34:1 Ipsi David. Judica, Domine, nocentes me ; expugna impugnantes me.
34:1 Del mismo David. Juzga, Señor, á los que me dañan, rinde á los que me combaten.
34:2 Apprehende arma et scutum, et exsurge in adjutorium mihi.
34:2 Echa mano á las armas y al escudo, y levántate en mi socorro.
34:3 Effunde frameam, et conclude adversus eos qui persequuntur me ; dic animæ meæ : Salus tua ego sum.
34:3 Saca la espada, y cierra contra aquellos que me persiguen: dí á mi alma: Yo soy tu salud.
34:4 Confundantur et revereantur quærentes animam meam ; avertantur retrorsum et confundantur cogitantes mihi mala.
34:4 Queden confusos y avergonzados, los que buscan mi alma. Vuélvanse atras, y sean confundidos los que piensan males contra mí.
34:5 Fiant tamquam pulvis ante faciem venti, et angelus Domini coarctans eos.
34:5 Sean como el tamo á presencia del viento, y el Angel del Señor los estreche.
34:6 Fiat via illorum tenebræ et lubricum, et angelus Domini persequens eos.
34:6 Sea su camino tinieblas y resbaladero, y el Angel del Señor los persiga.
34:7 Quoniam gratis absconderunt mihi interitum laquei sui ; supervacue exprobraverunt animam meam.
34:7 Por quanto sin motivo me escondiéron su lazo de muerte: sin causa cargáron de oprobrios á mi alma.
34:8 Veniat illi laqueus quem ignorat, et captio quam abscondit apprehendat eum, et in laqueum cadat in ipsum.
34:8 Venga sobre él un lazo, que no sabe; y la red que escondió, le pesque á él, y caiga en el mismo lazo.
34:9 Anima autem mea exsultabit in Domino, et delectabitur super salutari suo.
34:9 Mas mi alma se regocijará en el Señor, y se deleytará á causa de su salud.
34:10 Omnia ossa mea dicent : Domine, quis similis tibi ? eripiens inopem de manu fortiorum ejus ; egenum et pauperem a diripientibus eum.
34:10 Todos mis huesos dirán: Señor, ¿quién es semejante á tí? Que libras al desvalido de mano de los mas fuertes que él; al necesitado y al pobre, de los que le roban.
34:11 Surgentes testes iniqui, quæ ignorabam interrogabant me.
34:11 Levantándose testigos iniquos, cosas que no sabia me preguntaban.
34:12 Retribuebant mihi mala pro bonis, sterilitatem animæ meæ.
34:12 Retornábanme males por bienes: esterilidad á mi alma.
34:13 Ego autem, cum mihi molesti essent, induebar cilicio ; humiliabam in jejunio animam meam, et oratio mea in sinu meo convertetur.
34:13 Mas yo, quando me eran molestos, me vestia de cilicio. Afligia mi alma con el ayuno, y mi oracion se volverá á mi seno.
34:14 Quasi proximum et quasi fratrem nostrum sic complacebam ; quasi lugens et contristatus sic humiliabar.
34:14 Como á próximo, y como á hermano nuestro, así le complacia: como uno que trahe luto, y está en tristeza, así me abatia.
34:15 Et adversum me lætati sunt, et convenerunt ; congregata sunt super me flagella, et ignoravi.
34:15 Y se alegráron, y contra mí se juntáron: amontonáronse sobre mí azotes, y no lo supe.
34:16 Dissipati sunt, nec compuncti ; tentaverunt me, subsannaverunt me subsannatione ; frenduerunt super me dentibus suis.
34:16 Fuéron disipados, y no compungidos, tentáronme, insultáronme con escarnio: rechináron sobre mí sus dientes.
34:17 Domine, quando respicies ? Restitue animam meam a malignitate eorum ; a leonibus unicam meam.
34:17 Señor, ¿quándo te volverás á mirar? rescata mi alma de la malignidad de ellos, de los leones la única mia.
34:18 Confitebor tibi in ecclesia magna ; in populo gravi laudabo te.
34:18 Te glorificaré en la Iglesia grande, en medio del espeso pueblo te alabaré.
34:19 Non supergaudeant mihi qui adversantur mihi inique, qui oderunt me gratis, et annuunt oculis.
34:19 No se gocen sobre mí los que me son contrarios injustamente: los que me aborrecen sin causa, y se hacen del ojo.
34:20 Quoniam mihi quidem pacifice loquebantur ; et in iracundia terræ loquentes, dolos cogitabant.
34:20 Porque á la verdad me hablaban con muestras de paz: mas hablando en la conmocion de la tierra, maquinaban engaños.
34:21 Et dilataverunt super me os suum ; dixerunt : Euge, euge ! viderunt oculi nostri.
34:21 Y ensancháron sobre mí su boca: dixéron: Bien, bien, nuestros ojos lo han visto.
34:22 Vidisti, Domine : ne sileas ; Domine, ne discedas a me.
34:22 Tú lo viste, Señor, no calles: Señor, no te apartes de mí.
34:23 Exsurge et intende judicio meo, Deus meus ; et Dominus meus, in causam meam.
34:23 Levántate, y entiende en mi juicio, Dios mio, y Señor mio, en mi causa.
34:24 Judica me secundum justitiam tuam, Domine Deus meus, et non supergaudeant mihi.
34:24 Júzgame segun tu justicia, Señor Dios mio, y no se gocen sobre mí.
34:25 Non dicant in cordibus suis : Euge, euge, animæ nostræ ; nec dicant : Devoravimus eum.
34:25 No digan en sus corazones: Bien, bien para nuestra alma: ni digan: Lo hemos devorado.
34:26 Erubescant et revereantur simul qui gratulantur malis meis ; induantur confusione et reverentia qui magna loquuntur super me.
34:26 Queden sonroxados y avergonzados á una, los que se gozan de mis males. Vestidos sean de confusion, y de vergüenza, los que hablan con orgullo sobre mí.
34:27 Exsultent et lætentur qui volunt justitiam meam ; et dicant semper : Magnificetur Dominus, qui volunt pacem servi ejus.
34:27 Regocíjense y alégrense los que quieren mi justicia: y digan siempre: Engrandecido sea el Señor, los que quieren la paz de su siervo.
34:28 Et lingua mea meditabitur justitiam tuam ; tota die laudem tuam.
34:28 Y mi lengua meditará tu justicia, todo el dia tu alabanza.