9:1 Veritatem dico in Christo, non mentior : testimonium mihi perhibente conscientia mea in Spiritu Sancto :

9:1 Verdad digo en Christo, no miento: dándome testimonio mi conciencia en el Espíritu Santo;

9:2 quoniam tristitia mihi magna est, et continuus dolor cordi meo.

9:2 Que tengo muy grande tristeza, y continuo dolor en mi corazón,

9:3 Optabam enim ego ipse anathema esse a Christo pro fratribus meis, qui sunt cognati mei secundum carnem,

9:3 Porque deseaba yo mismo ser anathema por Christo, por amor de mis hermanos, que son mis deudos según la carne,

9:4 qui sunt Israëlitæ, quorum adoptio est filiorum, et gloria, et testamentum, et legislatio, et obsequium, et promissa :

9:4 Que son los Israelitas, de los quales es la adopcion de los hijos, y la gloria, y la alianza, y la legislación, y el culto, y las promesas:

9:5 quorum patres, et ex quibus est Christus secundum carnem, qui est super omnia Deus benedictus in sæcula. Amen.

9:5 Cuyos padres son los mismos, de quienes desciende también Christo según la carne, que es Dios sobre todas las cosas bendito en los siglos. Amén.

9:6 Non autem quod exciderit verbum Dei. Non enim omnes qui ex Israël sunt, ii sunt Israëlitæ :

9:6 Y no que la palabra de Dios haya faltado: porque no todos los que son de Israél, estos son Israelitas.

9:7 neque qui semen sunt Abrahæ, omnes filii : sed in Isaac vocabitur tibi semen :

9:7 Ni los que son linage de Abraham, todos son hijos: mas de Isaac te será llamado linage:

9:8 id est, non qui filii carnis, hi filii Dei : sed qui filii sunt promissionis, æstimantur in semine.

9:8 Esto es, no los que son hijos de la carne, estos son hijos de Dios: sino los que son hijos de la promesa, son contados por descendientes.

9:9 Promissionis enim verbum hoc est : Secundum hoc tempus veniam : et erit Saræ filius.

9:9 Porque la palabra de la promesa es ésta: Por éste tiempo vendré, y Sara tendrá un hijo,

9:10 Non solum autem illa : sed et Rebecca ex uno concubitu habens, Isaac patris nostri.

9:10 Y no solamente ella: mas también Rebéca de un ayuntamiento que tuvo con Isaac nuestro padre concibió.

9:11 Cum enim nondum nati fuissent, aut aliquid boni egissent, aut mali (ut secundum electionem propositum Dei maneret),

9:11 Porque no habiendo aún nacido, ni hecho bién ni mal, (para que según la elección permaneciese el decreto de Dios),

9:12 non ex operibus, sed ex vocante dictum est ei quia major serviet minori,

9:12 No por las obras, sino por el que llama, le fué dicho á ella.

9:13 sicut scriptum est : Jacob dilexi, Esau autem odio habui.

9:13 Que el mayor serviría al menor, conforme á lo que está escrito: Amé á Jacob, y aborrecí á Esaú.

9:14 Quid ergo dicemus ? numquid iniquitas apud Deum ? Absit.

9:14 ¿Pues qué diremos? ¿Por ventura hay en Dios injusticia? No por cierto.

9:15 Moysi enim dicit : Miserebor cujus misereor : et misericordiam præstabo cujus miserebor.

9:15 Porque á Moysés dice: Me compadeceré de aquel de quien me compadezco; y haré misericordia de aquel de quien me compadeceré.

9:16 Igitur non volentis, neque currentis, sed miserentis est Dei.

9:16 Luego no es del que quiere, ni del que corre, sino que es de Dios, que tiene misericordia.

9:17 Dicit enim Scriptura Pharaoni : Quia in hoc ipsum excitavi te, ut ostendam in te virtutem meam : et ut annuntietur nomen meum in universa terra.

9:17 Porque dice la Escritura á Pharaón: Para esto mismo te levanté para mostrar en tí mi poder, y que sea anunciado mi nombre por toda la tierra.

9:18 Ergo cujus vult miseretur, et quem vult indurat.

9:18 Luego tiene misericordia de quien quiere, y al que quiere endurece.

9:19 Dicis itaque mihi : Quid adhuc queritur ? voluntati enim ejus quis resistit ?

9:19 Pero me dirás: ¿Pues de qué se queja? porque ¿quién resiste á su voluntad?

9:20 O homo, tu quis es, qui respondeas Deo ? numquid dicit figmentum ei qui se finxit : Quid me fecisti sic ?

9:20 O hombre, ¿quién eres tú, para altercar con Dios? Por ventura dirá el vaso de barro al que lo labró: ¿por qué me hiciste así?

9:21 an non habet potestatem figulus luti ex eadem massa facere aliud quidem vas in honorem, aliud vero in contumeliam ?

9:21 ¿O no tiene potestad el alfarero de hacer de una misma masa un vaso para honor, y otro para ignominia?

9:22 Quod si Deus volens ostendere iram, et notum facere potentiam suam, sustinuit in multa patientia vasa iræ, apta in interitum,

9:22 Y que, si queriéndo Dios mostrar su ira, y hacer manifiesto su poder, sufrió con mucha paciencia los vasos de ira, aparejados para muerte,

9:23 ut ostenderet divitias gloriæ suæ in vasa misericordiæ, quæ præparavit in gloriam.

9:23 A fin de mostrar las riquezas de su gloria sobre los vasos de misericordia que preparó para gloria.

9:24 Quos et vocavit nos non solum ex Judæis, sed etiam in gentibus,

9:24 Que somos nosotros, á quienes llamó no solo de los Judíos, mas también de los Gentiles:

9:25 sicut in Osee dicit : Vocabo non plebem meam, plebem meam : et non dilectam, dilectam : et non misericordiam consecutam, misericordiam consecutam.

9:25 Así como dice en Oseas: Llamaré pueblo mio, al que no era mi pueblo: y amado, al que no era amado: y que alcanzó misericordia, al que no habia alcanzado misericordia.

9:26 Et erit : in loco, ubi dictum est eis : Non plebs mea vos : ibi vocabuntur filii Dei vivi.

9:26 Y acontecerá que en el lugar en que les fué dicho: No sois pueblo mio vosotros; allí serán llamados hijos del Dios vivo.

9:27 Isaias autem clamat pro Israël : Si fuerit numerus filiorum Israël tamquam arena maris, reliquiæ salvæ fient.

9:27 Isaías clama también sobre Israél: Si fuere el número de los hijos de Israél como la arena de la mar, las reliquias serán salvas.

9:28 Verbum enim consummans, et abbrevians in æquitate : quia verbum breviatum faciet Dominus super terram :

9:28 Porque palabra consumadora, y abreviadora en justicia: porque palabra abreviada hará el Señor sobre la tierra:

9:29 et sicut prædixit Isaias : Nisi Dominus Sabaoth reliquisset nobis semen, sicut Sodoma facti essemus, et sicut Gomorrha similes fuissemus.

9:29 Y así como antes dixo Isaías: Si el Señor de los Exércitos no nos hubiera dexado posteridad, tornados hubiéramos sido como Sodoma, y semejantes seríamos á Gomorrha.

9:30 Quid ergo dicemus ? Quod gentes, quæ non sectabantur justitiam, apprehenderunt justitiam : justitiam autem, quæ ex fide est.

9:30 ¿Pues qué dirémos? Que los Gentiles, que no seguían justicia, han alcanzado justicia: y la justicia que es por fé.

9:31 Israël vero sectando legem justitiæ, in legem justitiæ non pervenit.

9:31 Mas Israél, que seguía la ley de justicia, no ha llegado á la ley de justicia.

9:32 Quare ? Quia non ex fide, sed quasi ex operibus : offenderunt enim in lapidem offensionis,

9:32 ¿Por qué causa? Porque no por fé, sino como por obras: pues tropezáron en la piedra del escándalo.

9:33 sicut scriptum est : Ecce pono in Sion lapidem offensionis, et petram scandali : et omnis qui credit in eum, non confundetur.

9:33 Así como está escrito: He aquí. yo pongo en Sión piedra de tropiezo, y piedra de escándalo: y todo aquel que cree en él, no será confundido.