2:1 Fili, accedens ad servitutem Dei sta in justitia et timore, et præpara animam tuam ad tentationem.
2:1 Figliuolo in entrando al servigio di Dio sta costante nella giustizia, e nel timore, e prepara l'anima tua alla tentazione.
2:2 Deprime cor tuum, et sustine : inclina aurem tuam, et suscipe verba intellectus : et ne festines in tempore obductionis.
2:2 Umilia il cuor tuo, e sopporta, porgi l'orecchio, e accogli i saggi consigli, e non ti agitare nel tempo della oscurità.
2:3 Sustine sustentationes Dei : conjungere Deo, et sustine, ut crescat in novissimo vita tua.
2:3 Aspetta in pazienza quel, che aspetti da Dio: sta unito con Dio, ed aspetta, affinché in appresso sia più prospera la tua vita.
2:4 Omne quod tibi applicitum fuerit accipe : et in dolore sustine, et in humilitate tua patientiam habe :
2:4 Ricevi tutto quello, che ti è mandato, e nel dolore soffri costantemente, e prendi in pazienza la tua umiliazione:
2:5 quoniam in igne probatur aurum et argentum, homines vero receptibiles in camino humiliationis.
2:5 Perocché col fuoco si fa saggio dell'oro, e dell'argento; e degli uomini accettevoli nella fornace dell'umiliazione.
2:6 Crede Deo, et recuperabit te : et dirige viam tuam, et spera in illum : serva timorem illius, et in illo veterasce.
2:6 Confida in Dio, ed egli ti trarrà in salvo; e addirizza la tua via, e spera in lui. Conserva il suo timore, e in esso invecchia.
2:7 Metuentes Dominum, sustinete misericordiam ejus : et non deflectatis ab illo, ne cadatis.
2:7 Voi, che temete il Signore, aspettate in pazienza la sua misericordia, e non vi staccate da lui per non cadere.
2:8 Qui timetis Dominum, credite illi, et non evacuabitur merces vestra.
2:8 Voi, che temete il Signore, credete a lui, e non sarà perduta la vostra mercede.
2:9 Qui timetis Dominum, sperate in illum, et in oblectationem veniet vobis misericordia.
2:9 Voi, che temete il Signore, sperate in lui, e la misericordia verrà a racconsolarvi.
2:10 Qui timetis Dominum, diligite illum, et illuminabuntur corda vestra.
2:10 Voi, che temete il Signore, amatelo, e la luce verrà a' vostri cuori.
2:11 Respicite, filii, nationes hominum : et scitote quia nullus speravit in Domino et confusus est.
2:11 Figliuoli mirate le generazioni degli uomini, e sappiate, che nissuno sperò nel Signore, e rimase confuso:
2:12 Quis enim permansit in mandatis ejus, et derelictus est ? aut quis invocavit eum, et despexit illum ?
2:12 Imperocché chi è mai, che sia stato costante ne' comandamenti di lui, e sia stato abbandonato? E chi mai lo invocò, che sia stato sprezzato?
2:13 Quoniam pius et misericors est Deus, et remittet in die tribulationis peccata, et protector est omnibus exquirentibus se in veritate.
2:13 Perocché Dio è benigno, e misericordioso, e nel dì della tribolazione rimette i peccati, ed è protettore di tutti quelli, che lui cercano con verità.
2:14 Væ duplici corde, et labiis scelestis, et manibus malefacientibus, et peccatori terram ingredienti duabus viis !
2:14 Guai al cuore doppio, e alle labbra scellerate, e alle mani malfattrici, e al peccatore che per due strade cammina sopra la terra.
2:15 Væ dissolutis corde, qui non credunt Deo, et ideo non protegentur ab eo !
2:15 Guai a quelli, che son fiacchi di cuore, che non credono a Dio; e per questo non saran protetti da lui.
2:16 Væ his qui perdiderunt sustinentiam, et qui dereliquerunt vias rectas, et diverterunt in vias pravas !
2:16 Guai a quelli, che perdono la tolleranza, e abbandonano le vie rette, e vanno a prendere le vie storte.
2:17 Et quid facient cum inspicere cœperit Dominus ?
2:17 E che farann' eglino, allorché il Signore principierà a far giudizio?
2:18 Qui timent Dominum non erunt incredibiles verbo illius : et qui diligunt illum conservabunt viam illius.
2:18 Quelli, che temono il Signore, non saranno disubbidienti alla sua parola, e quelli, che lo amano, la via di lui seguiranno costantemente.
2:19 Qui timent Dominum inquirent quæ beneplacita sunt ei, et qui diligunt eum replebuntur lege ipsius.
2:19 Quelli, che temono il Signore, studieranno quello, che sia grato a lui, e que' che lo amano saranno ripieni della sua legge.
2:20 Qui timent Dominum præparabunt corda sua, et in conspectu illius sanctificabunt animas suas.
2:20 Quei, che temono il Signore, prepareranno i loro cuori, o nel cospetto di lui santificheranno le anime loro.
2:21 Qui timent Dominum custodiunt mandata illius, et patientiam habebunt usque ad inspectionem illius,
2:21 Que' che temono il Signore, osservano i suoi comandamenti, e conserveranno la pazienza fino al dì della visita;
2:22 dicentes : Si pœnitentiam non egerimus, incidemus in manus Domini, et non in manus hominum.
2:22 E diranno: se noi non farem penitenza, caderem nelle mani del Signore, e non nelle mani degli uomini;
2:23 Secundum enim magnitudinem ipsius, sic et misericordia illius cum ipso est.
2:23 Perocché quanto egli è grande, altrettanto egli è misericordioso.