cor meum in testimonia tua, et non in avaritiam.

118:36 Inclina il cuor mio verso di tue testimonianze, e non verso l'amore delle ricchezze.

118:37 Averte oculos meos, ne videant vanitatem ; in via tua vivifica me.

118:37 Rivolgi gli occhi miei, perché non veggan la vanità: nella tua via dammi vita.

118:38 Statue servo tuo eloquium tuum in timore tuo.

118:38 Tien fissa nel tuo servo la tua parola, mediante il tuo timore.

118:39 Amputa opprobrium meum quod suspicatus sum, quia judicia tua jucunda.

118:39 Togli da me l'obbrobrio, ch'io lui temuto: perocché amabili son i tuoi giudizj.

118:40 Ecce concupivi mandata tua : in æquitate tua vivifica me.

118:40 Ecco, ch'io ho amati i tuoi comandamenti: fammi vivere secondo la tua equità.

118:41 Et veniat super me misericordia tua, Domine ; salutare tuum secundum eloquium tuum.

118:41 VAU.E venga sopra di me, o Signore, la tua misericordia: la tua salute secondo la tua parola.

118:42 Et respondebo exprobrantibus mihi verbum, quia speravi in sermonibus tuis.

118:42 E darò per risposta a quelli, che mio dileggiano, che nelle tue parole ho posta la mia speranza.

118:43 Et ne auferas de ore meo verbum veritatis usquequaque, quia in judiciis tuis supersperavi.

118:43 E non togliere tu giammai dalla mia bocca la parola di verità; perché ne' tuoi giudizj ho fortemente sperato.

118:44 Et custodiam legem tuam semper, in sæculum et in sæculum sæculi.

118:44 E osserverò mai sempre la tua legge pe' secoli, e pe' secoli de' secoli.

118:45 Et ambulabam in latitudine, quia mandata tua exquisivi.

118:45 E io camminava al largo, perché cercai studiosamente i tuoi comandamenti.

118:46 Et loquebar in testimoniis tuis in conspectu regum, et non confundebar.

118:46 E di tue testimonianze parlava al cospetto dei re; e non ne aveva rossore.

118:47 Et meditabar in mandatis tuis, quæ dilexi.

118:47 E meditava i tuoi precetti: che io ho amati.

118:48 Et levavi manus meas ad mandata tua, quæ dilexi, et exercebar in justificationibus tuis.

118:48 E stesi le mani mie a' tuoi comandamenti amati da me: e nelle tue giustificazioni mi esercitava.

118:49 Memor esto verbi tui servo tuo, in quo mihi spem dedisti.

118:49 ZAIN.Ricordati di tua parola in favor del tuo servo: nella quale mi desti speranza.

118:50 Hæc me consolata est in humilitate mea, quia eloquium tuum vivificavit me.

118:50 Questo nella mia umiliazione fu il mio conforto, che la tua parola mi diede vita.

118:51 Superbi inique agebant usquequaque ; a lege autem tua non declinavi.

118:51 I superbi agivano sempre iniquamente: ma io non ho declinato dalla tua legge.

118:52 Memor fui judiciorum tuorum a sæculo, Domine, et consolatus sum.

118:52 Mi ricordai de' giudizj tuoi, o Signore, che son eterni: e fui consolato.

118:53 Defectio tenuit me, pro peccatoribus derelinquentibus legem tuam.

118:53 Mancommi il cuore per cagione de' peccatori, che abbandonano la tua legge.

118:54 Cantabiles mihi erant justificationes tuæ in loco peregrinationis meæ.

118:54 Miei cantici erano le tue giustificazioni nel luogo del mio pellegrinaggio.

118:55 Memor fui nocte nominis tui, Domine, et custodivi legem tuam.

118:55 Del nome tuo mi ricordai nella notte, o Signore, e osservai la tua legge.

118:56 Hæc facta est mihi, quia justificationes tuas exquisivi.

118:56 Questo avvenne a me, perché cercai ansiosamente le tue giustificazioni.

118:57 Portio mea, Domine, dixi custodire legem tuam.

118:57 HETH.Signore, porzione mia: io ho detto di osservar la tua legge.

118:58 Deprecatus sum faciem tuam in toto corde meo ; miserere mei secundum eloquium tuum.

118:58 Ho domandato con tutto il cuor mio il tuo favore: abbi pietà di me secondo la tua parola.

118:59 Cogitavi vias meas, et converti pedes meos in testimonia tua.

118:59 Ho disaminati i miei andamenti, e ho indiritti i miei passi a seconda de' tuoi comandamenti.

118:60 Paratus sum, et non sum turbatus, ut custodiam mandata tua.

118:60 Preparato son io (e nulla mi tratterrà) ad osservare i tuoi comandamenti.

118:61 Funes peccatorum circumplexi sunt me, et legem tuam non sum oblitus.

118:61 Mi cinsero d'ogni parte i lacci de' peccatori, ed io non mi scordai della tua legge.

118:62 Media nocte surgebam ad confitendum tibi, super judicia justificationis tuæ.

118:62 Di mezza notte mi alzava a lodarti per ragione de' giudizj di tua giustizia.

118:63 Particeps ego sum omnium timentium te, et custodientium mandata tua.

118:63 Io ho società con tutti quei, che ti temono, e osservano i tuoi comandamenti.

118:64 Misericordia tua, Domine, plena est terra ; justificationes tuas doce me.

118:64 Di tua misericordia, o Signore, è piena la terra: insegnami tu le tue giustificazioni.

118:65 Bonitatem fecisti cum servo tuo, Domine, secundum verbum tuum.

118:65 TETH.Tu con bontà, o Signore, hai trattato il tuo servo, secondo la tua parola.

118:66 Bonitatem, et disciplinam, et scientiam doce me, quia mandatis tuis credidi.

118:66 Insegnami la bontà, e la disciplina, e la scienza: perché io ne' comandamenti tuoi ebbi fede.

118:67 Priusquam humiliarer ego deliqui : propterea eloquium tuum custodivi.

118:67 Prima ch'io fossi umiliato io peccai: per questo ho custodita la tua parola.

118:68 Bonus es tu, et in bonitate tua doce me justificationes tuas.

118:68 Buono se' tu, e secondo la tua bontà, insegnami tu le tue giustificazioni.

118:69 Multiplicata est super me iniquitas superborum ; ego autem in toto corde meo scrutabor mandata tua.

118:69 E cresciuta l'iniquità de' superbi contro di me: ma io con tutto il cuor mio studierò i tuoi precetti.

118:70 Coagulatum est sicut lac cor eorum ; ego vero legem tuam meditatus sum.

118:70 Il loro cuore, come latte è acquagliato: ma io meditai la tua legge.

118:71 Bonum mihi quia humiliasti me, ut discam justificationes tuas.

118:71 Bona cosa per me l'avermi tu umiliato: affinchè io impari le tue giustificazioni.

118:72 Bonum mihi lex oris tui, super millia auri et argenti.

118:72 Buona cosa per me la legge della tua bocca più che l'oro, e l'argento a migliaia.

118:73 Manus tuæ fecerunt me, et plasmaverunt me : da mihi intellectum, et discam mandata tua.

118:73 JOD.Le tue mani mi fecero, e mi formarono: dammi intelletto, e imparerò i tuoi comandamenti.

118:74 Qui timent te videbunt me et lætabuntur, quia in verba tua supersperavi.

118:74 Mi vedranno color, che ti temono, ed avranno allegrezza: perché io nelle tue parole sperai grandemente.

118:75 Cognovi, Domine, quia æquitas judicia tua, et in veritate tua humiliasti me.

118:75 Ho conosciuto, o Signore, che i giudizj tuoi sono equità; e che secondo la tua verità tu mi hai umiliato.

118:76 Fiat misericordia tua ut consoletur me, secundum eloquium tuum servo tuo.

118:76 Venga la misericordia tua a consolarmi: secondo la parola data da te al tuo servo.

118:77 Veniant mihi miserationes tuæ, et vivam, quia lex tua meditatio mea est.

118:77 Vengano a me le tue misericordie, e io avrò vita: perocché mia meditazione ell'è la tua legge.

118:78 Confundantur superbi, quia injuste iniquitatem fecerunt in me ; ego autem exercebor in mandatis tuis.

118:78 Siano confusi i superbi, perché ingiustamente hanno macchinato cose inique contro di me: ma io mi eserciterò ne' tuoi comandamenti.

118:79 Convertantur mihi timentes te, et qui noverunt testimonia tua.

118:79 Si rivolgano a me quei, che ti temono, e quei, che intendono i tuoi insegnamenti.

118:80 Fiat cor meum immaculatum in justificationibus tuis, ut non confundar.

118:80 Sia immacolato nelle tue giustificazioni il cuor mio, affinchè io non resti confuso.

118:81 Defecit in salutare tuum anima mea, et in verbum tuum supersperavi.

118:81 CAPH. Languisce l'anima mia per la brama della salute, che vien da te: ma nella tua parola ho riposta la mia speranza.

118:82 Defecerunt oculi mei in eloquium tuum, dicentes : Quando consolaberis me ?

118:82 Si sono stancati gli occhi miei nell'espettazione di tua promessa, dicendo: quando sia, che tu mi consoli?

118:83 Quia factus sum sicut uter in pruina ; justificationes tuas non sum oblitus.

118:83 Sebbene io son divenuto qual otre alla brinata; non mi son però scordato delle tue giustificazioni.

118:84 Quot sunt dies servi tui ? quando facies de persequentibus me judicium ?

118:84 Quanti sono i dì del tuo servo? quando farai tu giudizio di quelli, che mi perseguitano?

118:85 Narraverunt mihi iniqui fabulationes, sed non ut lex tua.

118:85 Gli iniqui mi raccontarono delle favole: ma non son elleno qual è la tua legge.

118:86 Omnia mandata tua veritas : inique persecuti sunt me, adjuva me.

118:86 Tutti i tuoi precetti son verità: iniquamente mi hanno perseguitato: tu dammi aiuto.

118:87 Paulominus consummaverunt me in terra ; ego autem non dereliqui mandata tua.

118:87 Quasi quasi mi hanno consunto sopra la terra: ma io non ho abbandonati i tuoi insegnamenti.

118:88 Secundum misericordiam tuam vivifica me, et custodiam testimonia oris tui.

118:88 Per la tua misericordia dammi vita, e osserverò i comandamenti della tua bocca.

118:89 In æternum, Domine, verbum tuum permanet in cælo.

118:89 LAMED.Stabile in eterno ell'è, o Signore, la tua parola nel cielo.

118:90 In generationem et generationem veritas tua ; fundasti terram, et permanet.

118:90 La tua verità per tutte le generazioni: tu fondasti la terra, ed ella sussiste.

118:91 Ordinatione tua perseverat dies, quoniam omnia serviunt tibi.

118:91 In virtù del tuo comando continua il giorno: perocché le cose tutte a te ubbidiscono.

118:92 Nisi quod lex tua meditatio mea est, tunc forte periissem in humilitate mea.

118:92 Se mia meditazione non fosse stata la tua legge, allora forse nella mia afflizione sarei perito.

118:93 In æternum non obliviscar justificationes tuas, quia in ipsis vivificasti me.

118:93 Non mi scorderò in eterno delle tue giustificazioni, perché per esse mi desti vita.

118:94 Tuus sum ego ; salvum me fac : quoniam justificationes tuas exquisivi.

118:94 Tuo son io, salvami tu: perocché avidamente ho cercato le tue giustificazioni.

118:95 Me exspectaverunt peccatores ut perderent me ; testimonia tua intellexi.

118:95 Mi preser di mira i peccatori per ruinarmi: mi studiai di intendere i tuoi insegnamenti.

118:96 Omnis consummationis vidi finem, latum mandatum tuum nimis.

118:96 Vidi il termine di ogni cosa perfetta: oltre ogni termine si estende il tuo comandamento.

118:97 Quomodo dilexi legem tuam, Domine ! tota die meditatio mea est.

118:97 MEM.Quanto cara è a me la tua legge, o Signore! Ella è tutto quanto il giorno la mia meditazione.

118:98 Super inimicos meos prudentem me fecisti mandato tuo, quia in æternum mihi est.

118:98 Col tuo comandamento mi facesti prudente più de' miei nemici: perché io lo ho davanti in eterno.

118:99 Super omnes docentes me intellexi, quia testimonia tua meditatio mea est.

118:99 Ho capito più io, che tutti quelli, che mi istruivano: perché i tuoi comandamenti sono la mia meditazione.

118:100 Super senes intellexi, quia mandata tua quæsivi.

118:100 Ho capito più che gli anziani, perché sono andato investigando i tuoi comandamenti.

118:101 Ab omni via mala prohibui pedes meos, ut custodiam verba tua.

118:101 Da ogni cattiva strada tenni in dietro i miei passi per osservare i tuoi precetti.

118:102 A judiciis tuis non declinavi, quia tu legem posuisti mihi.

118:102 Non declinai da' tuoi giudizj, perché tu mi hai data una legge.

118:103 Quam dulcia faucibus meis eloquia tua ! super mel ori meo.

118:103 Quanto son dolci alle mie fauci le tue parole! più che non è il miele alla mia bocca.

118:104 A mandatis tuis intellexi ; propterea odivi omnem viam iniquitatis.

118:104 Da' tuoi comandamenti feci acquisto di scienza: per questo ho in odio qualunque via d'iniquità.

118:105 Lucerna pedibus meis verbum tuum, et lumen semitis meis.

118:105 NUN.Lucerna a' miei passi ell'è la tua parola, e luce a' miei sentieri.

118:106 Juravi et statui custodire judicia justitiæ tuæ.

118:106 Giurai, e determinai di osservare i giudizj di tua giustizia.

118:107 Humiliatus sum usquequaque, Domine ; vivifica me secundum verbum tuum.

118:107 Io son umiliato per ogni parte, o Signore: dammi vita secondo la tua parola.

118:108 Voluntaria oris mei beneplacita fac, Domine, et judicia tua doce me.

118:108 Sian graditi a te, o Signore, i volontarj sagrifizj della mia bocca: e insegnami i tuoi giudizj.

118:109 Anima mea in manibus meis semper, et legem tuam non sum oblitus.

118:109 Porto sempre l'anima mia nelle mie mani: e non mi sono scordato della tua legge.

118:110 Posuerunt peccatores laqueum mihi, et de mandatis tuis non erravi.

118:110 I peccatori mi tesero il laccio: ma io non uscii della strada de' tuoi precetti.

118:111 Hæreditate acquisivi testimonia tua in æternum, quia exsultatio cordis mei sunt.

118:111 Per mia eterna eredità feci acquisto de' tuoi insegnamenti: perché, essi sono il gaudio del cuor mio.

118:112 Inclinavi cor meum ad faciendas justificationes tuas in æternum, propter retributionem.

118:112 Inchinai il mio cuore ad eseguire eternamente le tue giustificazioni per amore della retribuzione.

118:113 Iniquos odio habui, et legem tuam dilexi.

118:113 SAMECH.Ho odiato gli iniqui, ed ho amata la tua legge.

118:114 Adjutor et susceptor meus es tu, et in verbum tuum supersperavi.

118:114 Tu se' mio aiuto, e mia difesa: e nella tua parola ho grandemente sperato.

118:115 Declinate a me, maligni, et scrutabor mandata Dei mei.

118:115 Ritiratevi da me voi maligni: e io studierò attentamente i comandamenti del mio Dio.

118:116 Suscipe me secundum eloquium tuum, et vivam, et non confundas me ab exspectatione mea.

118:116 Sostentami secondo la tua parola, e fa ch'io viva; e non permettere, che nella mia espettazione io resti deluso.

118:117 Adjuva me, et salvus ero, et meditabor in justificationibus tuis semper.

118:117 Aiutami, e sarò salvo, e mediterò sempre le tue giustificazioni.

118:118 Sprevisti omnes discedentes a judiciis tuis, quia injusta cogitatio eorum.

118:118 Tu hai disprezzati tutti coloro, che declinano da' tuoi gindizj: perché ingiusto è il loro pensiero.

118:119 Prævaricantes reputavi omnes peccatores terræ ; ideo dilexi testimonia tua.

118:119 Prevaricatori riputai tutti i peccatori della terra: perché amai i tuoi insegnamenti.

118:120 Confige timore tuo carnes meas ; a judiciis enim tuis timui.

118:120 Inchioda col tue timore le carni mie: perocché ho temuti i tuoi giudizi.

118:121 Feci judicium et justitiam : non tradas me calumniantibus me.

118:121 AIN.Ho esercitata la rettitudine, e la giustizia: non darmi in potere de' miei calunniatori.

118:122 Suscipe servum tuum in bonum : non calumnientur me superbi.

118:122 Aiuta al bene il tuo servo: non mi opprimano colle calunnie i superbi.

118:123 Oculi mei defecerunt in salutare tuum, et in eloquium justitiæ tuæ.

118:123 Gli occhi miei si sono stancati nella espettazione della tua salute, e delle parole di tua giustizia.

118:124 Fac cum servo tuo secundum misericordiam tuam, et justificationes tuas doce me.

118:124 Tratta il tuo servo secondo la tua misericordia, e insegnami le tue giustificazioni.

118:125 Servus tuus sum ego : da mihi intellectum, ut sciam testimonia tua.

118:125 Tuo servo son io: dammi intelletto, affinchè intenda i tuoi precetti.

118:126 Tempus faciendi, Domine : dissipaverunt legem tuam.

118:126 Egli è tempo di operare, o Signore: eglino han rovinata la tua legge.

118:127 Ideo dilexi mandata tua super aurum et topazion.

118:127 Per questo io ho amati i tuoi comandamenti più che l'oro, e i topazi.

118:128 Propterea ad omnia mandata tua dirigebar ; omnem viam iniquam odio habui.

118:128 Per questo io mi incamminai all'osservanza di tutti i tuoi comandamenti, ed ebbi in odio tutte le vie d'iniquità.

118:129 Mirabilia testimonia tua : ideo scrutata est ea anima mea.

118:129 PHE.Mirabil cosa ell'è In tua legge: per questo ne ha fatto diligente studio l'anima mia.

118:130 Declaratio sermonum tuorum illuminat, et intellectum dat parvulis.

118:130 La sposizione di tue parole illumina, e da intelletto ai piccoli.

118:131 Os meum aperui, et attraxi spiritum : quia mandata tua desiderabam.

118:131 Apersi mia bocca, e a me trassi lo spirito, perché anelava a' tuoi comandamenti.

118:132 Aspice in me, et miserere mei, secundum judicium diligentium nomen tuum.

118:132 Volgi a me gli occhi, ed abbi pietà di me, come tu suoli di que', che amano il nome tuo.

118:133 Gressus meos dirige secundum eloquium tuum, et non dominetur mei omnis injustitia.

118:133 Indirizza i miei passi secondo la tua parola, e veruna ingiustizia non regni in me.

118:134 Redime me a calumniis hominum ut custodiam mandata tua.

118:134 Liberami dalle calunnie degi uomini, affinchè io osservi i tuoi precetti.

118:135 Faciem tuam illumina super servum tuum, et doce me justificationes tuas.

118:135 Fa risplendere sopra il tuo servo la luce della tua faccia, e insegnami le tue giustificazioni.

118:136 Exitus aquarum deduxerunt oculi mei, quia non custodierunt legem tuam.

118:136 Rivi di lagrime hanno spano i miei occhi: perché non hanno osservata, la tua legge.

118:137 Justus es, Domine, et rectum judicium tuum.

118:137 SADE.Giusto se' tu, o Signore, e retti sono i tuoi giudizj.

118:138 Mandasti justitiam testimonia tua, et veritatem tuam nimis.

118:138 Tu strettamente comandasti la giustizia, e la tua verità ne' tuoi precetti.

118:139 Tabescere me fecit zelus meus, quia obliti sunt verba tua inimici mei.

118:139 Il mio zelo mi consumò, perché i miei nemici si sono scordati di tue parole.

118:140 Ignitum eloquium tuum vehementer, et servus tuus dilexit illud.

118:140 La tua parola è grandemente infiammata, e il tuo servo la amò.

118:141 Adolescentulus sum ego et contemptus ; justificationes tuas non sum oblitus.

118:141 Piccolo son io, ed abbietto: dì tue giustificazioni non mi scordar.

118:142 Justitia tua, justitia in æternum, et lex tua veritas.

118:142 La tua giustizia è giustizia eterna, e la tua legge è verità.

118:143 Tribulatio et angustia invenerunt me ; mandata tua meditatio mea est.

118:143 Mi sorpresero le tribolazioni, e gli affanni: i tuoi precetti sono, la mia meditazione.

118:144 Æquitas testimonia tua in æternum : intellectum da mihi, et vivam.

118:144 Equità eterna sono le tue testimonianze: dammi intelligenza, affinchè io abbia vita.

118:145 Clamavi in toto corde meo : exaudi me, Domine ; justificationes tuas requiram.

118:145 COPH.Gridai con tutto il mio cuore: esaudiscimi o Signore: fa ch'io cerchi le tue giustificazioni.

118:146 Clamavi ad te ; salvum me fac : ut custodiam mandata tua.

118:146 Gridai a te: dammi salute: affinchè osservi i tuoi precetti.

118:147 Præveni in maturitate, et clamavi : quia in verba tua supersperavi.

118:147 Prevenni il mattino, e alzai le mie grida: perché nelle tue parole posi grande speranza.

118:148 Prævenerunt oculi mei ad te diluculo, ut meditarer eloquia tua.

118:148 Prima del mattino a te si volsero gli occhi miei per meditar la tua legge.

118:149 Vocem meam audi secundum misericordiam tuam, Domine, et secundum judicium tuum vivifica me.

118:149 Secondo la tua misericordia odi, o Signore, la mia voce: e secondo la tua promessa dammi la vita.

118:150 Appropinquaverunt persequentes me iniquitati : a lege autem tua longe facti sunt.

118:150 Si sono accostati i miei persecutori all'iniquità, e si son dilungati dalla tua legge

118:151 Prope es tu, Domine, et omnes viæ tuæ veritas.

118:151 Tu stai dappresso, o Signore, e tutte le vie tue son verità.

118:152 Initio cognovi de testimoniis tuis, quia in æternum fundasti ea.

118:152 Fin da principio io conobbi, che i tuoi precetti gli hai tu stabiliti per tutta l'eternità.

118:153 Vide humilitatem meam, et eripe me, quia legem tuam non sum oblitus.

118:153 RES.Mira la mia umiliazione, e liberami: perocché non mi sono scordata della tua legge.

118:154 Judica judicium meum, et redime me : propter eloquium tuum vivifica me.

118:154 Giudica la mia causa, e riscattami: per riguardo alla tua parola rendi a me vita.

118:155 Longe a peccatoribus salus, quia justificationes tuas non exquisierunt.

118:155 La salute è lungi da' peccatori: perché non hanno ricercato le tue giustificazioni.

118:156 Misericordiæ tuæ multæ, Domine ; secundum judicium tuum vivifica me.

118:156 Le tue misericordie son molte o Signore: dammi vita secondo la tua parola.

118:157 Multi qui persequuntur me, et tribulant me ; a testimoniis tuis non declinavi.

118:157 Molti son quelli, che mi perseguitano, e mi affliggono: da' comandamenti tuoi non ho deviato.

118:158 Vidi prævaricantes et tabescebam, quia eloquia tua non custodierunt.

118:158 Vidi i prevaricatori, e mi consumava di pena: perché non hanno osservate le tue parole.

118:159 Vide quoniam mandata tua dilexi, Domine : in misericordia tua vivifica me.

118:159 Mira, o Signore, com' io ho amati i tuoi precetti: per tua misericordia dammi la vita.

118:160 Principium verborum tuorum veritas ; in æternum omnia judicia justitiæ tuæ.

118:160 Il principio di tue parole è verità: i giudizj di tua giustizia sono in eterno.

118:161 Principes persecuti sunt me gratis, et a verbis tuis formidavit cor meum.

118:161 SIN. I principi mi han perseguitato senza ragione: ma il mio cuore temette le tue parole.

118:162 Lætabor ego super eloquia tua, sicut qui invenit spolia multa.

118:162 Mi goderò io sopra le tue parole, come chi abbia fatto acquisto di molta preda.

118:163 Iniquitatem odio habui, et abominatus sum, legem autem tuam dilexi.

118:163 Ho avuta in odio, e in abbominazione l'iniquità, ed ho amata la tua legge.

118:164 Septies in die laudem dixi tibi, super judicia justitiæ tuæ.

118:164 Sette volte al giorno ho a te dato laude sopra i giudizj di tua giustìzia.

118:165 Pax multa diligentibus legem tuam, et non est illis scandalum.

118:165 Pace molta per quelli, che amano la tua legge: e inciampo per essi non è.

118:166 Exspectabam salutare tuum, Domine, et mandata tua dilexi.

118:166 Io aspettava, o Signore, la salute, che vien da te, e amai i tuoi comandamenti.

118:167 Custodivit anima mea testimonia tua, et dilexit ea vehementer.

118:167 L'anima mia ha osservati i tuoi precetti, e gli ha amati ardentemente.

118:168 Servavi mandata tua et testimonia tua, quia omnes viæ meæ in conspectu tuo.

118:168 Ho osservato i tuoi comandamenti, e le tue testimonianze: perché tutti i miei andamenti sono sotto degli occhi tuoi.

118:169 Appropinquet deprecatio mea in conspectu tuo, Domine ; juxta eloquium tuum da mihi intellectum.

118:169 TAU.Abbia accesso al tuo cospetto la mia preghiera, o Signore: secondo la tua parola dammi intelligenza.

118:170 Intret postulatio mea in conspectu tuo ; secundum eloquium tuum eripe me.

118:170 Penetrino le mie suppliche al tuo cospetto: liberami secondo la tua parola.

118:171 Eructabunt labia mea hymnum, cum docueris me justificationes tuas.

118:171 Canteranno le labbra mie inno di laude quando mi avrai tu insegnate le tue giustificazioni.

118:172 Pronuntiabit lingua mea eloquium tuum, quia omnia mandata tua æquitas.

118:172 La mia lingua annunzierà la tua parola: perocché tutti i tuoi precetti sono equità.

118:173 Fiat manus tua ut salvet me, quoniam mandata tua elegi.

118:173 Stendasi la tua mano a salvarmi: perocché io preelessi i tuoi comandamenti.

118:174 Concupivi salutare tuum, Domine, et lex tua meditatio mea est.

118:174 L'anima mia, o Signore, ha desiderata la salute, che vien da te: e mia meditazione ell'è la tua legge.

118:175 Vivet anima mea, et laudabit te, et judicia tua adjuvabunt me.

118:175 Viv'erà l'anima mia, e te loderà: e i tuoi giudizj saranno mio aiuto.

118:176 Erravi sicut ovis quæ periit : quære servum tuum, quia mandata tua non sum oblitus.

118:176 Andai errando qual pecora traviata: cerca il tuo servo, perchè io non mi sono scordato de' tuoi comandamenti.