5:1 In finem, pro ea quæ hæreditatem consequitur. Psalmus David.
5:1 Per la fine, per colei che consegue l'eredità. Salmo di David.
5:2 Verba mea auribus percipe, Domine ; intellige clamorem meum.
5:2 Da udienza, o Signore, alle mie parole, pon mente alle mie grida.
5:3 Intende voci orationis meæ, rex meus et Deus meus.
5:3 Piegati al suono della mia orazione, mio re, e mio Dio.
5:4 Quoniam ad te orabo, Domine : mane exaudies vocem meam.
5:4 Dappoiché a te indirizzerò le mie preghiere; al mattino, o Signore, tu esaudirai la mia voce.
5:5 Mane astabo tibi, et videbo quoniam non Deus volens iniquitatem tu es.
5:5 Al mattino porrommi dinanzi a te, e ti vedrò; perocché tu non sei un Dio, che ami l'iniquità.
5:6 Neque habitabit juxta te malignus, neque permanebunt injusti ante oculos tuos.
5:6 Né starà presso a te il maligno, né gli ingiusti potran durarla dinanzi agli occhi tuoi.
5:7 Odisti omnes qui operantur iniquitatem ; perdes omnes qui loquuntur mendacium. Virum sanguinum et dolosum abominabitur Dominus.
5:7 Tu hai in odio tutti coloro, che operano l'iniquità; tu disperderai tutti coloro, che parlano menzogna. L'uom sanguinario, e fraudolento sarà in abbominio al Signore;
5:8 Ego autem in multitudine misericordiæ tuæ introibo in domum tuam ; adorabo ad templum sanctum tuum in timore tuo.
5:8 Io però nella moltitudine di tua misericordia, Entrerò nella tua casa, mi incurverò verso il tuo santo tempio nel tuo timore.
5:9 Domine, deduc me in justitia tua : propter inimicos meos dirige in conspectu tuo viam meam.
5:9 Signore, conducimi nella tua giustizia: per riguardo a' miei nemici fa tu diritta dinanzi a te la mia via.
5:10 Quoniam non est in ore eorum veritas ; cor eorum vanum est.
5:10 Imperocché nella loro bocca non è verità: pravo egli è il loro cuore.
5:11 Sepulchrum patens est guttur eorum ; linguis suis dolose agebant : judica illos, Deus. Decidant a cogitationibus suis ; secundum multitudinem impietatum eorum expelle eos, quoniam irritaverunt te, Domine.
5:11 Un aperto sepolcro ell' è la loro gola; colle loro lingue tessevano inganni: fa tu, o Dio, giudizio di essi. Sian delusi ne' loro disegni; dispergili come si meritano le molte loro empietà, dappoiché ti hanno essi irritato, o Signore.
5:12 Et lætentur omnes qui sperant in te ; in æternum exsultabunt, et habitabis in eis. Et gloriabuntur in te omnes qui diligunt nomen tuum,
5:12 E si rallegrino tutti coloro, i quali in te confidano: giubileranno in eterno, e tu abiterai in essi. E in te si glorieranno tutti coloro, che amano il tuo nome,
5:13 quoniam tu benedices justo. Domine, ut scuto bonæ voluntatis tuæ coronasti nos.
5:13 Perché tu benedirai il giusto. Tu, Signore, della tua buona volontà, quasi di scudo, ci hai d'ogni intorno coperti.