3:1 Ego vir videns paupertatem meam in virga indignationis ejus.
3:1 Hombre soy yo, que veo mi pobreza en la vara de la indignacion de él.
3:2 Me minavit, et adduxit in tenebras, et non in lucem.
3:2 Me hizo andar, y me traxo á tinieblas, y no á luz.
3:3 Tantum in me vertit et convertit manum suam tota die.
3:3 Solamente contra mí volvió, y revolvió su mano todo el dia.
3:4 Vetustam fecit pellem meam et carnem meam ; contrivit ossa mea.
3:4 Hizo envejecida mi piel, y mi carne, quebrantó mis huesos.
3:5 Ædificavit in gyro meo, et circumdedit me felle et labore.
3:5 Edificó al rededor de mí, y me cercó de hiel, y de trabajo.
3:6 In tenebrosis collocavit me, quasi mortuos sempiternos.
3:6 Me colocó en obscuridades, como los muertos para siempre.
3:7 Circumædificavit adversum me, ut non egrediar ; aggravavit compedem meum.
3:7 Edificó al rededor contra mí, para que yo no salga: agravó mis grillos.
3:8 Sed et cum clamavero, et rogavero, exclusit orationem meam.
3:8 Y aun quando hube de clamar, y rogar, desechó mi oracion.
3:9 Conclusit vias meas lapidibus quadris ; semitas meas subvertit.
3:9 Cerró mis caminos con piedras quadradas, trastornó mis veredas.
3:10 Ursus insidians factus est mihi, leo in absconditis.
3:10 Se ha hecho para mí como un oso en emboscada: como un leon en escondrijos.
3:11 Semitas meas subvertit, et confregit me ; posuit me desolatam.
3:11 Mis veredas trastornó, y me quebrantó: púsome desolada.
3:12 Tetendit arcum suum, et posuit me quasi signum ad sagittam.
3:12 Entesó su arco, y me puso como blanco á la saeta.
3:13 Misit in renibus meis filias pharetræ suæ.
3:13 Introduxo en mis riñones las hijas de su aljaba.
3:14 Factus sum in derisum omni populo meo, canticum eorum tota die.
3:14 He sido hecho el escarnio á todo mi pueblo, cancion de ellos todo el dia.
3:15 Replevit me amaritudinibus ; inebriavit me absinthio.
3:15 Me llenó de amarguras, me embriagó de axenjo.
3:16 Et fregit ad numerum dentes meos ; cibavit me cinere.
3:16 Y quebró mis dientes uno á uno, me dió á comer ceniza.
3:17 Et repulsa est a pace anima mea ; oblitus sum bonorum.
3:17 Y de la paz fué alejada mi alma, me olvidé de los bienes.
3:18 Et dixi : Periit finis meus, et spes mea a Domino.
3:18 Y dixe: Pereció mi fin, y lo que esperaba del Señor.
3:19 Recordare paupertatis, et transgressionis meæ, absinthii et fellis.
3:19 Acuérdate de mi pobreza, y traspaso, del axenjo, y de la hiel.
3:20 Memoria memor ero, et tabescet in me anima mea.
3:20 Me acordaré mucho, y mi alma se repudrirá dentro de mí.
3:21 Hæc recolens in corde meo, ideo sperabo.
3:21 Repasando estas cosas en mi corazon, esperaré por lo mismo.
3:22 Misericordiæ Domini, quia non sumus consumpti ; quia non defecerunt miserationes ejus.
3:22 Son misericordias del Señor el que no hemos sido consumidos: porque sus piedades no faltáron.
3:23 Novi diluculo, multa est fides tua.
3:23 Nuevas son al amanecer, grande es tu fidelidad.
3:24 Pars mea Dominus, dixit anima mea ; propterea exspectabo eum.
3:24 Mi parte es el Señor, dixo mi alma: por eso le aguardaré.
3:25 Bonus est Dominus sperantibus in eum, animæ quærenti illum.
3:25 Bueno es el Señor para los que esperan en él, para el alma, que le busca.
3:26 Bonum est præstolari cum silentio salutare Dei.
3:26 Buena cosa es aguardar en silencio la salud de Dios.
3:27 Bonum est viro cum portaverit jugum ab adolescentia sua.
3:27 Bueno es para el hombre el haber llevado el yugo desde su mocedad.
3:28 Sedebit solitarius, et tacebit, quia levavit super se.
3:28 Se sentará solitario, y callará: porque lo llevó sobre sí.
3:29 Ponet in pulvere os suum, si forte sit spes.
3:29 Pondrá su boca en el polvo, por si acaso hay esperanza.
3:30 Dabit percutienti se maxillam : saturabitur opprobriis.
3:30 Dará la mexilla al que le hiriere, será harto de oprobrios.
3:31 Quia non repellet in sempiternum Dominus.
3:31 Porque no desechará el Señor para siempre.
3:32 Quia si abjecit, et miserebitur, secundum multitudinem misericordiarum suarum.
3:32 Porque si desechó, tambien se apiadará segun la muchedumbre de sus misericordias.
3:33 Non enim humiliavit ex corde suo et abjecit filios hominum.
3:33 Porque no humilló de su corazon, ni desechó á los hijos de los hombres,
3:34 Ut conteret sub pedibus suis omnes vinctos terræ.
3:34 Para quebrantar debaxo de sus pies á todos los presos de la tierra,
3:35 Ut declinaret judicium viri in conspectu vultus Altissimi.
3:35 Para torcer el juicio del hombre á vista del rostro del Altísimo.
3:36 Ut perverteret hominem in judicio suo ; Dominus ignoravit.
3:36 Para pervertir al hombre en su juicio, el Señor no lo supo.
3:37 Quis est iste qui dixit ut fieret, Domino non jubente ?
3:37 ¿Quién es el que dixo, que se haria algo, no mandándolo el Señor?
3:38 Ex ore Altissimi non egredientur nec mala nec bona ?
3:38 ¿De boca del Altísimo no saldrán ni los males, ni los bienes?
3:39 Quid murmuravit homo vivens, vir pro peccatis suis ?
3:39 ¿Pues porque el hombre viviente, porque el hombre murmuró de sus pecados?
3:40 Scrutemur vias nostras, et quæramus, et revertamur ad Dominum.
3:40 Escudriñemos, y pesquisemos nuestros caminos, y volvámonos al Señor.
3:41 Levemus corda nostra cum manibus ad Dominum in cælos.
3:41 Levantemos al Señor nuestros corazones con las manos ácia los cielos.
3:42 Nos inique egimus, et ad iracundiam provocavimus ; idcirco tu inexorabilis es.
3:42 Nosotros iniquamente procedimos, y te provocamos á enojo: por eso tú eres inexôrable.
3:43 Operuisti in furore, et percussisti nos ; occidisti, nec pepercisti.
3:43 Te cubriste de furor, y nos heriste: mataste, y no perdonaste.
3:44 Opposuisti nubem tibi, ne transeat oratio.
3:44 Pusiste nube delante de tí, para que no pasase oracion.
3:45 Eradicationem et abjectionem posuisti me in medio populorum.
3:45 Por desarraygo, y deshecho me pusiste en medio de los pueblos.
3:46 Aperuerunt super nos os suum omnes inimici.
3:46 Abriéron sobre nosotros su boca todos los enemigos.
3:47 Formido et laqueus facta est nobis vaticinatio, et contritio.
3:47 La prophecía se nos volvió en terror, y en lazo, y en quebranto.
3:48 Divisiones aquarum deduxit oculus meus, in contritione filiæ populi mei.
3:48 Arroyos de aguas echáron mis ojos, por el quebranto de la hija de mi pueblo.
3:49 Oculus meus afflictus est, nec tacuit, eo quod non esset requies.
3:49 Mis ojos se afligiéron, y no calláron, porque no habia reposo,
3:50 Donec respiceret et videret Dominus de cælis.
3:50 Hasta que mirase, y lo viese el Señor desde los cielos.
3:51 Oculus meus deprædatus est animam meam in cunctis filiabus urbis meæ.
3:51 Mis ojos robáron mi alma por todas las hijas de mi ciudad.
3:52 Venatione ceperunt me quasi avem inimici mei gratis.
3:52 Me cazáron como ave mis enemigos sin causa.
3:53 Lapsa est in lacum vita mea, et posuerunt lapidem super me.
3:53 Cayó mi alma en el lago, y pusiéron sobre mí una losa.
3:54 Inundaverunt aquæ super caput meum ; dixi : Perii.
3:54 Inundáron las aguas sobre mi cabeza: dixe: Perecí.
3:55 Invocavi nomen tuum, Domine, de lacu novissimo.
3:55 Invoqué, Señor, tu nombre desde lo mas profundo del lago.
3:56 Vocem meam audisti ; ne avertas aurem tuam a singultu meo et clamoribus.
3:56 Oiste mi voz: no apartes tu oido de mi sollozo, y de mis clamores.
3:57 Appropinquasti in die quando invocavi te ; dixisti : Ne timeas.
3:57 Te acercaste en el dia, en que te invoqué: dixiste: No temas.
3:58 Judicasti, Domine, causam animæ meæ, redemptor vitæ meæ.
3:58 Tú, Señor, juzgaste la causa de mi alma, Redentor de mi vida.
3:59 Vidisti, Domine, iniquitatem illorum adversum me : judica judicium meum.
3:59 Viste, Señor, la iniquidad de ellos contra mí: juzga mi causa.
3:60 Vidisti omnem furorem, universas cogitationes eorum adversum me.
3:60 Viste todo el furor, todos los pensamientos de ellos contra mí.
3:61 Audisti opprobrium eorum, Domine, omnes cogitationes eorum adversum me.
3:61 Oiste, Señor, los oprobrios de ellos, todos los pensamientos de ellos contra mí:
3:62 Labia insurgentium mihi, et meditationes eorum adversum me tota die.
3:62 Los labios de los que se levantan contra mí, y sus tramas contra mí todo el dia.
3:63 Sessionem eorum et resurrectionem eorum vide ; ego sum psalmus eorum.
3:63 Mira el sentarse de ellos, y el levantarse: yo soy su cancion.
3:64 Redes eis vicem, Domine, juxta opera manuum suarum.
3:64 Les darás su merecido, Señor, segun las obras de sus manos.
3:65 Dabis eis scutum cordis, laborem tuum.
3:65 Les darás por escudo del corazon un trabajo tuyo.
3:66 Persequeris in furore, et conteres eos sub cælis, Domine.
3:66 Los perseguirás con saña, y los desmenuzarás debaxo de los cielos, Señor.