49:1 Ad filios Ammon. Hæc dicit Dominus : Numquid non filii sunt Israël, aut hæres non est ei ? cur igitur hæreditate possedit Melchom Gad, et populus ejus in urbibus ejus habitavit ?
49:1 Para los hijos de Ammón. Esto dice el Señor: ¿Pues qué no tiene hijos Israél? ¿ó él no tiene heredero? ¿Pues por qué Melchóm poseyó por herencia á Gad; y su pueblo habitó en las ciudades de esta?
49:2 Ideo ecce dies veniunt, dicit Dominus, et auditum faciam super Rabbath filiorum Ammon fremitum prælii, et erit in tumultum dissipata, filiæque ejus igni succendentur, et possidebit Israël possessores suos, ait Dominus.
49:2 Por tanto he aquí que vienen los dias, dice el Señor; y haré oir sobre Rabbáth de los hijos de Ammón estruendo de batalla, y se reducirá á un monton de piedras, y sus hijas en fuego arderán, y poseerá Israél á sus poseedores, dice el Señor.
49:3 Ulula, Hesebon, quoniam vastata est Hai ; clamate, filiæ Rabbath : accingite vos ciliciis, plangite et circuite per sepes, quoniam Melchom in transmigrationem ducetur, sacerdotes ejus et principes ejus simul.
49:3 Aulla, Hesebón, porque asolada ha sido Hai. Gritad, hijos de Rabbáth, ceñíos de cilicios: plañid, y dad vueltas por los vallados: porque Melchóm será llevado en transmigracion, juntamente sus Sacerdotes, y sus Príncipes.
49:4 Quid gloriaris in vallibus ? defluxit vallis tua, filia delicata, quæ confidebas in thesauris tuis, et dicebas : Quis veniet ad me ?
49:4 ¿Por qué te glorías en los valles? se deshizo tu valle, hija deliciosa, que confiabas en tus thesoros, y decias: ¿Quién vendrá á mí?
49:5 Ecce ego inducam super te terrorem, ait Dominus Deus exercituum, ab omnibus qui sunt in circuitu tuo : et dispergemini singuli a conspectu vestro, nec erit qui congreget fugientes.
49:5 He aquí que yo traheré terror sobre tí, dice el Señor Dios de los exércitos, por medio de todos los que están á tu rededor; y sereis dispersos cada uno de la vista del otro, y no habrá quien recoja á los fugitivos.
49:6 Et post hæc reverti faciam captivos filiorum Ammon, ait Dominus.
49:6 Y despues de esto haré volver los cautivos de los hijos de Ammón, dice el Señor.
49:7 Ad Idumæam. Hæc dicit Dominus exercituum : Numquid non ultra est sapientia in Theman ? periit consilium a filiis ; inutilis facta est sapientia eorum.
49:7 Para la Iduméa. Esto dice el Señor de los exércitos: ¿Pues qué no hay ya mas sabiduría en Themán? Pereció de los hijos el consejo, se hizo inútil la sabiduría de ellos.
49:8 Fugite, et terga vertite ; descendite in voraginem, habitatores Dedan : quoniam perditionem Esau adduxi super eum, tempus visitationis ejus.
49:8 Huid, y volved las espaldas, baxaos á las simas, habitadores de Dedán: porque la ruina de Esaú hice venir sobre él, el tiempo de su visitacion.
49:9 Si vindemiatores venissent super te, non reliquissent racemum : si fures in nocte rapuissent quod sufficeret sibi.
49:9 Si hubieran venido sobre tí vendimiadores, no hubieran dexado racimo: si ladrones por la noche, hubieran robado quanto les bastase.
49:10 Ego vero discooperui Esau : revelavi abscondita ejus, et celari non poterit : vastatum est semen ejus, et fratres ejus, et vicini ejus, et non erit.
49:10 Mas yo descubrí á Esaú, manifesté lo encubierto de él, y no podrá ocultarse: destruido ha sido su linage, y sus hermanos, y sus vecinos, y no será.
49:11 Relinque pupillos tuos : ego faciam eos vivere : et viduæ tuæ in me sperabunt.
49:11 Dexa tus huérfanos: yo los haré vivir; y tus viudas en mí esperarán.
49:12 Quia hæc dicit Dominus : Ecce quibus non erat judicium ut biberent calicem, bibentes bibent : et tu, quasi innocens relinqueris ? non eris innocens, sed bibens bibes.
49:12 Pues esto dice el Señor: He aquí que aquellos, que no estaban juzgados para beber el cáliz, de cierto lo beberán: ¿y tú serás dexada como inocente? no serás inocente, mas de cierto lo beberás.
49:13 Quia per memetipsum juravi, dicit Dominus, quod in solitudinem, et in opprobrium, et in desertum, et in maledictionem erit Bosra, et omnes civitates ejus erunt in solitudines sempiternas.
49:13 Porque por mí mismo he jurado, dice el Señor, que Bosra será para soledad, y para oprobrio, y para desierto, y para maldicion; y todas sus ciudades quedarán para soledades sempiternas.
49:14 Auditum audivi a Domino, et legatus ad gentes missus est : Congregamini, et venite contra eam, et consurgamus in prælium.
49:14 Esta cosa oí del Señor, y mensagero ha sido enviado á las naciones: Congregáos, y venid contra ella, y levantémonos á la pelea:
49:15 Ecce enim parvulum dedi te in gentibus, contemptibilem inter homines.
49:15 Porque he aquí que te hice pequeñuelo entre las naciones, despreciable entre los hombres.
49:16 Arrogantia tua decepit te, et superbia cordis tui, qui habitas in cavernis petræ, et apprehendere niteris altitudinem collis : cum exaltaveris quasi aquila nidum tuum, inde detraham te, dicit Dominus.
49:16 Tu arrogancia te engañó, y la soberbia de tu corazon: tú que habitas en las cavernas de las piedras, y que te esfuerzas á alcanzar la cima del collado: aunque pongas en lo alto como águila tu nido, de allí te sacaré, dice el Señor.
49:17 Et erit Idumæa deserta : omnis qui transibit per eam stupebit, et sibilabit super omnes plagas ejus.
49:17 Y quedará desierta la Iduméa: todo el que pasare por ella, se pasmará, y silbará sobre todas sus plagas.
49:18 Sicut subversa est Sodoma et Gomorrha, et vicinæ ejus, ait Dominus : non habitabit ibi vir, et non incolet eam filius hominis.
49:18 Así como fué destruida Sodoma, y Gomorrha, y sus vecinas, dice el Señor: no habitará allí varon, ni morará en ella hijo de hombre.
49:19 Ecce quasi leo ascendet de superbia Jordanis ad pulchritudinem robustam, quia subito currere faciam eum ad illam. Et quis erit electus, quem præponam ei ? quis enim similis mei ? et quis sustinebit me ? et quis est iste pastor, qui resistat vultui meo ?
49:19 He aquí, que como leon subirá de la soberbia del Jordan á la hermosura robusta: porque yo le haré correr súbitamente á ella; ¿y quién será el escogido; á quien yo le dé el mando sobre ella? ¿porque quién hay semejante á mí? ¿y quién me aguardará? ¿y quién es este pastor, que resista á mi semblante?
49:20 Propterea audite consilium Domini quod iniit de Edom, et cogitationes ejus quas cogitavit de habitatoribus Theman : si non dejecerint eos parvuli gregis, nisi dissipaverint cum eis habitaculum eorum.
49:20 Por tanto oid el consejo del Señor, que tomó acerca de Edóm; y los pensamientos, que pensó sobre los moradores de Themán: Si no los derribaren los zagales del rebaño, si no destruyeren con ellos la habitacion de ellos.
49:21 A voce ruinæ eorum commota est terra ; clamor in mari Rubro auditus est vocis ejus.
49:21 A la voz de su ruina se conmovió la tierra: en el mar Roxo fué oido el clamor de su voz.
49:22 Ecce quasi aquila ascendet, et avolabit, et expandet alas suas super Bosran : et erit cor fortium Idumææ in die illa quasi cor mulieris parturientis.
49:22 He aquí que subirá como águila, y volará; y extenderá sus alas sobre Bosra; y el corazon de los valientes de la Iduméa será en aquel dia, como el corazon de una muger, que está de parto.
49:23 Ad Damascum. Confusa est Emath et Arphad, quia auditum pessimum audierunt : turbati sunt in mari ; præ sollicitudine quiescere non potuit.
49:23 Para Damasco: Avergonzada ha sido Emáth, y Arphád: porque cosa muy mala oyéron, turbados han sido en el mar: de inquietud no pudo sosegar.
49:24 Dissoluta est Damascus, versa est in fugam : tremor apprehendit eam, angustia et dolores tenuerunt eam quasi parturientem.
49:24 Desmayó Damasco, se echó á huir, temblor la ocupó: congoja y dolores la tomáron como á la que está de parto.
49:25 Quomodo dereliquerunt civitatem laudabilem, urbem lætitiæ ?
49:25 ¡Cómo desampararon la ciudad loable, la ciudad de la alegría!
49:26 Ideo cadent juvenes ejus in plateis ejus, et omnes viri prælii conticescent in die illa, ait Dominus exercituum.
49:26 Por eso caerán sus mancebos en sus plazas; y todos los hombres de pelea callarán en aquel dia, dice el Señor de los exércitos.
49:27 Et succendam ignem in muro Damasci, et devorabit mœnia Benadad.
49:27 Y encenderé fuego en el muro de Damasco, y devorará las murallas de Benadád.
49:28 Ad Cedar, et ad regna Asor, quæ percussit Nabuchodonosor rex Babylonis. Hæc dicit Dominus : Surgite, et ascendite ad Cedar, et vastate filios orientis.
49:28 Para Cedár, y para los reynos de Asór, que hirió Nabuchôdonosór Rey de Babylonia. Esto dice el Señor: Levantáos, y subid á Cedár, y destruid los hijos del Oriente.
49:29 Tabernacula eorum, et greges eorum capient : pelles eorum, et omnia vasa eorum, et camelos eorum tollent sibi, et vocabunt super eos formidinem in circuitu.
49:29 Tomarán sus pabellones, y sus ganados: sus pieles, y todos sus muebles, y sus camellos tomarán para sí; y llamarán sobre ellos espanto al rededor.
49:30 Fugite, abite vehementer, in voraginibus sedete, qui habitatis Asor, ait Dominus : iniit enim contra vos Nabuchodonosor rex Babylonis consilium, et cogitavit adversum vos cogitationes.
49:30 Huid, marcháos á toda priesa, haced alto en las simas, los que habitais en Asór, dice el Señor, porque Nabuchôdonosór Rey de Babylonia tomó consejo sobre vosotros, y formó designios contra vosotros.
49:31 Consurgite, et ascendite ad gentem quietam, et habitantem confidenter, ait Dominus : non ostia, nec vectes eis : soli habitant.
49:31 Levantáos, y subid á la gente quieta, y que habita confiadamente, dice el Señor: no tienen ellos puertas, ni cerrojos: solos habitan.
49:32 Et erunt cameli eorum in direptionem, et multitudo jumentorum in prædam : et dispergam eos in omnem ventum, qui sunt attonsi in comam, et ex omni confinio eorum adducam interitum super eos, ait Dominus.
49:32 Y sus camellos serán para saqueo, y la multitud de sus bestias para presa; y esparciré por todo viento á los que son trasquilados de cabellera; y de todos sus confines traheré mortandad sobre ellos, dice el Señor.
49:33 Et erit Asor in habitaculum draconum, deserta usque in æternum : non manebit ibi vir, nec incolet eam filius hominis.
49:33 Y será Asór para morada de dragones, eternamente desierta: no quedará allí varon, ni la habitará hijo de hombre.
49:34 Quod facum est verbum Domini ad Jeremiam prophetam adversus Ælam, in principio regni Sedeciæ regis Juda, dicens :
49:34 Palabra del Señor, que vino á Jeremías Propheta contra Elám en el principio del reynado de Sedecías Rey de Judá, diciendo:
49:35 Hæc dicit Dominus exercituum : Ecce ego confringam arcum Ælam, et summam fortitudinem eorum :
49:35 Esto dice el Señor de los exércitos: He aquí, que yo quebraré el arco de Elám, y la suma fortaleza de ellos.
49:36 et inducam super Ælam quatuor ventos a quatuor plagis cæli, et ventilabo eos in omnes ventos istos, et non erit gens ad quam non perveniant profugi Ælam.
49:36 Y traheré sobre Elám los quatro vientos de las quatro plagas del cielo; y los aventaré ácia todos estos vientos; y no habrá nacion, á donde no lleguen los fugitivos de Elám.
49:37 Et pavere faciam Ælam coram inimicis suis, et in conspectu quærentium animam eorum : et adducam super eos malum, iram furoris mei, dicit Dominus, et mittam post eos gladium donec consumam eos.
49:37 Y haré, que se asombre Elám delante de sus enemigos, y en presencia de los que buscan el alma de ellos; y traheré sobre ellos mal, la ira de mi furor, dice el Señor; y enviaré espada tras de ellos hasta consumirlos.
49:38 Et ponam solium meum in Ælam, et perdam inde reges et principes, ait Dominus.
49:38 Y pondré mi solio en Elám, y destruiré de allí los Reyes y los Príncipes, dice el Señor.
49:39 In novissimis autem diebus reverti faciam captivos Ælam, dicit Dominus.
49:39 Mas en los últimos dias haré volver los cautivos de Elám, dice el Señor.