Biblia Sacra (Vulgata Clementina)

Psalmi
LN·EN·DE·ES·FR

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19

88:1 canticum psalmi filiis Core in finem pro Maeleth ad respondendum intellectus Eman Ezraitae

88:1 Cántico. Salmo de los hijos de Coré. Al maestro de coro. Sobre el tono de “Mahalat”, para cantar. Maskil. De Hemán el ezrahita.

88:2 Domine Deus salutis meae die clamavi et nocte coram te

88:2 Yahvé, Dios de mi salud, día y noche clamo en tu presencia.

88:3 intret in conspectu tuo oratio mea inclina aurem tuam ad precem meam

88:3 Llegue hasta Ti mi oración, inclina tu oído a mi clamor.

88:4 quia repleta est malis anima mea et vita mea in inferno adpropinquavit

88:4 Pues mi alma está saciada de males, y mi vida al borde del sepulcro.

88:5 aestimatus sum cum descendentibus in lacum factus sum sicut homo sine adiutorio

88:5 Me cuentan entre los que bajan a la tumba; he venido a ser como un hombre inválido,

88:6 inter mortuos liber sicut vulnerati dormientes in sepulchris quorum non es memor amplius et ipsi de manu tua repulsi sunt

88:6 abandonado a su propia suerte como los muertos; como las víctimas que yacen en el sepulcro, de quienes ya no te acuerdas, y que no son más objeto de tu cuidado.

88:7 posuerunt me in lacu inferiori in tenebrosis et in umbra mortis

88:7 Me has puesto en una profunda fosa, en tinieblas, en el abismo.

88:8 super me confirmatus est furor tuus et omnes fluctus tuos induxisti super me diapsalma

88:8 Sobre mí pesa tu indignación, y con todas tus olas me estás ahogando.

88:9 longe fecisti notos meos a me posuerunt me abominationem sibi traditus sum et non egrediebar

88:9 Has alejado de mí a los amigos, me has hecho objeto de abominación para ellos; me encuentro encerrado, sin poder salir.

88:10 oculi mei languerunt prae inopia clamavi ad te Domine tota die expandi ad te manus meas

88:10 Mis ojos flaquean de miseria; clamo a Ti, Yahvé, todo el día, hacia Ti extiendo mis manos.

88:11 numquid mortuis facies mirabilia aut medici suscitabunt et confitebuntur tibi diapsalma

88:11 ¿Es que para los muertos haces tus maravillas, o se levantan los difuntos para alabarte?

88:12 numquid narrabit aliquis in sepulchro misericordiam tuam et veritatem tuam in perditione

88:12 ¿Acaso en las sepulturas se proclama tu bondad, en la tierra de los muertos tu fidelidad?

88:13 numquid cognoscentur in tenebris mirabilia tua et iustitia tua in terra oblivionis

88:13 ¿Se harán tus prodigios manifiestos en las tinieblas, y tu gracia en la tierra del olvido?

88:14 et ego ad te Domine clamavi et mane oratio mea praeveniet te

88:14 Yo en cambio, Yahvé, te expreso mi clamor, y desde temprano te llega mi ruego.

88:15 ut quid Domine repellis orationem meam avertis faciem tuam a me

88:15 ¿Por qué, Yahvé, rechazas mi alma y escondes de mí tu faz?

88:16 pauper sum ego et in laboribus a iuventute mea exaltatus autem humiliatus sum et conturbatus

88:16 Soy miserable, y vivo muriendo desde niño; soporté tus terrores y ya no puedo más;

88:17 in me transierunt irae tuae et terrores tui conturbaverunt me

88:17 tus iras pasaron sobre mí, y tus espantos me han anonadado.

88:18 circuierunt me sicut aqua tota die circumdederunt me simul

88:18 Me rodean como agua todo el día, me cercan todos juntos.

88:19 elongasti a me amicum et proximum et notos meos a miseria

88:19 Has alejado de mí al amigo y al compañero, y mis familiares son las tinieblas.

Mark · 9 · 1 — daily verse
MMXXVI