Salmos 49

Psalmi

49:1 Psalmus Asaph. Deus deorum Dominus locutus est, et vocavit terram a solis ortu usque ad occasum.

49:1 Psalmo de, ó para Asáph. El Dios de los dioses, el Señor habló: y llamó á la tierra, Desde el oriente del Sol hasta su occidente:

49:2 Ex Sion species decoris ejus :

49:2 De Sión la gloria de su hermosura.

49:3 Deus manifeste veniet ; Deus noster, et non silebit. Ignis in conspectu ejus exardescet ; et in circuitu ejus tempestas valida.

49:3 Dios vendrá manifiestamente: el Dios nuestro, y no callará. Fuego se encenderá en su presencia, y al rededor de él tempestad fuerte.

49:4 Advocabit cælum desursum, et terram, discernere populum suum.

49:4 Llamará de arriba al cielo, y á la tierra para juzgar á su pueblo.

49:5 Congregate illi sanctos ejus, qui ordinant testamentum ejus super sacrificia.

49:5 Congregadle sus Santos, que concierten alianza con él en los sacrificios.

49:6 Et annuntiabunt cæli justitiam ejus, quoniam Deus judex est.

49:6 Y anunciarán los cielos la justicia de él: por quanto Dios es el Juez.

49:7 Audi, populus meus, et loquar ; Israël, et testificabor tibi : Deus, Deus tuus ego sum.

49:7 Oye, pueblo mio, y hablaré; Israél, y atestiguaré contra tí: Dios, Dios tuyo soy yo.

49:8 Non in sacrificiis tuis arguam te ; holocausta autem tua in conspectu meo sunt semper.

49:8 No te argüiré sobre tus sacrificios: porque tus holocaustos están siempre delante de mí.

49:9 Non accipiam de domo tua vitulos, neque de gregibus tuis hircos :

49:9 No recibiré de tu casa becerros, ni machos de cabrío de tus rebaños.

49:10 quoniam meæ sunt omnes feræ silvarum, jumenta in montibus, et boves.

49:10 Porque mias son todas las fieras de las selvas, las bestias en los montes, y los bueyes.

49:11 Cognovi omnia volatilia cæli, et pulchritudo agri mecum est.

49:11 Conozco todas las aves del cielo, y la hermosura del campo conmigo está.

49:12 Si esuriero, non dicam tibi : meus est enim orbis terræ et plenitudo ejus.

49:12 Si tuviere hambre, no te lo diré: porque mia es la redondez de la tierra, y su plenitud.

49:13 Numquid manducabo carnes taurorum ? aut sanguinem hircorum potabo ?

49:13 ¿Por ventura comeré carnes de toros? ¿ó beberé sangre de machos de cabrío?

49:14 Immola Deo sacrificium laudis, et redde Altissimo vota tua.

49:14 Sacrifica á Dios sacrificio de alabanza, y cumple al Altísimo tus votos,

49:15 Et invoca me in die tribulationis : eruam te, et honorificabis me.

49:15 E invócame en el dia de la tribulacion: te libraré, y me honrarás.

49:16 Peccatori autem dixit Deus : Quare tu enarras justitias meas ? et assumis testamentum meum per os tuum ?

49:16 Mas al pecador dixo Dios: ¿Por qué tú hablas de mis mandamientos, y tomas mi testamento en tu boca?

49:17 Tu vero odisti disciplinam, et projecisti sermones meos retrorsum.

49:17 Puesto que tú has aborrecido la enseñanza, y has echado á la espalda mis palabras.

49:18 Si videbas furem, currebas cum eo ; et cum adulteris portionem tuam ponebas.

49:18 Si veías un ladron, echabas á correr con él: y con los adúlteros ponias tu porcion.

49:19 Os tuum abundavit malitia, et lingua tua concinnabat dolos.

49:19 Tu boca abundó en malicia, y tu lengua urdia engaños.

49:20 Sedens adversus fratrem tuum loquebaris, et adversus filium matris tuæ ponebas scandalum.

49:20 Sentándote hablabas contra tu hermano, y ponias tropiezo contra el hijo de tu madre,

49:21 Hæc fecisti, et tacui. Existimasti inique quod ero tui similis : arguam te, et statuam contra faciem tuam.

49:21 Esto hiciste, y callé. Injustamente creiste, que seré tal como tú: te argüiré, y te pondré delante de tu cara.

49:22 Intelligite hæc, qui obliviscimini Deum, nequando rapiat, et non sit qui eripiat.

49:22 Entended esto los que olvidais á Dios: no sea que os arrebate, y no haya quien os libre.

49:23 Sacrificium laudis honorificabit me, et illic iter quo ostendam illi salutare Dei.

49:23 Sacrificio de alabanza me honrará: y allí el camino, por donde le mostraré la salud de Dios.