Job 23

Iob

23:1 Respondens autem Job, ait :

23:1 Y respondiendo Job, dixo:

23:2 Nunc quoque in amaritudine est sermo meus, et manus plagæ meæ aggravata est super gemitum meum.

23:2 Aun ahora son en amargura mis palabras, y la mano de mi llaga se ha agravado sobre mi gemido.

23:3 Quis mihi tribuat ut cognoscam et inveniam illum, et veniam usque ad solium ejus ?

23:3 ¿Quién me diera, que le conociera, y hallara, y llegara hasta su throno?

23:4 Ponam coram eo judicium, et os meum replebo increpationibus :

23:4 Expondria ante él mi causa, y llenaria mi boca de querellas.

23:5 ut sciam verba quæ mihi respondeat, et intelligam quid loquatur mihi.

23:5 Para saber las palabras, que me responderia, y entender lo que me hablaria.

23:6 Nolo multa fortitudine contendat mecum, nec magnitudinis suæ mole me premat.

23:6 No quiero que con mucha fortaleza contienda conmigo, ni que me abrume con el tamaño de su grandeza.

23:7 Proponat æquitatem contra me, et perveniat ad victoriam judicium meum.

23:7 Proponga contra mí la equidad, y llegará á victoria mi juicio.

23:8 Si ad orientem iero, non apparet ; si ad occidentem, non intelligam eum.

23:8 Si me fuere al Oriente, no parece: si al Occidente, no le percibiré.

23:9 Si ad sinistram, quid agam ? non apprehendam eum ; si me vertam ad dexteram, non videbo illum.

23:9 Si á la izquierda, ¿qué he de hacer? no le asiré: si me volviere á la derecha, no le veré.

23:10 Ipse vero scit viam meam, et probavit me quasi aurum quod per ignem transit.

23:10 Mas él sabe mi camino, y me ha acrisolado como el oro, que pasa por el fuego.

23:11 Vestigia ejus secutus est pes meus : viam ejus custodivi, et non declinavi ex ea.

23:11 Sus pisadas siguió mi pie, su camino guardé, y no me desvié de él.

23:12 A mandatis labiorum ejus non recessi, et in sinu meo abscondi verba oris ejus.

23:12 De los mandamientos de sus labios no me aparté, y en mi seno escondí las palabras de su boca.

23:13 Ipse enim solus est, et nemo avertere potest cogitationem ejus : et anima ejus quodcumque voluit, hoc fecit.

23:13 Porque él solo es, y nadie puede trastornar sus pensamientos: y todo lo que quiso su alma, eso hizo.

23:14 Cum expleverit in me voluntatem suam, et alia multa similia præsto sunt ei.

23:14 Quando hubiere cumplido en mí su voluntad, aun tiene á mano otras muchas cosas como estas.

23:15 Et idcirco a facie ejus turbatus sum, et considerans eum, timore sollicitor.

23:15 Y por esto yo me he turbado de su presencia, y quando lo considero, soy agitado de temor.

23:16 Deus mollivit cor meum, et Omnipotens conturbavit me.

23:16 Dios ha enmollecido mi corazon, y el Omnipotente me ha conturbado.

23:17 Non enim perii propter imminentes tenebras, nec faciem meam operuit caligo.

23:17 Porque no he perecido á causa de las tinieblas que están sobre mí, ni la obscuridad ha cubierto mi rostro.