2:1 Fili, accedens ad servitutem Dei sta in justitia et timore, et præpara animam tuam ad tentationem.
2:1 Hijo, quando te llegues al servicio de Dios, está firme en justicia, y en temor, y prepara tu alma á la tentacion.
2:2 Deprime cor tuum, et sustine : inclina aurem tuam, et suscipe verba intellectus : et ne festines in tempore obductionis.
2:2 Humilla tu corazon, y sufre: inclina tu oreja, y recibe palabras de entendimiento; y no te apresures en el tiempo de la obscuridad.
2:3 Sustine sustentationes Dei : conjungere Deo, et sustine, ut crescat in novissimo vita tua.
2:3 Aguarda si tarda Dios: únete con Dios, y sufre, para que á lo postrero crezca tu vida.
2:4 Omne quod tibi applicitum fuerit accipe : et in dolore sustine, et in humilitate tua patientiam habe :
2:4 Todo lo que te fuere aplicado, recibelo; y en el dolor aguanta, y en tu humildad ten paciencia:
2:5 quoniam in igne probatur aurum et argentum, homines vero receptibiles in camino humiliationis.
2:5 Porque en el fuego es probado el oro y la plata, mas los hombres aceptables en el horno de la humillacion.
2:6 Crede Deo, et recuperabit te : et dirige viam tuam, et spera in illum : serva timorem illius, et in illo veterasce.
2:6 Cree á Dios, y te recobrará. Y endereza tu camino, y espera en él. Conserva su temor, y en él envejece.
2:7 Metuentes Dominum, sustinete misericordiam ejus : et non deflectatis ab illo, ne cadatis.
2:7 Los que temeis á Dios, aguardad su misericordia; y no os aparteis de él, porque no caygais.
2:8 Qui timetis Dominum, credite illi, et non evacuabitur merces vestra.
2:8 Los que temeis al Señor, creed á él; y no será vano vuestro galardon.
2:9 Qui timetis Dominum, sperate in illum, et in oblectationem veniet vobis misericordia.
2:9 Los que temeis al Señor, esperad en él; y para vuestro consuelo os vendrá su misericordia.
2:10 Qui timetis Dominum, diligite illum, et illuminabuntur corda vestra.
2:10 Los que temeis al Señor, amadle, y serán iluminados vuestros corazones.
2:11 Respicite, filii, nationes hominum : et scitote quia nullus speravit in Domino et confusus est.
2:11 Contemplad, hijos, las generaciones de los hombres; y sabed que ninguno esperó en el Señor, y fué confundido.
2:12 Quis enim permansit in mandatis ejus, et derelictus est ? aut quis invocavit eum, et despexit illum ?
2:12 Porque ¿quién permaneció en sus mandamientos, y fué desamparado? ¿ó quién le invocó, y fué de él despreciado?
2:13 Quoniam pius et misericors est Deus, et remittet in die tribulationis peccata, et protector est omnibus exquirentibus se in veritate.
2:13 Porque piadoso y misericordioso es Dios, y perdonará los pecados en el dia de la tribulacion; y es protector de todos los que le buscan en verdad.
2:14 Væ duplici corde, et labiis scelestis, et manibus malefacientibus, et peccatori terram ingredienti duabus viis !
2:14 Ay del que es de corazon doble, y de labios malvados, y de manos malhechoras, y del pecador, que va sobre la tierra por dos caminos.
2:15 Væ dissolutis corde, qui non credunt Deo, et ideo non protegentur ab eo !
2:15 Ay de los desmazalados de corazon, que no creen á Dios; y por eso no serán protegidos por él.
2:16 Væ his qui perdiderunt sustinentiam, et qui dereliquerunt vias rectas, et diverterunt in vias pravas !
2:16 Ay de aquellos, que perdiéron el sufrimiento, y que dexáron los caminos derechos, y echáron por los caminos torcidos.
2:17 Et quid facient cum inspicere cœperit Dominus ?
2:17 ¿Y qué harán, quando comenzare el Señor á exâminar?
2:18 Qui timent Dominum non erunt incredibiles verbo illius : et qui diligunt illum conservabunt viam illius.
2:18 Los que temen al Señor, no serán incrédulos á su palabra; y los que le aman, conservarán su camino.
2:19 Qui timent Dominum inquirent quæ beneplacita sunt ei, et qui diligunt eum replebuntur lege ipsius.
2:19 Los que temen al Señor, inquirirán las cosas, que á él le son agradables; y los que le aman, estarán llenos de su ley.
2:20 Qui timent Dominum præparabunt corda sua, et in conspectu illius sanctificabunt animas suas.
2:20 Los que temen al Señor, aparejarán sus corazones, y delante de él santificarán sus almas.
2:21 Qui timent Dominum custodiunt mandata illius, et patientiam habebunt usque ad inspectionem illius,
2:21 Los que temen al Señor, guardan sus mandamientos, y tendrán paciencia hasta la vista de él,
2:22 dicentes : Si pœnitentiam non egerimus, incidemus in manus Domini, et non in manus hominum.
2:22 Diciendo: Si no hiciéremos penitencia, caerémos en las manos del Señor, y no en las manos de los hombres.
2:23 Secundum enim magnitudinem ipsius, sic et misericordia illius cum ipso est.
2:23 Porque segun su grandeza, así tambien su misericordia es con él.