30:1 In finem. Psalmus David, pro extasi.
30:1 Para el fin, Psalmo de David, por el éxtasis.
30:2 In te, Domine, speravi ; non confundar in æternum : in justitia tua libera me.
30:2 En tí, Señor, esperé, no quede yo jamas confuso: líbrame por tu justicia.
30:3 Inclina ad me aurem tuam ; accelera ut eruas me. Esto mihi in Deum protectorem, et in domum refugii, ut salvum me facias :
30:3 Inclina tu oido á mí: apresúrate á librarme. Sé para mí un Dios protector, y una casa de refugio, para que me hagas salvo.
30:4 quoniam fortitudo mea et refugium meum es tu ; et propter nomen tuum deduces me et enutries me.
30:4 Porque tú eres mi fortaleza, y mi refugio: y por causa de tu nombre me guiarás, y me sustentarás.
30:5 Educes me de laqueo hoc quem absconderunt mihi, quoniam tu es protector meus.
30:5 Me sacarás de este lazo, que han escondido para mí: porque tú eres mi protector.
30:6 In manus tuas commendo spiritum meum ; redemisti me, Domine Deus veritatis.
30:6 En tus manos encomiendo mi espíritu: tú me has redimido, Señor, Dios de la verdad.
30:7 Odisti observantes vanitates supervacue ; ego autem in Domino speravi.
30:7 Aborreces á los que observan vanidades inútilmente. Mas yo en el Señor esperé:
30:8 Exsultabo, et lætabor in misericordia tua, quoniam respexisti humilitatem meam ; salvasti de necessitatibus animam meam.
30:8 Me regocijaré, y alegraré en tu misericordia. Porque miraste mi abatimiento, salvaste de angustias á mi alma.
30:9 Nec conclusisti me in manibus inimici : statuisti in loco spatioso pedes meos.
30:9 Y no me encerraste en las manos del enemigo: pusiste en lugar ancho mis pies.
30:10 Miserere mei, Domine, quoniam tribulor ; conturbatus est in ira oculus meus, anima mea, et venter meus.
30:10 Ten misericordia de mí, Señor, que estoy atribulado: conturbado está con el pesar mi ojo, mi alma, y mi vientre:
30:11 Quoniam defecit in dolore vita mea, et anni mei in gemitibus. Infirmata est in paupertate virtus mea, et ossa mea conturbata sunt.
30:11 Porque con el dolor ha desfallecido mi vida, y mis años con los gemidos. Se ha debilitado por la pobreza mi fuerza, y mis huesos están conturbados.
30:12 Super omnes inimicos meos factus sum opprobrium, et vicinis meis valde, et timor notis meis ; qui videbant me foras fugerunt a me.
30:12 He sido hecho el oprobio para todos mis enemigos principalmente á mis vecinos: y causa de temor á mis conocidos. Los que me veían, huyéron léjos de mí:
30:13 Oblivioni datus sum, tamquam mortuus a corde ; factus sum tamquam vas perditum :
30:13 En su corazon he sido echado en olvido, como un muerto. He sido hecho como vasija quebrada:
30:14 quoniam audivi vituperationem multorum commorantium in circuitu. In eo dum convenirent simul adversum me, accipere animam meam consiliati sunt.
30:14 Porque he oido el vituperio de muchos, que me estaban al rededor: Quando tenian juntas contra mí, aconsejáron quitarme la vida.
30:15 Ego autem in te speravi, Domine ; dixi : Deus meus es tu ;
30:15 Mas yo en tí esperé, Señor: dixe: Mi Dios eres tú:
30:16 in manibus tuis sortes meæ : eripe me de manu inimicorum meorum, et a persequentibus me.
30:16 Mis suertes están en tus manos. Sácame de la mano de mis enemigos, y de los que me persiguen.
30:17 Illustra faciem tuam super servum tuum ; salvum me fac in misericordia tua.
30:17 Resplandezca la claridad de tu rostro sobre tu siervo, sálvame segun tu misericordia:
30:18 Domine, non confundar, quoniam invocavi te. Erubescant impii, et deducantur in infernum ;
30:18 Señor, no quede yo confuso, porque te he invocado. Avergüéncense los impíos, y sean conducidos al infierno:
30:19 muta fiant labia dolosa, quæ loquuntur adversus justum iniquitatem, in superbia, et in abusione.
30:19 Enmudezcan los labios engañosos: Que hablan iniquidad contra el justo, con soberbia, y con desprecio.
30:20 Quam magna multitudo dulcedinis tuæ, Domine, quam abscondisti timentibus te ; perfecisti eis qui sperant in te in conspectu filiorum hominum !
30:20 ¡Quán grande es, Señor, la abundancia de tu dulzura, que tienes escondida para los que te temen! La has dado cumplida á aquellos, que esperan en tí, á la vista de los hijos de los hombres.
30:21 Abscondes eos in abscondito faciei tuæ a conturbatione hominum ; proteges eos in tabernaculo tuo, a contradictione linguarum.
30:21 Los esconderás en el secreto de tu rostro de la conturbacion de los hombres. Los defenderás de la contradiccion de las lenguas en tu tabernáculo.
30:22 Benedictus Dominus, quoniam mirificavit misericordiam suam mihi in civitate munita.
30:22 Bendito el Señor, porque maravillosamente ha hecho su misericordia conmigo en la ciudad fuerte.
30:23 Ego autem dixi in excessu mentis meæ : Projectus sum a facie oculorum tuorum : ideo exaudisti vocem orationis meæ, dum clamarem ad te.
30:23 Mas yo dixe en el transportamiento de mi ánimo: Echado soy de la vista de tus ojos. Por tanto oiste la voz de mi oracion, quando clamaba á tí.
30:24 Diligite Dominum, omnes sancti ejus, quoniam veritatem requiret Dominus, et retribuet abundanter facientibus superbiam.
30:24 Amad al Señor todos sus Santos: porque el Señor demandará verdad, y retornará con medida colmada á los que obran con soberbia.
30:25 Viriliter agite, et confortetur cor vestrum, omnes qui speratis in Domino.
30:25 Portaos varonilmente, y confórtese el corazon de todos vosotros, que esperais en el Señor.