Ecclesiastico 6

Ecclesiasticus

6:1 Noli fieri pro amico inimicus proximo : improperium enim et contumeliam malus hæreditabit : et omnis peccator invidus et bilinguis.

6:1 Non farti in vece d'amico, inimico del prossimo, conciossiachè l'uomo malvagio avrà in suo retaggio l'obbrobrio, e l'ignominia, particolarmente ogni peccatore di doppia lingua, e invidioso.

6:2 Non te extollas in cogitatione animæ tuæ velut taurus, ne forte elidatur virtus tua per stultitiam :

6:2 Non ti innalzare ne' pensieri dell'animo tuo come un toro, affinchè non avvenga, che il tuo valore resti schiacciato dalla tua stoltezza,

6:3 et folia tua comedat, et fructus tuos perdat, et relinquaris velut lignum aridum in eremo.

6:3 Ed ella consumi le tue foglie, e disperda i tuoi frutti, e tu rimanga come una pianta secca in mezzo al deserto.

6:4 Anima enim nequam disperdet qui se habet, et in gaudium inimicis dat illum, et deducet in sortem impiorum.

6:4 Perocché l'anima malvagia distrugge in chi ella si trova, e lo fa argomento di gaudio pei suoi nemici, e lo condurrà alla sorte degli empj.

6:5 Verbum dulce multiplicat amicos et mitigat inimicos, et lingua eucharis in bono homine abundat.

6:5 La parola dolce moltiplica gli amici, e calma i nemici, e la lingua graziosa nell'uom virtuoso giova assai.

6:6 Multi pacifici sint tibi : et consiliarius sit tibi unus de mille.

6:6 Vivi in amistà co' molti, ma prendine uno di mille per tuo consigliere.

6:7 Si possides amicum, in tentatione posside eum, et ne facile credas ei.

6:7 Se ti fai un amico, fattelo dopo averlo sperimentato, e non ti fidar leggermente di lui.

6:8 Est enim amicus secundum tempus suum, et non permanebit in die tribulationis.

6:8 Perocché bavvi chi è amico quando gli torna comodo, e non dura ad esserlo nel tempo della tribolazione.

6:9 Et est amicus qui convertitur ad inimicitiam, et est amicus qui odium et rixam et convitia denudabit.

6:9 E v'ha tal amico, che si cambia in nimico; e v'ha tal amico, che metterà fuori l'odio, e le acerbe querele, e gli strapazzi.

6:10 Est autem amicus socius mensæ, et non permanebit in die necessitatis.

6:10 E havvi qualche amico compagno di tavola, il quale sparisce nel giorno della necessità.

6:11 Amicus si permanserit fixus, erit tibi quasi coæqualis, et in domesticis tuis fiducialiter aget.

6:11 Se l'amico persiste costante, egli sarà come tuo eguale; e porrà le mani liberamente nelle cose della tua casa:

6:12 Si humiliaverit se contra te, et a facie tua absconderit se, unanimem habebis amicitiam bonam.

6:12 Se egli si umilia dinanzi a te, e si ritira dalla tua presenza, avrai un'amicizia buona, e unanime.

6:13 Ab inimicis tuis separare, et ab amicis tuis attende.

6:13 Allontanati da' tuoi nemici; e sta in guardia riguardo agli amici.

6:14 Amicus fidelis protectio fortis : qui autem invenit illum, invenit thesaurum.

6:14 L'amico fedele è una protezione possente: e chi lo trova, ha trovato un tesoro.

6:15 Amico fideli nulla est comparatio, et non est digna ponderatio auri et argenti contra bonitatem fidei illius.

6:15 Nissuna cosa è da paragonarsi all'amico fedele; e non è degna una massa d'oro, e d'argento di esser messa in bilancia colla bontà della fede di lui.

6:16 Amicus fidelis medicamentum vitæ et immortalitatis : et qui metuunt Dominum, invenient illum.

6:16 L'amico fedele è balsamo di vita, e di immortalità; e quelli, che temono il Signore lo troveranno.

6:17 Qui timet Deum æque habebit amicitiam bonam, quoniam secundum illum erit amicus illius.

6:17 Chi teme Dio avrà parimente una buona amicizia; perché il suo amico sarà simile a lui.

6:18 Fili, a juventute tua excipe doctrinam, et usque ad canos invenies sapientiam.

6:18 Figliuolo dalla tua giovinezza abbraccia gli insegnamenti, e fino alla vecchiezza vi troverai la sapienza.

6:19 Quasi is qui arat et seminat accede ad eam, et sustine bonos fructus illius.

6:19 Come quegli, che ara, e semina, accostati tu ad essa, e aspetta i suoi buoni frutti:

6:20 In opere enim ipsius exiguum laborabis, et cito edes de generationibus illius.

6:20 Perocché un pochetto ti affaticherai in coltivandola, ma presto mangerai di quel, che ella produce.

6:21 Quam aspera est nimium sapientia indoctis hominibus ! et non permanebit in illa excors.

6:21 Come aspra oltre modo è la sapienza agli uomini ignoranti! lo stolto non istarà daccordo con lei.

6:22 Quasi lapidis virtus probatio erit in illis : et non demorabuntur projicere illam.

6:22 Ella sarà per essi come grossa pietra da prova, ed eglino non tarderanno a gettarla per terra.

6:23 Sapientia enim doctrinæ secundum nomen est ejus, et non est multis manifestata : quibus autem cognita est, permanet usque ad conspectum Dei.

6:23 Perocché la sapienza, che ammaestra, è qual ella si noma, e non è conosciuta da molti; ma con quelli, che la conoscono, ella si sta fino (che li conduca) al cospetto di Dio.

6:24 Audi, fili, et accipe consilium intellectus, et ne abjicias consilium meum.

6:24 Figliuolo ascolta, e abbraccia un saggio avvertimento, e non rigettare i miei consiglj.

6:25 Injice pedem tuum in compedes illius, et in torques illius collum tuum.

6:25 Metti i tuoi piedi ne' ceppi di lei, e porgi il tuo collo alle sue catene.

6:26 Subjice humerum tuum, et porta illam, et ne acedieris vinculis ejus.

6:26 Piega il tuo dosso, e portala; e non ti rechino noia i suoi legami.

6:27 In omni animo tuo accede ad illam, et in omni virtute tua conserva vias ejus.

6:27 Con tutto l'animo tuo accostati a lei; e con tutto il tuo potere segui le vie di lei.

6:28 Investiga illam, et manifestabitur tibi : et continens factus, ne derelinquas eam :

6:28 Cercala, ed ella si manifesterà a te; e quando la possederai, non abbandonarla:

6:29 in novissimis enim invenies requiem in ea, et convertetur tibi in oblectationem.

6:29 Perocché al fine in lei troverai riposo; ed ella si cangerà in diletto per te.

6:30 Et erunt tibi compedes ejus in protectionem fortitudinis et bases virtutis, et torques illius in stolam gloriæ :

6:30 E i suoi ceppi saranno la tua forte difesa, e base di valore; e le catene di lei veste di gloria;

6:31 decor enim vitæ est in illa, et vincula illius alligatura salutaris.

6:31 Perocché in lei si ha lo splendore della vita; e le sue catene sono fascie, che stringendo risanano.

6:32 Stolam gloriæ indues eam, et coronam gratulationis superpones tibi.

6:32 Di lei ti rivestirai come di veste gloriosa, e la metterai sul tuo capo qual corona di giocondità.

6:33 Fili, si attenderis mihi, disces : et si accommodaveris animum tuum, sapiens eris.

6:33 Figliuolo se tu darai retta a me, acquisterai dottrina; e se applicherai la tua mente, sarai sapiente.

6:34 Si inclinaveris aurem tuam, excipies doctrinam : et si dilexeris audire, sapiens eris.

6:34 Se porgerai le tue orecchie, acquisterai intelligenza; e se amerai di ascoltare, sarai sapiente.

6:35 In multitudine presbyterorum prudentium sta, et sapientiæ illorum ex corde conjungere, ut omnem narrationem Dei possis audire, et proverbia laudis non effugiant a te.

6:35 Frequenta le adunanze dei seniori prudenti; e unisciti di cuore alla loro saggezza, al fin di poter ascoltare tutto quello, che di Dio si ragiona, e non siano ignote a te le sentenze degne di lode.

6:36 Et si videris sensatum, evigila ad eum, et gradus ostiorum illius exterat pes tuus.

6:36 Se tu vedi un uomo sensato, va di buon mattino a trovarlo; e il tuo piè consumi i gradini della sua porta.

6:37 Cogitatum tuum habe in præceptis Dei, et in mandatis illius maxime assiduus esto : et ipse dabit tibi cor, et concupiscentia sapientiæ dabitur tibi.

6:37 I tuoi pensieri siano fissi ne' precetti di Dio, e medita di continuo i suoi comandamenti; ed egli ti darà un cuore, e la sapienza bramata da te ti sarà con ceduta.