7:1 Noli facere mala, et non te apprehendent :
7:1 Non fare il male, e il male non verrà sopra di te.
7:2 discede ab iniquo, et deficient mala abs te.
7:2 Partiti dall'uom perverso, e sarai lungi dal male.
7:3 Fili, non semines mala in sulcis injustitiæ, et non metes ea in septuplum.
7:3 Figliuolo, non seminare cattiva semenza ne' solchi dell'ingiustizia, e non avrai da mieterne il settuplo.
7:4 Noli quærere a Domino ducatum, neque a rege cathedram honoris.
7:4 Non chiedere al Signore di esser condottiere di altri, né al re un posto di onore.
7:5 Non te justifices ante Deum, quoniam agnitor cordis ipse est : et penes regem noli velle videri sapiens.
7:5 Non ti spacciare per giusto dinanzi a Dio; perocché egli è conoscitore de' cuori, e non allettare di comparire sapiente dinanzi al re.
7:6 Noli quærere fieri judex, nisi valeas virtute irrumpere iniquitates : ne forte extimescas faciem potentis, et ponas scandalum in æquitate tua.
7:6 Non cercare di essere fatto pudice; se non hai petto da farti largo a traverso dell'iniquità: affinchè non avvenga, che tu temendo la faccia di un potente, abbi da esporre alle cadute la tua equità.
7:7 Non pecces in multitudinem civitatis, nec te immittas in populum :
7:7 Guardati dall'offendere la moltitudine della città; e non ti gettare in mezzo al popolo.
7:8 neque alliges duplicia peccata, nec enim in uno eris immunis.
7:8 Non congiungere peccato con peccato: perocché nemmen per un solo non sarai esente da pena.
7:9 Noli esse pusillanimis in animo tuo :
7:9 Guardati dall'aver un cuor pusillanime:
7:10 exorare et facere eleemosynam ne despicias.
7:10 Non trascurar l'orazione, e il far limosina.
7:11 Ne dicas : In multitudine munerum meorum respiciet Deus, et offerente me Deo altissimo, munera mea suscipiet.
7:11 Non dire: Iddio avrà riguardo a' molti miei doni, e quand'io offerirò i miei doni all'Altissimo, ei gli accetterà.
7:12 Non irrideas hominem in amaritudine animæ : est enim qui humiliat et exaltat circumspector Deus.
7:12 Non ti burlare di un uomo, che ha il cuore afflitto; perocché quegli, che umilia, ed esalta, egli è Dio, che tutto vede.
7:13 Noli amare mendacium adversus fratrem tuum, neque in amicum similiter facias.
7:13 Non inventar menzogne contro del tuo fratello; e noi fare similmente contro l'amico.
7:14 Noli velle mentiri omne mendacium : assiduitas enim illius non est bona.
7:14 Guardati dal proferire alcuna menzogna; perché l'avvezzarsi a ciò non è cosa buona.
7:15 Noli verbosus esse in multitudine presbyterorum, et non iteres verbum in oratione tua.
7:15 Non essere verboso nella adunanza de' seniori; e non ripeter parola nella tua orazione.
7:16 Non oderis laboriosa opera, et rusticationem creatam ab Altissimo.
7:16 Non odiare le opere di fatica, né l'agricoltura istituita dall'Altissimo.
7:17 Non te reputes in multitudine indisciplinatorum.
7:17 Non ti associare alla turba degli indisciplinati.
7:18 Memento iræ, quoniam non tardabit.
7:18 Ricorditi dell'ira, la quale non sarà lenta.
7:19 Humilia valde spiritum tuum, quoniam vindicta carnis impii ignis et vermis.
7:19 Umilia grandemente il tuo spirito: perocché il fuoco, e il verme puniranno la carne dell'empio.
7:20 Noli prævaricari in amicum pecuniam differentem, neque fratrem carissimum auro spreveris.
7:20 Non venir in rottura coll'amico, che tarda a renderti del denaro; e non disprezzare un fratello carissimo in confronto dell'oro.
7:21 Noli discedere a muliere sensata et bona, quam sortitus es in timore Domini : gratia enim verecundiæ illius super aurum.
7:21 Non ti separar da una donna giudiziosa, e dabbene, la quale nel timor del Signore ti toccò in sorte; perocché la grazia della sua verecondia val più che l'oro.
7:22 Non lædas servum in veritate operantem, neque mercenarium dantem animam suam.
7:22 Non maltrattare il tuo servo, che opera con fedeltà; né il mercenario, che consuma per te la sua vita.
7:23 Servus sensatus sit tibi dilectus quasi anima tua : non defraudes illum libertate, neque inopem derelinquas illum.
7:23 Il servo sensato sia amato da te, come l'anima tua, non gli negare la sua libertà, e nol lasciare in miseria.
7:24 Pecora tibi sunt, attende illis : et si sunt utilia, perseverent apud te.
7:24 Hai tu de' bestiami? va a visitarli; e se sono utili, restino presso di te.
7:25 Filii tibi sunt ? erudi illos, et curva illos a pueritia illorum.
7:25 Hai tu de' figliuoli? istruiscili, e domali dalla loro puerizia.
7:26 Filiæ tibi sunt ? serva corpus illarum, et non ostendas hilarem faciem tuam ad illas.
7:26 Hai tu delle figliuole? custodisci la loro verginità, e non mostrar ad esse il viso ridente.
7:27 Trade filiam, et grande opus feceris : et homini sensato da illam.
7:27 Da a marito la figliuola, ed hai fatto un'opera grande; ma dalla ad un uomo sensato.
7:28 Mulier si est tibi secundum animam tuam, non projicias illam : et odibili non credas te. In toto corde tuo
7:28 Se tu hai una moglie secondo cuor tuo, non la mandar via; e nondarti ad una, che sia odiosa.
7:29 honora patrem tuum, et gemitus matris tuæ ne obliviscaris :
7:29 Con tutto il cuor tuo onora il padre tuo; e non ti scordare de' gemiti di tua madre.
7:30 memento quoniam nisi per illos natus non fuisses : et retribue illis, quomodo et illi tibi.
7:30 Ricordati, che senza di essi tu non saresti nato; e rendi ad essi secondo quello, che han fatto per te.
7:31 In tota anima tua time Dominum, et sacerdotes illius sanctifica.
7:31 Temi il Signore con tutta l'anima tua, e onora i suoi sacerdoti.
7:32 In omni virtute tua dilige eum qui te fecit, et ministros ejus ne derelinquas.
7:32 Con tutte le tue forze ama colui, che ti ha creato: e non abbandonare i suoi ministri.
7:33 Honora Deum ex tota anima tua, et honorifica sacerdotes, et propurga te cum brachiis.
7:33 Onora il Signore con tutta l'anima tua, e rispetta i sacerdoti; e mondati offerendo le spalle (delle ostie).
7:34 Da illis partem, sicut mandatum est tibi, primitiarum et purgationis, et de negligentia tua purga te cum paucis.
7:34 Da ad essi la parte delle primizie, e (delle ostie) di espiazione, come fu a te comandato; e mondati dalla tua negligenza colle poche (vittime).
7:35 Datum brachiorum tuorum, et sacrificium sanctificationis offeres Domino, et initia sanctorum.
7:35 Offerirai in dono al Signore le spalle delle tue vittime, e il sagrifizio di santificazione, e le primizie delle cose sante:
7:36 Et pauperi porrige manum tuam, ut perficiatur propitiatio et benedictio tua.
7:36 E stendi al povero la tua mano (affinchè sia perfetta la tua propiziazione, e la tua benedizione).
7:37 Gratia dati in conspectu omnis viventis, et mortuo non prohibeas gratiam.
7:37 La beneficenza è gradita a tutti i viventi; e tu non negarla nemmeno ai morti.
7:38 Non desis plorantibus in consolatione, et cum lugentibus ambula.
7:38 Non mancare di porgere consolazione a chi piange; e tieni compagnia agli afflitti.
7:39 Non te pigeat visitare infirmum : ex his enim in dilectione firmaberis.
7:39 Non ti paia greve il visitare il malato; perocché per tali mezzi ti fonderai nella carità.
7:40 In omnibus operibus tuis memorare novissima tua, et in æternum non peccabis.
7:40 In tutte le tue azioni ricordati del tuo ultimo fine, e non peccherai in eterno.