2:1 Propter quod statuit Dominus Deus noster verbum suum, quod locutus est ad nos, et ad judices nostros qui judicaverunt Israël, et ad reges nostros, et ad principes nostros, et ad omnem Israël et Juda :
2:1 Por lo qual hizo firme el Señor Dios nuestro su palabra, que habló á nosotros, y á nuestros Jueces, que juzgáron á Israél, y á nuestros Reyes, y á nuestros Príncipes, y á todo Israél, y Judá:
2:2 ut adduceret Dominus super nos mala magna, quæ non sunt facta sub cælo quemadmodum facta sunt in Jerusalem, secundum quæ scripta sunt in lege Moysi,
2:2 Que traeria el Señor sobre nosotros grandes males, que no han sucedido debaxo del cielo, como han sucedido en Jerusalém, conforme á lo que está escrito en la ley de Moysés,
2:3 et manducaret homo carnes filii sui et carnes filiæ suæ.
2:3 Que comeria hombre las carnes de su hijo, y las carnes de su hija.
2:4 Et dedit eos sub manu regum omnium qui sunt in circuitu nostro, in improperium et in desolationem in omnibus populis in quibus nos dispersit Dominus :
2:4 Y los entregó el Señor baxo la mano de todos los Reyes, que están en nuestro contorno, para escarnio, y desolacion en todos los pueblos, en que el Señor nos dispersó.
2:5 et facti sumus subtus, et non supra, quia peccavimus Domino Deo nostro, non obaudiendo voci ipsius.
2:5 Y hemos quedado debaxo, y no encima: porque pecamos contra el Señor Dios nuestro, no obedeciendo á su voz.
2:6 Domino Deo nostro justitia, nobis autem et patribus nostris confusio faciei, sicut est dies hæc :
2:6 Al Señor Dios nuestro la justicia: mas á nosotros, y á nuestros padres la confusion de rostro, como es este dia.
2:7 quia locutus est Dominus super nos omnia mala hæc quæ venerunt super nos :
2:7 Porque sobre nosotros habló el Señor todos estos males, que han venido sobre nosotros:
2:8 et non sumus deprecati faciem Domini Dei nostri, ut reverteremur unusquisque nostrum a viis nostris pessimis.
2:8 Y no hemos rogado al rostro del Señor Dios nuestro, para que nos volviésemos cada uno de nosotros de nuestros caminos pésimos.
2:9 Et vigilavit Dominus in malis, et adduxit ea super nos : quia justus est Dominus in omnibus operibus suis quæ mandavit nobis,
2:9 Y veló el Señor en los males, y los traxo sobre nosotros: porque justo es el Señor en todas sus obras, que nos mandó:
2:10 et non audivimus vocem ipsius ut iremus in præceptis Domini, quæ dedit ante faciem nostram.
2:10 Y no escuchamos su voz para que caminásemos en los mandamientos del Señor, que nos dió á nuestra vista.
2:11 Et nunc, Domine Deus Israël, qui eduxisti populum tuum de terra Ægypti in manu valida, et in signis, et in prodigiis, et in virtute tua magna, et in brachio excelso, et fecisti tibi nomen sicut est dies iste :
2:11 Y ahora, Señor Dios de Israél, que sacaste á tu pueblo de tierra de Egypto con mano valiente, y con señales, y con prodigios, y con tu grande poder, y con brazo levantado, y te hiciste nombre, así como es este dia:
2:12 peccavimus, impie egimus, inique gessimus, Domine Deus noster, in omnibus justitiis tuis.
2:12 Hemos pecado, hemos obrado con impiedad, hemos procedido iniquamente, ó Señor Dios nuestro, en todas tus justicias.
2:13 Avertatur ira tua a nobis, quia derelicti sumus pauci inter gentes ubi dispersisti nos.
2:13 Apártese tu ira de nosotros; porque hemos quedado pocos entre las gentes, donde nos esparciste.
2:14 Exaudi, Domine, preces nostras et orationes nostras, et educ nos propter te, et da nobis invenire gratiam ante faciem eorum qui nos abduxerunt :
2:14 Oye, Señor, nuestros ruegos, y nuestras oraciones, y líbranos por amor de tí; y haz que hallemos gracia delante de los que nos han sacado:
2:15 ut sciat omnis terra quia tu es Dominus Deus noster, et quia nomen tuum invocatum est super Israël, et super genus ipsius.
2:15 Para que sepa toda la tierra, que tú eres el Señor Dios nuestro, y que tu nombre ha sido invocado sobre Israél, y sobre su linage.
2:16 Respice, Domine, de domo sancta tua in nos, et inclina aurem tuam, et exaudi nos.
2:16 Vuelve á mirarnos, Señor, desde tu santa casa, é inclina tu oreja, y escúchanos.
2:17 Aperi oculos tuos et vide : quia non mortui qui sunt in inferno, quorum spiritus acceptus est a visceribus suis, dabunt honorem et justificationem Domino :
2:17 Abre tus ojos, y vé: porque los muertos, que están en el sepulcro, cuyo espíritu fué recibido de sus entrañas, no darán honra y justificacion al Señor:
2:18 sed anima quæ tristis est super magnitudine mali, et incedit curva et infirma, et oculi deficientes, et anima esuriens, dat tibi gloriam et justitiam Domino.
2:18 Sino el alma, que está triste por la muchedumbre del mal, y anda encorbada, y flaca, y los ojos desfallecidos, y el alma hambrienta te da á tí, ó Señor, gloria y justicia.
2:19 Quia non secundum justitias patrum nostrorum nos fundimus preces et petimus misericordiam ante conspectum tuum, Domine Deus noster :
2:19 Porque no segun las justicias de nuestros padres derramamos nuestros ruegos, y pedimos misericordia ante tu acatamiento, Señor Dios nuestro:
2:20 sed quia misisti iram tuam et furorem tuum super nos, sicut locutus es in manu puerorum tuorum prophetarum, dicens :
2:20 Sino porque has enviado tu ira, y tu saña sobre nosotros, como hablaste por mano de tus siervos los Prophetas, diciendo:
2:21 Sic dicit Dominus : Inclinate humerum vestrum et cervicem vestram, et opera facite regi Babylonis, et sedebitis in terra quam dedi patribus vestris.
2:21 Así dice el Señor: Inclinad vuestro hombro, y vuestra cerviz, y servid al Rey de Babylonia; y estareis de asiento en la tierra, que yo dí á vuestros padres.
2:22 Quod si non audieritis vocem Domini Dei vestri, operari regi Babyloniæ, defectionem vestram faciam de civitatibus Juda, et a foris Jerusalem,
2:22 Mas si no oyereis la voz del Señor Dios vuestro para servir al Rey de Babylonia, yo haré que falteis de las ciudades de Judá, y de fuera de Jerusalém,
2:23 et auferam a vobis vocem jucunditatis et vocem gaudii, et vocem sponsi et vocem sponsæ, et erit omnis terra sine vestigio ab inhabitantibus eam.
2:23 Y quitaré de vosotros voz de regocijo, y voz de gozo, y voz de esposo, y voz de esposa, y quedará toda la tierra sin rastro de quien la habite.
2:24 Et non audierunt vocem tuam, ut operarentur regi Babylonis : et statuisti verba tua, quæ locutus es in manibus puerorum tuorum prophetarum, ut transferrentur ossa regum nostrorum et ossa patrum nostrorum de loco suo :
2:24 Y no oyéron tu voz para servir al Rey de Babylonia; é hiciste firmes tus palabras, que hablaste por mano de tus siervos los Prophetas, que serian trasladados de su lugar los huesos de nuestros Reyes, y los huesos de nuestros padres:
2:25 et ecce projecta sunt in calore solis et in gelu noctis, et mortui sunt in doloribus pessimis, in fame et in gladio, et in emissione.
2:25 Y he aquí que han sido echados al calor del Sol, y al yelo de la noche; y muriéron en pésimos dolores, por hambre y por la espada, y en expulsion.
2:26 Et posuisti templum in quo invocatum est nomen tuum in ipso sicut hæc dies, propter iniquitatem domus Israël et domus Juda.
2:26 Y pusiste el templo, en que ha sido invocado tu nombre, así como este dia, por la maldad de la casa de Israél, y de la casa de Judá.
2:27 Et fecisti in nobis, Domine Deus noster, secundum omnem bonitatem tuam et secundum omnem miserationem tuam illam magnam :
2:27 E hiciste con nosotros, Señor Dios nuestro, segun toda tu bondad, y segun toda aquella tu grande misericordia:
2:28 sicut locutus es in manu pueri tui Moysi, in die qua præcepisti ei scribere legem tuam coram filiis Israël,
2:28 Así como lo dixiste por mano de tu siervo Moysés, el dia en que le mandaste escribir tu ley delante de los hijos de Israél,
2:29 dicens : Si non audieritis vocem meam, multitudo hæc magna convertetur in minimam inter gentes, quo ego eos dispergam :
2:29 Diciendo: Si no escucháreis mi voz, esta grande muchedumbre será reducida á muy pequeña entre las gentes, á donde yo los esparciré:
2:30 quia scio quod me non audiet populus : populus est enim dura cervice. Et convertetur ad cor suum in terra captivitatis suæ,
2:30 Porque sé, que el pueblo no me oirá. Pues es un pueblo de dura cerviz: mas él se convertirá á su corazon en la tierra de su cautividad:
2:31 et scient quia ego sum Dominus Deus eorum : et dabo eis cor, et intelligent ; aures, et audient :
2:31 Y sabrán, que yo soy el Señor Dios de ellos, y les daré corazon, y entenderán; orejas, y oirán.
2:32 et laudabunt me in terra captivitatis suæ, et memores erunt nominis mei,
2:32 Y me alabarán en la tierra de su cautividad, y se acordarán de mi nombre.
2:33 et avertent se a dorso suo duro, et a malignitatibus suis : quia reminiscentur viam patrum suorum, qui peccaverunt in me.
2:33 Y se apartarán de su espinazo duro, y de sus malignidades: porque se acordarán del camino de sus padres, que pecáron contra mí.
2:34 Et revocabo illos in terram quam juravi patribus eorum, Abraham, Isaac, et Jacob : et dominabuntur ejus, et multiplicabo eos, et non minorabuntur :
2:34 Y los volveré á la tierra, que juré á los padres de ellos Abraham, Isaac, y Jacob, y serán señores de ella; y los multiplicaré, y no se disminuirán.
2:35 et statuam illis testamentum alterum sempiternum, ut sim illis in Deum, et ipsi erunt mihi in populum : et non movebo amplius populum meum, filios Israël, a terra quam dedi illis.
2:35 Y asentaré con ellos otra alianza sempiterna, para que yo les sea á ellos Dios, y ellos á mí me sean pueblo; y no removeré jamas á mi pueblo, á los hijos de Israél, de la tierra que les dí.